Wicca Gothic Edda/HeliandEroticPa[ga]nicHaranic

EM
ziet drie 'vruchten'
van een nieuwe verhouding
van de kerk met 'Israel &
de volken'.


-


De 'eeuwige'
roeping van de kerk,
eenvoudig & enkelvoudig,
vertakt zich in drieen:
je PLAATS kennen
te midden van de volken,
HOREN wat op die plaats gezegd wordt
& ANTWOORDEN op wat
verwacht
wordt.


-


De enige
'vaste' plek van
de kerk is de ruimte
die de eredienst in beslag
neemt.

Ik moet denken aan
een gedicht
van Guillaume van der Graft:

"Hoe gaat het?/

Je droomt / vanhetgeen is geweest / en je jaagt naar wat komt, /
maar het woord wordt vlees / en zo struikel je voort / naar de plek waar je
hoort."

De plek waar je hoort,
thuishoort, is OOK de plek waar je HOORT,
leert LUISTEREN, KUNT horen.
DAAR hoor je de roep van het heidendom:
"Nun komm, der Heiden
Heiland!"


-


Als heiden
met de heidenen
op de 'grote stille heide'
hoort de kerk deze roep:
ik denk hier & nu concreet aan de OPENBARE ere-dienst, het vieren van de kerk is 'tijd-elijke' pendant van
Dogmatik.


-


EM bekent
soms nog wel te kunnen zingen wat hij niet meer kan zeggen.
Op zijn minst loopt het leren achter
bij het vieren.

Theologie
in kalendervorm dus.
Het kerkelijke jaar beweegt zich TUSSEN het Joodse jaar en de heidense jaarkring, tussen Loeach & Almanak:
contouren ontstaan van een ander kerkelijk jaar,
in mijn perspectief voorlopig ongeveer
als volgt.


-


We beginnen
bij de Kerstnacht,
het grote feest van 'de verantwoordelijkheid van de kerk voor de heiden-
volkeren'.


-


VANWAAR
deze Christus als de nieuwe WOTAN op het JOEL~feest?
En WAARHEEN gaat "HIJ" met ons {immers IM~ANU~EL!}, wil het KERST-
feest niet in de geboorteweeen blijven steken,
de vrucht doodgeboren en/of
niet levensvatbaar, gewurgd &
omgebracht door eigen navelstreng,
mismaakte misgeboorte,
manisch depressief
monsterlijk gedrocht dat met
het heidense badwater
telkens weer wordt
weggegooid?


-


Op de
PAASMORGEN
vieren we, binnen de ruimte van 'het onderscheid in verbondenheid'
van Israel en de volken,
de uittocht {EXODUS dus} van Israel {dat 'slavenvolk'} uit het slavenhuis
van Egypte in de gestalte
van het Evangelie.


-


Op de PINKSTERDAG[
vieren we het uittrekken uit het gevaarlijke
midden.

Een kerk uit Joden
& heidenen is aan het
LICHT van de Geest gebracht,
maar niet als een zelfstandig
derde geslacht.

-

Want op het in vergetelheid geraakte
LOOFHUTTENFEEST ziet de kerk zich geplaatst aan de kant
van de volken!

-

ZIJ HERKENT ZICH
in de naar Yerusjalayim pelgrimerende volkeren uit ZACH 14,
de Profetenlezing op de eerste dag van
SOEKOT.

-

EN
weer thuisgekomen uit Yerusjalayim,
weet de kerk zich verantwoordelijk voor de volken,
getuige de voorgenomen ANDERE viering van het aanstaande
KERSTFEEST.

-

Wanneer Kerstfeest
in het Licht van LOOFHUTTENFEEST wordt gevierd,
kunnen christenen zich met een goed geweten indentificeren met de heidenen.

-

Het vergeten
Loofhuttenfeest draagt
de 'verborgen sleutel' van de
{neo}ecclesiologie.

-

Vanwege
de in de kerk
'verdonkeremaande zevende maand' {Willem Barnard}
staat Kerstfeest
in de kou.

-

KERST vier je,
als heidenen van huis uit,
met warme overgave {?},
in de donkere winternacht,
NA thuiskomst uit Yerusjalayim
in het najaar.

-

Christenen
zijn eigenlijk principieel pelgrims,
hebben GEEN vaste woon- & verblijfplaats
in het midden.

-

ZIJ zijn
vreemdeling in Jerusalem,
maar WEL vreemdeling in YERUSJALAYIM,
en DAARNA & DAAROM vreemdeling 'thuis',
maar wel vreemdeling
THUIS.

-

Christenen
zijn in DEZE zin,
en niet in algemene zin,
vreemdeling
op aarde.

-

ZO beschrijft EM
het proces kerk:
als een voortdurend heen en weer gaan tussen ISRAEL en de
volken, in ons geval tussen Jerusalem
& Reykjavik.

-

De THORA gaat vanuit TSION
naar de volken, en de Codex Regius,
het schitterende handschrift van de EDDA,
wordt Jerusalem binnengedragen om
OOK ZO het Koningschap van de EEUWIGE
te erkennen.

-

Kortom:
de kerk hoort bij de heidenen.
Zij HOORT wat op deze gegeven plaats gezegd wordt en
keek het missionaire paard tweeduizend jaar lang diep in de bek tot het
de navel ontwaardde van
eigen zelfkennis.

-

VANDAAR
ontstaat het permanente LEREN van de kerk.
Permanent Education in Virtual Cyberspaces 4U & ME all the time
but not yet everywhere & for everyone ...
De kerk heeft een leerboek in handen
gekregen.

-

De letters daarvan
zijn in de loop der tijden meer dan eens doodgdrukt
maar blijven ondanks alles TOCH wachten om weer tot leven gewekt
te worden in de vernieuwing {neologica} van een bijdetijdse
mondelinge verhaaltraditie in 't LiveJournal {...}
van ons aller myDivertellen over ons
leven van Elckerlyc in Alledags-
land ...

-

ZO zijn
volgens de z.g.
Heidelberger Catechismus {minstens} drie {hoofd}stukken
[ELLENDE/VERLOSSING/DANKBAARHEID] nodig om getroost te kunnen leven
& sterven, dat wil zeggen:
STAANDE te kunnen blijven
in het oordeel!

-

Het derde stuk
valt op zijn beurt weer in tweeen uiteen:
het bevat zowel GEBOD als
GEBED.

Omdat
het gebed wordt genoemd het voornaamste in een dankbaar
leven, is het GEBOD dus feitelijk 'n vierde
'stuk'.

DAAROVER
horen we in het ITINERARIUM,
het reisboek van
de pelgrim.

-

Het laatste hoofdstuk
in het leerboek tekent 'de pelgrimsreize naar de eeuwigheid',
de pelgrimage van 'de nieuwe mens' naar Yerusjalayim, de eeuwige stad,
hemel & aarde in EEN
{OOK in myDiLJ!}.

-

De Tien Woorden
worden uit Yerusjalayim meegebracht, de THORA,
die uitgaat van TSION.

-

OF komen we misschien terug met de Zeven Woorden,
de THORA voor de volken: voor de kinderen
van NOACH?

-

DOET
de kerk hier wellicht een stap{je} terug
en laat zij de Tien Woorden om te beginnen
weer aan het volk ISRAEL?

-

STAAT zij daarin
niet aan de kant van de GOYIM,
aan wie gevraagd wordt het zevental voor de kinderen van Noach {Ararat}
als een minimum te
eerbiedigen?

-

EM
beantwoordt deze vragen
bevestigend.

-

Het gezicht {'t smoel} van de kerk naar buiten
is haar verantwoordelijkheid voor de heidenvolkeren,
de pagane cultuur, de 'heerlickheit en EER' {APO 21:24} van het heidendom, al wat staat voor de naam Edda:
de roep van de heidenen MOET worden
beantwoord.

-

De kerk is geroepen om
DIT ANTWOORD te vertolken door het te leven,
door te antwoorden met de INHOUD van de Thora als
'charter van de humaniteit' {Miskotte}, en wel
in de gestalte van het
Evangelie.

-

Zij geeft antwoord
op wat verwacht mag
worden.

-

Het dienen van de kerk
te midden van de pagane cultuur is,
in navolging van Yeshua haMasjiach als Christosdiakonos van ISRAEL
{ROM 15:8}, een dienen van het Joodse volk,
namelijk door de 'lofprijzing' gaande te houden
met dit kleine volk.

-

De kerk wijkt niet
van de zijde van Israel
in het hooghouden van het 'lofprijzende' LEVEN,
want Israel kan niet alleen blijven in de
'lof g*ds'.

-

Het is
DEZE verbondenheid met Israel,
die de kerk haar plaats doet vinden te midden
van de heidenvolken.


Getuige de slotwoorden van ROM{einen} 15 is de kerk uit de volken geroepen tot offer {vs.16}, gehoorzaamheid {vs.18}
en participatie {vs.27}.

De collecte
voor Jerusalem staat hier als teken
van de volkerenpelgrimage naar Yerusjalayim en TEGELIJK als
OERVORM van werelddiaconaat..

-

DIT alles
speelt zich af te midden van de volken
{dus OOK in myDiLJournal(en)!} omdat en zolang de kerk ademt
in de zuurstof van het gesprek met Israel's RUACH [geesteswind],
de gezichten der zieners, de dromen der dromers en de visioenen
der profeten.

-

Wij hebben hier
onderhand kunnen terugblikken op meer dan
duizenden verhalen in myDiLJournalen over de velden der theologie,
de neologische oogst van Noach, Moshe, Masjiach, Marquardt, Miskotte en
talloze andere figuren uit binnen- & {vooral ook}
buitenland?


-


Aan het begin zien we Avram/Avraham/Abram/Abraham/Ibrahim staan!

EN NOG VERDER TERUG?


Daar staat de vader van Avram, TERACH.


Het zijn tenslotte
de "TOLEDOT" van Terach waaronder de geschiedenis van Avram wordt verteld?


Avraham
krijgt evenwel alle aandacht:
in alle drie zogenoemde 'monotheistische' g*dsdiensten
staat hij aan
het begin.

Zeker na 11 september '01 hebben we HEM weer hard nodig.

Maar wie denkt aan de VADER van vader Abraham?


TERACH trekt weg uit OER in CHALDEA en neemt Avram mee.

HIJ blijft
in HARAN steken,
op de grens tussen 'heidendom'
& 'Jodendom'.



Hij sterft
de bittere dood
van het midden,
die levensgevaarlijke
plek.



Ik heb een zwak voor Terach.



Wie ziet om
naar de heiden-vader die niet kan meekomen in de uittocht
van zijn zoon,
de eerste JOOD?