Werk..

Dus het meelopen in het ziekenhuis resulteerde erin dat ik heb besloten om niet te solliciteren voor de baan daar. Ik vond het te moeilijk, lange dagen etc. Dit resulteerde er weer in dat ik dan maar voor meerdere baantjes ging solliciteren. En een baan lijkt me niet leuk. De Subway. Maar goed ik dacht ik heb werk nodig, ze zoeken mensen dus solliciteren dan maar. En dus krijg ik vandaag een mailtje terug dat degene van de subway graag een afspraak met me wil maken. Ik heb gehoord hoe het solliciteren daar gaat van een paar vriendinnen die daar ooit werkten.

Basically is het informeel en wordt je sowieso aangenomen. Aan de ene kant had ik gehoopt dat de Subway geen gehoor zal geven aan mijn mailtje.. Ik heb nog andere sollicitaties gedaan, maar tot nu toe nog geen reactie. Bijv. gesolliciteerd bij een schoenenwinkel. Dat lijkt me wel heel leuk! in tegen stelling tot de subway.. Dus momenteel baal ik..

Ik realiseer dat ik zelf heb gesolliciteerd, maar met veel druk van mijn ouders.. Ben gestopt met mn studie, moet nu werk zoeken blabla ze zien het zo: neem alles maar aan het is toch 'maar' voor een half jaar voor drie dagen in de week. Ik zie het zo: Het is wel voor 6 maanden en ik besteeds de helft van mijn week daar..

Mijn opleiding vond ik ook helemaal niet leuk en het was (emotioneel) heel zwaar om daar die paar maanden hard mijn best voor te doen. Het was een rot tijd, en nu nog steeds een beetje.. Ik wil niet weer zo'n rottijd hebben net als op mn studie.
Het liefst zal ik even wachten tot er leukere vacatures vrijkomen of ik een reactie krijg op de schoenenwinkel maar goed.
-L