werd vervolgd: boete/gijzeling/lijfstraf/doodstraf

Hoe
& waarheen
ik me ook blijf wenden
of keren er is geen ontsnappen aan
zolang het brein nog werkt: het is gewoon
kinderlijke nieuwsgierigheid zonder einde - vluchten kan niet meer
omdat elk moment vervuld is van verlangen, loslaten, opnieuw beginnen,
herkauwen & stug doorgaan op ooit ingeslagen wegen, totdat 't onverbiddelijke einde is aangebroken, het hart niet meer klopt, de hersenen stoppen & de adem is verdwenen uit dit lijf
dat zo getrouw z'n diensten bewees gedurende
al die levensdagen sinds 't voorjaar van 1945
& daarvoor ook al vier maanden
op komst was dankzij
zaad- & eicel der
voorouders van
ooit
...

Speelse
kennisoverdracht, mystiek
breinfestijn vol groeiend geluk
zonder einde in verleden, heden & toekomst: serieus plezier
in elke ademhaling & harteklop, feestvierende zintuigen op hol geslagen & ronddartelend
door tientallen landen, tijden, plaatsen, personen, planten, dieren & dingen.
Toevallig zinvol & in ieder geval altijd weer boeiend
inclusief lief leed, pijnlijk genot gevat in
dansende bewegende
woorden.

Ook
"schurkachtige sadduceeen"
gingen intussen stug
door met 't bedrijven
van hun belang
in politiek
gekonkel!

Ze
moesten zich
na verloop van tijd
dus wel helemaal opnieuw
herorienteren in al die veranderende omstandigheden.
Ze hadden zich eenmaal ingezet voor een ideaal dat hun naar 't scheen 't beste uitkwam:
een krachtige{r} regering, gerespecteerd naar binnen en naar buiten,
aanvankelijk onder de hasmonese dynastie - dat droombeeld
was nu vergaan onder druk van buitenaf/binnenuit.
Onder hoogst ongunstige omstandigheden
moesten de sadduceeen toen tot 'n nieuw
ontwerp komen of volkomen
ten ondergaan?

In
de persoon
van Herodes hadden
ze te maken met een tegenstander die letterlijk over lijken ging
volgens Flavius Josefus [Ant. VIV,9,2]! 't Stond bij voorbaat vast:
er zou aan de sadduceeen geen gelegenheid geboden worden om 'n nieuwe machtspositie op te bouwen: de ontluistering & de aftakeling van de partij werden steeds duidelijker zichtbaar tussen de tand des tijds?! Ze vervulde in die laatste fase van 't bestaan nog enkel
'n overwegend negatieve rol als 'machteloos'
collaborerende angstige
belangengroep!

Ze
moest voortdurend
bedacht zijn op nieuwe aanslagen:
bewaring van wat vorige generaties sadduceeen verworven hadden,
zich verzetten tegen alle pogingen om hun invloedssfeer te beknotten,
dat waren hun richtlijnen geweest waaraan ze zich steeds probeerden te houden
door die voorgaande eeuwen heen.

Misschien lag de grootste kracht van de sadduceeen
in deze periode hierin dat ze als alle conservatieve stromingen er niet meer toe in staat waren
om nog iets nieuws te aanvaarden.

Ze hielden krampachtig
het oude bezit vast en ze verdedigden dat
met de moed van de wanhoop. 't Moet erkend worden: de priesterlijke families die nu 'n
belangrijk deel van de sadducese partij uitmaakten,
waren hierin vanouds getraind,
gepokt en gemazeld!

Toen
de lijfwacht
van koning Jannaeus
indertijd 'n bloedbad op het Tempalplein aanrichtte
omdat de verontwaardigde joden hun ergernis tegen de heiligschennis openlijk toonden
volgens Flavius Josefus {XIII, 13,5}, waren de priesters voortgegaan om de hun toevertrouwde taken
te vervullen & hun nakomelingen deden nu iets soortgelijks,
ook al werden ze door Herodes gedwongen om
steeds weer alsmaar
nieuwe concessies te
blijven doen.

De hogepriester
werd door Herodes
naar willekeur benoemd en afgezet.
De eerste die dit ambt vervulde na de onthoofding van Antigonus was iemand die misschien nog wat "tsadokietisch bloed" in de aderen had. Er is een verhaal dat hij uit Egypte afkomstig was
en nog in de tempel van Leontopolis dienst had gedaan
{Flav. Jos. Ant. XV,22}!

Daarna
werd in
overeenstemming
met de wens van de koning
de ene na de andere tot het vervullen van het ambt van hogepriester geroepen.
De sadduceeen moesten dit
alles machteloos
aanzien.

Van
de eens
zo machtige roemruchte
partij was nog slechts een schimmige figuur overgebleven:
het is vooral deze figuur die in de vier bekende evangelies
'eenzijdig' belicht
wordt.

Ook
al waren
de farizeeen & sadduceeen
over 't algemeen beiden gekant tegen de regering van Herodes en de Romeinen,
ze hadden ook allebei ernstige bezwaren
tegen Yehosjoea en
zijn 'wervende
prediking'.

Voor 'n deel
waren de bezwaren ook in dit geval
weer heel verschillend, maar voor 'n ander deel liepen ze parallel!

Bij die farizeeen gingen de principiele bezwaren voorop:
nadere analyse van verschillende gegevens uit 't vierde euangelium laat zien
dat de mensen die bij hunverzet tegen Yesjoea de toon aangaven
farizeeen uit Yeroesjalayiem zijn geweest.

Deze waren heel wat agressiever dan de bevolking van Galilea:
de farizeeen waren van oordeel dat zo spoedig mogelijk 'n dam moest worden opgeworpen
tegen de opkomende 'messiaanse beweging'.

Ze waren het onderling direct eens
dat tegen Yesjoe & zijn volgelingen krasse maatregels getroffen moesten worden.
Alleen door keihard op te treden kon zo 't gevaar dat hier dreigde naar zij verwachtten nog enigszins bezworen worden?! Daarom werd uitgesproken dat het belijden van Yehosjoea als masjiach
[gezalfde verlosser/mensenzoon etc.] met radicale uitsluiting
uit hun joodse gemeenschap diende te worden bestraft
volgens Yoh. 9:22 & 12:42
kazot dibroe yoldaw miyiratem et-hayehoediem kie hayehoediem kvar noatsoe lenadot et-kal-asjer yodeh kie hoe hamasjiach: oelam rabiem af mien-hasariem he'emienoe-bo ach biglal haproesjiem lo hodoe lema'an asjer-lo yenoedoe

Dat
zeiden de
ouders omdat ze bang waren
voor "de Joden" omdat die toen al besloten hadden
dat ze iedereen die Yehosjoea als de Masjiach zou erkennen
uit de synagoge zouden zetten:
en desondanks waren er toch ook veel leiders die wel in hem geloofden,
maar vanwege de Farizeeen kwamen ze daar niet openlijk voor uit,
omdat ze niet uit de synagoge gezet
wilden worden
{ze stelden
meer prijs op
de eer van mensen
dan op de eer
van G d}!

't
Basispatroon
is bekend
& herkenbaar in
diverse tijden op uiteenlopende plaatsen
in andere streken tot op de
mydidag van vandaag
in allerlei
landen.