...
Er
ontstond iets
onder jonge mensen
dat nog nooit eerder
had plaatsgevonden en doorwerkt in
hier & nu!
Het grootste verschil
was misschien wel dat alles toen nog
'met de hand' gebeurde terwijl we het nu
per computer doen?
Het is zoiets als
heen en weer springen in tijd en ruimte
tussen jaren, eeuwen
& eonen?
De werkelijkheid
is net zo breed of smal
als je hem in woorden kunt vatten
en onderbrengen: wat jij bent
is wat je woorden al of niet
kunnen zeggen!
Zo'n veertig jaar geleden
gebeurde 'het' gewoon als bijna vanzelfsprekend:
het sprak vanzelf dat ik dienst ging weigeren en bereid was om ervoor in de grijze oer-
gevangenis te gaan?
Wat kon ik anders doen
dan gaan liften naar 't zuidoosten?
Wie kon me ervan weerhouden?
Het was een sprong in het duister
en dat duister bleek het licht te zijn
dat allen [altijd al]
verlicht
...
Als je eenmaal
zo bent overgegaan van de duisternis
naar verlichting, bewustzijnsverruiming en echtheid,
dan vallen alle grenzen die voordien alles bepaalden
weg en rest alleen nog maar
de vrijheid!
Dat
wist ik allemaal toen nog niet,
maar zo bleek het wel te zijn!
Je leerde, studeerde en werkte in wat voorhanden lag in die tijd
en maakte er maar 't beste van
'op goed geluk'!
Je hoorde die muziek,
droeg die kleren en had het met elkaar over alles wat maar enigszins van belang was
zonder je echt zorgen
te maken
...
En wat bleek?
Je kon erop vertrouwen
dat je altijd wel een plek vond om te slapen
als het weer eens donker was geworden
& dat er altijd overal wel iets te eten en te drinken gevonden kon worden
zonder geld of gebrek!
En voordat je het weet
zijn die veertig jaar voorbijgevlogen:
ik was 20 in 1965 en kwam uit het kamp om de wereld in te trekken.
Je leerde mensen kennen van overal op deze aardbol in Italia,
Israel en India!
Via Japan
& Birobeidjan/Moscow
weer terug naar Israel over Odessa:
andere tijden en plaatsen en we wisten niet
[achteraf gezien]
dat alles toch nog
ZO
snel zou
veranderen [tijd is
'n relatief
begrip]
...
forever young


