Weliswaar was 't zóver nog niet eind '41, maar ~~~

TRIH 117/

aardappelen & melk
waren al niet meer gewoon te koop,
& thee, koffie & vlees allang niet meer!
Aanvankelijk kon je zonder distributiebonnen wel surrogaten kopen,
die meestal van slechte kwaliteit waren & smerig smaakten! Voor kleding gold de regel
dat je toen alleen nogmaar iets nieuws mocht kopen als je oude kostuums, jassen of wollen dekens inleverde,
die dan vervolgens onder de armen werden verdeeld? En rant-soenering werd strenger: per persoon kreeg je eind 1940
nog 500 gram vlees of vis per week, & 'n jaar later de helft! Groente & fruit waren 'r nauwelijks: de oogsten verdwenen naar Duitschland!?
De vele rubrieken voor de huisvrouw stonden vol met tips HÓE nú nog voor 'n vitamine rijke maaltijd te zorgen, beter nog,
hoe zèlf groenten te gaan kweken (maar hoe deed je dat driehoog achter?)! De "WieWatWaar" van 1943
besteedde maar liefst 26 bladzijden aan 'EENIGE PADDESTOELEN & hoe ze te kennen'! En DÙS
was 't o.a. 'Paddestoelensoep',
'Paddestoelen als groente', 'Paddestoelensla',
'Paddestoelen met tomaten', 'Paddestoelen met roereieren'!
(Maar nog zonder de tussen-n,
dat wel!)!
Wíe had er tóen,
naarstig op zoek naar de gewone inktzwam
of morielje, ooit kunnen bedenken dat dit
70 jaar later dure delicatessen
zouden zijn?
~~

Al i/d zomer van '40
was je verplicht om je goud in te leveren:
sieraden, je gouden tientjes. 'n Jaar later betrof 'te àlle voorwerpen
van koper, nikkel, tin & lood ~ àlles voor den DUITSCHEN oorlogsindustrie! De meesten
dachten er niet aan & verstopten hun spullen, óók de zilveren rijksdaalders, guldens & kwartjes,
die alras door zinken munten werden vervangen. T. Ross: 'n Vriend van me die in 1990 'n huis in Haarlem kocht,
vond achter een schot op zolder een koffertje met voor ruim 2000 gulden aan rijksdaalders. Buren in 't Haegje stuitten
bij 't omspitten van hun tuin op 'n kist vol juwelen & sieraden. 't Waren eerlijke mensen die de eigenaren wilden opsporen,
'n gezin dat begin '42 weg was ge gaan &
waarvan alleen nog 'n dochter leefde,
die er niets van had geweten!

De toren v/d kerk
náást het huis was toen ook afgebroken,
want 'n 'richtpunt' voor de Engelse bommenwerpers,
maar de kerkklokken waren er natuurlijk al eerder uitgehaald
& omgesmeed tot kanonnen
v/h Oostfront?!

Amper
tien jaar
later zou Koningin
Juliana voor de Verenigde
Naties al/nog oproepen om juist 'de zwaarden
tot ploegscharen' om te gaan smeden, 'n tóen, midden i/d Koude
Oorlog, zéér fèl omstreden toespraak die
haar ontrouwe echtgenoot Prins
Bernhard in grote
woede deed
ontsteken
...
12 feb 2013 - bewerkt op 12 feb 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende