Wat is myDiary eigenlijk & hoe gebruiken we 't nu?

Een dagboek is iets waarin je liefst elk etmaal iets opschrijft wat jou intrigeert, wat je blijft bezighouden & waarin jij jouw zegje doet over van alles & nog wat tussen opstaan & weer slapen gaan!

Voor Mor is het daarnaast vooral ook een hulp bij het lezen & schrijven over wat er speelde sinds Moederdag zondag 13 mei 1945, woensdag 13 december 1944, wat daaraan voorafging & op volgde in ruime zin: m'n da-gelijks leven draait vooral om lezen en schrijven in plaats van tekenen en schilderen van jongsaf aan? Het enige nadeel is dat mijn ogen erg snel vermoeid raken!

Ik had altijd de gewoonte om (te) snel door een tekst te stuiven: het nadeel is dat je dan minder duidelijk lang genoeg stil-staat bij èlk woord?

Als ik dus een interessante tekst tegenkom over wat ik graag weten wil, dan typ ik hem over, wat me nu dwingt om bij ieder woord te beseffen wàt er eigenlijk staat & waar ik het wel of niet 'mee eens ben'!

Ik laat dus automatisch wèg wat me niet zint en voeg toe wat me boeit: meestal gaat het naast dagelijkse beslommeringen over geschiedenis - ouders & voorouders, evolutie & alles wat te maken heeft met religies, filosofie, nieuws, politiek, 'doen & laten', boeken, kranten & tijdschriften.

Vooral bij lézen is myDi aldus een grote hulp: compileren & kopiëren, tot me door laten dringen & op tijd pauzeren helpt bij de geestelijke spijsvertering èn dagelijkse bespiegelingen over goden & godinnen, kunst, cultuur, eten/drinken, dromen & leren begrijpen waarom m'n leven draait (& dus ook net zo goed wat niet)!

Tussen 1960 & 1990 heb ik nogal wat rond lopen liften tussen de Vale Ouwe & de Stille Zuidzee: ik probeer nu dan al met al zó ook m'n kennis aan te vullen over de plaatsen & tijden 'waar ik langskwam' in Italië, Griekenland, Israël, Jordanië, Turkije & 't moderne Japan, de ouwe USSR, Siberië, Moscow & Odessa: 't vollopen van de Zwarte Zee na de laatste IJstijd & 't ontploffen van Thera tussen 6000 & 1500 jaar geleden ongeveer?!

AARDBEVINGEN, VULKAANUITBARSTINGEN, NATUUR- èn CULTUURRAMPEN MOETEN DUS ALTIJD OVERAL HAAST WEL EEN GROTE INDRUK HEBBEN GEMAAKT OP DE MENSEN DIE ERMEE TE MAKEN KREGEN IN WOORD & daad tussen neus & lippen, tussen onze oren & achter onze ogen!?

Hoe dan ook: die bijna 70 jaar zijn voorbijgevlogen alsof 't niks was: dag in dag uit, al die nachten in tientallen landen tussen 'irminloo' & 't "Verre Oosten"!

Ons hele voelen, denken, doen & laten proberen ook telkens weer samen te vatten in 'systemen', gedichten, liedjes & verdrietjes, vreugde & depressie, manie & branie, handen & voeten ...