We kunnen zelfs stellen dat hij de hoeksteen was
van het humanistische denken dat vorm heeft gegeven aan het Westen.
Al
met al
is hij dus
een echt humanistisch filosoof, vol
van vertrouwen in de krachten van de rede.
Maar laten we (FL157] er daarom nog geen zuivere rationalist van maken,
zoals al sinds enkele eeuwen vaak gedaan is i/h Westen, 'n vijand v/d religie,
die mythe & spiritualiteit verafschuwde, kortom, 'n soort voortijdige
materialistische wetenschapper!
Wat te denken,
in het licht hiervan,
van het orakel van Delphi
dat zijn filosofische roeping opwekte?
Wat te zeggen over zijn zg. 'daimon', waar hij voortdurend naar verwijst,
& over zijn extases die zijn gehoor verstomd doen staan? Wat ook te denken van zijn vroomheid
en zijn lange uiteenzettingen over de onsterfelijkheid van de ziel!?
Socrates verlaat zich op de rede, zònder evenwel de raadselachtige
en transcendente dimensie van het bestaan te willen ontkennen: hij zo nu dan dus ook rationeel,
maar geen rationalist! Hij is mysticus,
maar geen dogmaticus.
Is het moderne streven
om Socrates van zijn spiritualiteit te ontdoen
gezien de teksten niet even aanvechtbaar
als de latere vergoddelijking
van de Boeddha?

Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende