water & vuur te kust & te keur voor de liefhebbers



Volgens de Romeintjes verwierf West-Europa zich met 't christendom allereerst 'n moraal, 'n ethisch ideaal
v/d verhouding v/d mens tot G d en tot z'n medemens, dat ons voorlopig nog eeuwenlang als een veel te wijde mantel om de schouders zou hangen. Je ziet 't a.h.w. ook nu nog steeds a/d moderne seculiere poli-tici die pretenderen uit te gaan van iets 'heiligs' dat ons allen eenmaakt in verbondenheid met idealen
die ons onderscheiden
van 'de anderen'?
Meer dan 'n
EEN~
godendom,
dat nog altijd zoveel ruimte liet voor de verheerlijking
& 't aanroepen v/d Moeder, de Zoon & 'n onafzienbare stoet van heiligen, markeert 't naar 't ons voorkomt, 't veld winnen van een systematische moraal die het christelijk tijdperk stelt tegenover onze
heidense voortijd! Ook de allereerste christenen hadden in 'n overspannen verwachting van de snel nader-ende 'dag des oordeels' getracht om volkomen ernst te maken met hun zelf gemaakte neo-deugdideaal!

Maar toen 't geloof aan vurigheid verloor wat 't aan verbreiding won, werd 't ideaal gered door 't
BUITEN
de wereld te stellen:
zonder dat die algemene geldigheid v/d christelijke moraal werd opgeheven, betekende
't ontstaan v/h kloosterwezen toch feitelijke erkenning dat 'n ernst maken met de praktijk van die moraal
slechts in afzondering mogelijk was. Daarmee viel middeleeuws leven uiteen
in 'n wereldlijk
EN
'n geestelijk gebied,
twee sferen, die niet afzijdig van elkaar lagen, maar die steeds weer elkaar doordringen & ook
wederzijds blijven bevruchten, opvoeden, verzorgen & bevechten, ja zelfs dreigen te overwoekeren. Steeds weer dringt de wereldse sfeer 't klooster binnen, verslapt de tucht, werd 't kloosterbezit object v/d hebzucht
v/d adel en daarmee telkens het geestelijk doel ondergeschikt a/d economische eisen v/h bedrijf dat oor-
spronkelijk alleen nog maar bestemd was om de kloostergemeenschap in stand te houden? Geen wonder
dat zoiets wel moest leiden tot pogingen om de rest van de wereld te veroveren, te koloniseren en zo ook te blijven gebruiken als 't ware als 'n "vervulling v/d originele oogmerken' van 'n "G dsrijk der hemelen op
aarde". Dat bleek te ontaarden in een wereldwijde vervuiling, onderdrukking en 't misbruik, maar dezelfde vlaggen dekken nog steeds die vermoedelijke lading van 'eerbaarheid', doelgerichtheid en groter idealen.

De wimpel der genade
bedekt blijkbaar vele zonden nu 't zelfde systeem ontwikkelingshulp is gaan heten
terwijl dat alweer meer neerkomt op 't goochelen met woorden,
dan 'n realistischer aanpak van grote nood!

Tegelijkertijd
bestaan die oude idealen nog steeds dwars door alle godsdienst-
en andere oorlogen heen?

Onze 'geordende chaos'
speelt ons parten van de hoogste pretentieuze
'Leiders'
t/m de overvolle internationale favelas.

En hiermee geef ik jullie over aan 't nieuws v/d nacht
opnieuw gedompeld in de hope
& dope van morgen
...




09 aug 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende