We eren onze doden omdat hun recht is geschonden?!



Stilstaan bij gesneuvelde (Duitse) soldaten? Dat kun je op 364 dagen per jaar doen: maar op 4 mei is 't ongepast!

Rik Peels, post-doctoraal on-derzoeker wijsbegeerte Universiteit Ut recht @ trouw verdiepend podium: Al i/d aanloop naar de Nationale Dodenherdenking op 4 mei was 'r dis-cussie ontstaan over WÍE (& waarom) we herdenken! Sommige mensen lijken 't begrip 'slachtoffer' te willen verbreden, anderen hebben daar erg grote moeite mee: waar liggen onze grenzen? Één belangrijke reden van herdenken is natuurlijk dat we willen voorkomen dat er alwéér onnodig zoveel (van alle leeftijden & geslachten) zullen (moeten) vallen! Maar wat doen we eigenlijk voor de doden zèlf als we hen herdenken?

Er is vlg. mij (RP) maar één plausibel antwoord: als we doden herdenken, dan bewijzen we hun eer. Waaròm willen we die doden eer bewijzen?

Vlg. mij zijn 'r 2 belangrijke redenen: allereerst kunnen we de dode dankbaar zijn voor wat hij/zij gedaan heeft.

Door te herdenken kunnen we 'n dode zo eren om 't stichten/verdedigen van 'n stad of land & 't brengen van vrede & gerechtigheid.

'n Tweede belangrijke reden om 'n dode eer te willen bewijzen is, omdat in zijn/haar sterven 't recht is geschonden: we herdenken Joden & verzetsstrijders, omdat zij vermoord zijn & hun daarmee zo groot onrecht is aangedaan. Als we ons realiseren dat dit de functie van herdenken is, wordt duidelijk waarom 'r nog zoveel huiver is om op 4 mei (ook) Duitse soldaten te herdenken: aan hun is immers (meestal) geen onrecht gedaan?

In tegendeel, zij zijn in ons geval 'n (zoveelste) vrij land binnengevallen & hebben daarmee aan anderen onrecht gedaan! Door hen in en op te sluiten, te doden en zelfs een genocide op nog ongekend grote schaal mogelijk te maken: natuurlijk waren 'r ook veel Duitsers die verder (best ook wel) goede echtgenoten, vaders & vrienden waren, toch is 'r in hun dood hen geen onrecht aangedaan? Als we Duitse soldaten herdenken & eer bewijzen, dan schenden we de eer van hen die WÈL on-recht is aangedaan, mede door toedoen van deze Duitse soldaten (e.d.) zelf?

We doen dan onrecht aan de talloze diverse joodse slachtoffers, de verzetsstrijders e.d., maar bv. ook aan Duitsers die zo moedig waren om
dienst i/d Wehrmacht te weigeren & die de gevolgen daarvan ook onder-vonden hebben: we moeten dan ook niet zeggen dat 't nu nog 'te vroeg' is om (ook) duitse soldaten te herdenken, want 't is niet (alleen) te vroeg maar ook ongepast!

We moeten hierbij niet over 't hoofd zien dat ook vaders, moeders, broers, zussen & vrienden/bekenden van Duitse soldaten 'hetzelfde' verdriet hebben gehad om hùn gestorven geliefden: dat leed moeten we (ook) niet vergeten. 't Lijkt me zeker goed om de graven van Duitse soldaten te bezoeken & aan de tragedie van hun (zinloos) leven & sterven te herinneren: laten we vooral aan hen denken & over hen óók praten.

Maar (liever) níet op 4 mei: dàt is níet de dag om o.a. gezamenlijk langs hun graven te lopen &/of kransen voor hen te leggen. Er blijven nog steeds 364 dagen per jaar over om aan Duitse soldaten te denken & zo van hun tragische dood te leren? Méér dan genoeg om simplistisch goed/fout zwartwitdenken te corrigeren, maar zonder daarbij elk onderscheid tussen de daders & hun slachtoffers weg te poetsen of uit 't oog te verliezen! Laten we dan ook bedenken wat in eeuwenlange kolonisaties & slavenhandel anderen 'door ons' is aangedaan in al die rijksgebieds-delen overzee, Afrika, Atjeh, Bali, Borneo, China, Papoea Nieuw-Guinea, Ambon/Molukken, Suriname, Srebrenica & vergelijkbare o.a. Arabische "Balkanchaostoestanden" & bijbehorende 'collateral damage~incidenten'?!
13 mei 2012 - bewerkt op 13 mei 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende