weggelopenondergedokenondergrondsedroomrealiteiten



~*~


Wat
EEN woord
allemaal niet kan doen:
'holenmens'!?



Vannacht
heb ik ze dan eindelijk
weer gezien?



Levend in gangen
onder de grond met allerlei eeuwenoude
in- & uitgangen
tussen de boomwortels &
de struiken ...



Ik was bosbessen
aan het plukken en die werden alsmaar groter
tot ze meer op pruimen
leken.



En nadat ik
verdwaald was in 'het bos'
kwam ik telkens weer terecht
bij deze hoogstvreemde 'voortschuifelende'
'[ondoor]grondelingen':
merkwaardige [half?]menselijke wezens
met in alle opzichten een
EIGEN
gedrag,
taal, cultuur,
kunst, angsten en gevoelens,
daden &
verklaringen voor
HUN stijl van
'leven'.



Grotendeels
onderaards,
witte huid maar verder helemaal
pikzwart door het stof en
gebrek aan water
[of wasten ze zich 'gewoon'
nooit?]!



Meestal
in groepen,
haast nooit 'alleen',
altijd samen met elkaar bezig
in het donkere bos,
tussen de boomwortels
en verder
de
diepte
in ...



En
ik was
verdwaald in hun gangen
en zag en hoorde ze bewegen
van hot naar
her!



Ze
waren
niet echt vijandig
of
overvriendelijk
maar wel
hoogst ongewoon
&
merkwaardig?



De enige
associaties
die ik er verder
in het 'normale' leven aan heb,
zijn de grotbewoners
midden in Petra in mei '67
[al eerder een paar keer aangehaald
sinds januari '05]
en enkele weken/maanden
{?}
later
de kleihutten
op het Turkse platteland
tussen Adana &
Konya.



In Petra
kwamen ze me 'arresteren'
op de eerste dag van de Zesdaagse
Oorlog toen ik lag te badderen in een rotsbasin onder
een watervalletje in
een van de wadi's &
ten noorden
van Mersin [Tarsis]
werd ik 's morgens vroeg wakker
op hun akker
omdat ik 's nachts
niet kon zien waar ik
in slaap viel in het
stikdonker.



In het
eerste geval
brachten ze me naar het politiebureau van Elja tussen
Wadi Musa & Ma'an
en in het tweede
[een paar weken?] later
werd ik uitgenodigd om thee te komen drinken
en brood te eten in hun
kleihutten.



Maar goed,
al die al of niet
samengebalde associaties
waren
op een heel zelfstandige wijze
samengevoegd door 'het brein' & 'de geest'
in 'de droom':
de heide[n]velden,
de boomwortels,
de eeuwenoude gangen daaronder & -tussen
en de bleekgezichten met de zwarte huid
die
voortschommelden
onder de grond
met heel hun verleden op
de wanden en hun 'vossenholen'
met geheime in- &
uitgangen,
versiersels van allerhande materialen
door de eeuwen
heen en hun 'mydiverhalen'
hoe 'het' allemaal
ZO
gekomen was
en waarom 'het' ZO
moest
blijven ...
waarom zij
'anders' waren
dan alle andere
mensen.



Kortom:
het brein maakte er weer
een leerzaam avontuur
van:
feiten en
indrukken uit het verleden
werden compleet met gevoelens,
gedachten en daden
in 'muffe' geuren en felle & doffe kleuren
samengevoegd tot
een [welisweer slapend]
maar zeer levendig geheel
met alle kenmerken
van echtheid
EN het vage besef
'te dromen',
maar een nog veel sterker gevoel
van:
dit IS ECHT,
ik zit hier 'vast' &
kom er
nooit meer
UIT.

~gemeencool!gemeen~
~verliefd~
engel
27 aug 2005 - bewerkt op 21 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende