wetenschap, spiritualiteit, democratie, autoriteit

Gisteren droomde ik akelig: ik zag 'n man op 'n bed liggen met 'n kruis bij z'n hoofd.

't Was onduidelijk of de man dood was, of misschien 'door de duivel bezeten'. 'n Priester voerde 'n ritueel uit & 'n sterk wit licht scheen op de achtergrond. Ik meende dat 't sneeuwde. Vandaag werd 'r aan m'n deur gebeld, 'n in zwart pak geklede lijkdrager vroeg mij of ik mijn auto kon wegzetten want hij moest de buurman, die volstrekt onverwacht was overleden, in z'n van 'n kruissymbool voorziene begrafenisauto laden.

De man lag op 'n soort brancard voor m'n deur precies zoals ik hem in m'n droom had gezien. Dit soort voorvallen heeft 'n beperkt aantal onderzoekers over de wereld geïnspireerd tot 't doen van wetenschappelijke expe-rimenten onder streng gecontroleerde condities. Bij deze experimenten is de vraag: 'is het mogelijk de toekomst te voorzien?' 't Is controversieel onderzoek omdat de geaccepteerde mening i/d wetenschap is dat 'zoiets' niet kàn! Soms zeggen mensen dat ik spiritueel onderzoek doe? DÀT roept de volgende vragen op: hoe verhouden wetenschap & spiritualiteit zich tot elkaar? Kàn wetenschap spirituele kennis toetsen? Is parapsy-chologie 'n veld waarin dat gebeurt? Waarom is 'r niet zelden 'n conflict tussen de religieuze & de wetenschappelijke mening? Wàt zijn de grèn-zen aan de wetenschap? Aldus Dick Bierman over 'methoden van kennisvergaring'. In diverse definities (zie bv. Wikipedia), maar ook i/d praktijk wordt WETENSCHAPPELIJKE kennis VIA GOED BESCHREVEN METHODEN verkregen & SPIRITUELE kennis via ANDERE, VEELAL INTRO-SPECTIEVE, METHODEN. I/d wetenschap zijn de methoden erop gericht dat ANDEREN, onafhankelijk, de voorgestelde hypothese kunnen toet-sen. 'n Wetenschapper hoort te TWIJFELEN, niet te gelóven? Zo je wilt kun je dit 'n 'democratische' vorm van kennisverwerving noemen.

Bij spirituele, zingevende & morele kennis (& de daaruit voortvloeiende 'religieuze' levenshouding) is de manier waarop de kennis wordt verkregen veelal zódanig dat 't moeilijk, zoniet onmogelijk is om via deze weg verkregen kennis ONAFHANKELIJK te toetsen. Inspiratie, per definitie niet op commando of vlg. 'n voorgeschreven methode op te roepen, creëert spirituele kennis. Soms direct door persoonlijke beleving, soms indirect via de beleving van anderen weerspiegeld in zg. 'heilige schriften' of 'verkondigd door spirituele goeroes'. Als spirituele kennisoverdracht geschiedt op AUTORITEIT & als méér mensen deze autoriteit volgen, noemen we dat meestal 'n religie. In dat geval kan 'r soms sprake zijn van kennis betref-fende de wereld zonder intrinsieke zingevende of morele waarde, kennis die óók zou vallen binnen 't domein v/d wetenschap. 'De wereld werd zo geschapen in zes dagen,' is daar 'n voorbeeld van. Deze uitspraak heeft geen zingevende of morele waarde: degene die binnen de spirituele tra-ditie deze 'kennis' krijgt aangereikt wordt niet geacht te 'twijfelen' maar te GELOVEN?! De talloze controverses, zoals die rond de evolutietheorie & 't zg. "Creationisme", zijn 'n direct gevolg v/d overlap van kennisgebieden waar de wetenschap zich bevoegd acht maar waar ook de Bijbels & de Korans dan wel andere 'heilige' schriften of vertegenwoordigers ervan, uitspraken over doen. Je kunt ze altijd overal tegenkomen 'onderweg' ...