Overeenkomstig de in '52 uitgevaardigde & nog altijd geldende grondwet is Jordanië 'n constitutionele erfelijke monarchie.
De invulling van de monarchie is bepaald door koning Hussein II (1935-'99), die van '52 tot zijn dood het lot v/h land in handen had.
Hij is opgevolgd door zijn oudste zoon Abullah II (geboren in '62): de monarch heeft verregaande bevoegdheden; het kabinet & de minister-president hebben slechts geringe mogelijkheden om invloed uit te oefenen & bovendien kan de koning 't parlement naar believen ontbinden!
Abdullah II maakte aan het begin van zijn regeerperiode duidelijk dat de macht voortaan zal uitgaan van de koning.
Frequente regeringswisselingen & ontbindingen v/h parlement (zoals in 2009) toonden zijn onvrede met de politieke ontwikkeling(en)?
Begin 2011 mondde kritiek op de regering uit in openlijke protesten, vooral vanwege de economische hervormingen, die door de bevolking als onrechtvaardig werden ervaren. Maar het blijft een toevluchtsoord voor Palestijnen (Iraqezen & Syriërs)! Na de stichting v/d staat Israël sloe-gen de aldaar verblijvende & soms sinds vele generaties wonende Palestijnen e.d. massaal op de vlucht ouder gewoonte & politiek getrouw
...
Honderdduizenden belandden zo dan ook op de Westelijke Jordaanoever respectievelijk in het koninkrijk Jordanië 'aan de rivieroverkant'
~~~
Tijdens die zesdaagse oorlog van juni '67 moesten velen (vonden ze) opnieuw de wijk nemen, nu uit de Westelijke Yardeenoever, & nog eens zo'n 300.000 (?) Palestijnen verhuisden naar de Oostelijke Jordaanoever. Tijdens de eerste Golfoorlog in 1990-1991 nam Jordanië ongeveer eenzelfde aantal Palestijnen op, vooral uit Koeweit. Veel Palestijnse vluchtelingen en hun nakomelingen leven soms ook nu nog steeds in hun tentenkampen in Jordanië, vooral in het noorden van de oostelijke jordaanoever rondom Az Zarqa, Irbid & Ajlun: die 'tijdelijke' kampen zijn in de loop v/d tijd (meer dan zestig jaar onderhand) uitgegroeid tot grote dorpen, zoals Al Baqaa bij Amman, waar de UN~hulporganisatie voor Palestijnse vluchtelingen (UNRWA) zorgt er voor sociale & medische diensten & scholen, met steun van allerlei kerkelijke gemeenschappen
...
De Jordaanse wet bekommert zich om de water~ & stroomvoorzieningen, de riolering & de telecommunicatie. Het koninkrijk verleende deze vluchtelingen zonder problemen 't Jordaans staatsburgerschap: samen met de Internationale Arbeidsorganisatie & Jordaanse ondernemingen werden her en der arbeidsplaatsen gecreëerd; 't recht op terugkeer maakt no altijd deel uit v/d levenshouding v/d Palestijnse vluchtelingen, maar wegens politieke ontwikkelingen i/h Midden Oosten wordt tegenwoordig eerder gedacht a/d mogelijkheid die vluchtelingenkampen, in-clusief de UN~instellingen, definitief te laten overnemen door de Jordaans/Palestijnse staat? Er zit op de duur waarschijnlijk toch echt niets anders op, dan dat al die Arabisch/islamitische landen zoals Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Egypte, Saoedi-Arabia, Jordanië, Palestina, Li-banon, Syrië, Iraq, Iran, Afghanistan & Pakistan (India, Indonesia, Malaysia, Philippijen e.d.), 'bij zinnen komen', onderwijs, werkgelegenheid & vrijheid in rechtvaardigheid faciliteren om te voorkomen dat (burger)oorlogen keer op keer blijven losbarsten
& bezitlozen naar de wapens doen grijpen.
