Wat is 't Verschil tusschen Toen&Nu: andere Clubs?

Er zijn nu méér 'armen & rijken met andere vrienden & vijanden' dan toen!

Anyway, ietwat later kwamen er vanuit England ook De Flitspuit & vervolgens De Brandaris i/d lucht, die radioprogramma's uitzonden met 'n duidelijker verzetssignatuur dan 't wat aankabbelend Radio Oranje.

Zo werden instructies uitgezonden hoe je legerwapens 't best kon saboteren & waarschuwingen gegeven voor met naam genoemde nsb'ers & andere verraders: begin '43 nam Radio Oranje weer een centrale plaats in met onder andere gecodeerde berichten voor 't verzet & gedropte agenten: het was dus ook niet 'zomaar voor niets' dat je toen je radiotoestel moest inleveren bij de bevoegde instanties & dat soort shit ~~~

Ongeveer 800 mannen & vrouwen die meewerkten aan de illegale pers zijn omgekomen in concentratiekampen of gefusilleerd: bijna de helft ervan waren communisten, medewerkers van De Waarheid of De Vonk! Velen kwamen uit Haarlem, waar een belangrijke drukkerij stond: de meeste illegale kranten werden gewoon gezet & gedrukt, 'n hels karwei & bovendien riskant met die logge machines die veel lawaai maakten & zo dus sneller de aandacht van verraders konden trekken. Dat was dan ook de reden dat De Waarheid als één van de weinige kranten werd gestencild!! De distributie was nòg zo'n probleem, het zetsel in lood moest vaak naar drukkerijen elders worden gebracht om de afstand naar de lezers te verkleinen. Ada van Randwijk, de vrouw v/d grote man achter het illegale Vrij Nederland Henk van Randwijk, verstopte het zetsel onder haar kleren & speelde de zwangere vrouw in de trein! Anderen ~ drukkers, koeriers, bezorgers ~ hadden pech, werden gearresteerd of verraden, gedeporteerd of ergens in de duinen geliquideerd. Nederlanders die onnoemlijk veel hebben betekend, voor het verzet maar ook 't moreel van ieder die hun bladen dùrfde te lezen, want ook dàt was bloedlink! Dick Verkijk, bekend radiomaker & publicist, zat in mei '44 in de redactie v/h schoolkrantje, waarin de gebruikelijke ongevaarlijke & kinderlijke rubriekjes stonden, maar omdat het gestencild werd, had zelfs dàt toestemming nodig v/d Duisters: die hadden ze níet gevraagd & dáárom schreven ze 'anoniem', totdat DV 'n keer zo dom was om onder z'n eigen naam te publiceren! Tot zijn schande onthulde hij aan de directeur de naam van 'n leerling die 'n stukje had geschreven dat als anti-Duitsch kon worden geïnterpreteerd. Als je nu in myDi Trouwartikelen citeert o.i.d. krijg je 'n dreigbrief van 'bevoegde instanties' wegens ...?!