wass sich liebt?

Aanvankelijk waren we
als bij toeval deel van onze omgeving samen met al die andere reeds lang uit~
gestorven dieren~ & plantensoorten: hoogstmerkwaardige tijden & plaatsen
tussen vulkanen & ijstijden.

Maar al een miljoen jaar lang
zijn we druk doende om die omgeving deel van onszelf te maken:
zo zitten we nu eenmaal in elkaar, in elk ander & in onszelf ~ vol stokjes, steentjes, boompjes, huisjes & beestjes.

Als je gebruik gaat maken van allerlei zaken buiten jezelf als hulpmiddelen & kunstvormen verander je!
Onze spiegelneuronen projecteren automatisch onszelf op die buitenwereld en vice versa:
't verandert
...

We lijven onze technologie in
en daardoor veranderen we samen met al die dingen in telkens iets anders?
Alles waarmee we te maken krijgen wordt zo vermenselijkt & wijzelf veranderen
in waar we mee bezig zijn!

We zien ze [& onszelf]
op den duur dan ook werkelijk vliegen, zwemmen, lopen, rennen, rijden in dromen
die gedurende de slaap [& soms bij 'vol' bewustzijn] gaan/komen:
visuele spijsvertering in optima forma.

Zelf waren we geprogrammeerd
door de omringende & interne natuur & structuur: daarna begonnen we nu
ook alsmaar meer alles waarmee we te maken kregen en wat we maakten
steeds verder te beinvloeden?

Als experimenteer~ &
informatie~organisme zijn we zowel vrijer als beperkter geworden: we ontdekken nu
van alles en nog wat & we worden er tegelijkertijd door belemmerd, ingeperkt,
gehersenspoeld & verziekt!

Waren we aanvankelijk haast volkomen
EEN
met de omringende natuur net als de andere planten/dieren:
nu worden we steeds meer 'n medefabrikant van dingen, ge- & misbruiker, vernieler en hoofdvernietiger?

Veel mensen
schijnen er tegenwoordig van uit te gaan dat 't nog maar 'n kwestie van tijd is voordat al die andere verschillen tussen mensen en dingen helemaal gaan verdwijnen:
wat deel van je is belemmert je [ook].

Anderen zeggen
dat 't principieel onmogelijk is dat mensen & dingen ooit echt gelijkwaardig worden aan elkaar: omdat we identiteit, zelfbewustzijn & autonomie hebben,
die je niet echt kunstmatig kunt maken.

Wij hebben als mensen
[als het goed is] 'n zekere mate van intuitie, aanvoelingsvermogen, vermoeden,
nieuwsgierigheid, experimenteerdrang, gevoel voor kunst & cultuur
met humor, kritiek, religie & filosofie?

Hoe zouden we ooit
'n 'robot[nick]', virtueel cyberspeciaal 'wezen' kunnen ontwerpen & fabriceren dat daar-aan gelijk is? Met voldoende fantasie, inzicht, begrip, expeditiezucht,
schoonheid, mededogen en liefde?

Aan de andere kant
moet je vaststellen dat 'de mens' ook behoorlijk invalide is & gehandicapt door eigen
onvermogen tot zelfverwerkelijking, gebrek aan overzicht en inzicht,
onbehoorlijk agressief en kortzichtig!

Veel aspecten
van ons [wan]gedrag die we tot nu toe nog zagen als hoogst individuele eigenschappen, blijken nu in hoge mate voort te komen uit genetische/neurologische factoren
~ 'robotprogrammering'?!

We zijn vaak
heel wat minder vrij & blij dan we ooit wel dachten & wensten te zijn: wie weet wat daarvan nog zal overblijven i/d nabije toekomst? Waar liggen de grenzen van ons kunnen & beseffen
wat we doen?