Was deze zin 'n laatste grap

v/d Meester v/d Ironie?

Asklepius was nl. de god v/d geneeskunde:
gewoonlijk werd hem bij verzoek om genezing 'n offer geschonken,
& daarna 'n ander offer bij wijze van dank voor de genezing. Hoe bespottelijk is 't dan
om op 't moment dat jij jouw leven verliest, aan zo'n offer te denken!

In 't licht van alle socratische dialogen die we i/d loop van dit boek
(Drie leermeesters: Soc/Yesj/Boed van Frédéric Lenoir)
tegengekomen zijn, blijft de hypothese dat de meester 'n laatste ironische toespeling niet kon onderdrukken, uiteraard aannemelijk?
Toch is dat niet de hypothese die ik (FL) zou overnemen.

Nietzsche, op wie Soc 'n doorslaggevende invloed heeft gehad, al heeft hij dat zelf altijd ontkend, was in beslag genomen door deze laatste zin, die volgens hem uitgaat van 'n filosoof die moe is v/h leven, 'n man voor wie 't leven 'n ziekte is & de dood 'n bevrijding, dus 'n genezing. In feite, als we afgaan op de uitlatingen van Soc over de dood & de onsterfelijkheid v/d ziel, lijkt de veronderstelling dat dit offer getuigt v/d dankbaarheid van 'nnman die zal worden
GENEZEN VAN HET LICHAMELIJKE LEVEN
gerechtvaardigd.

In dat geval vraagt Soc inderdaad aan Crito deze daad van genade niet te vergeten. Beweerde hij in Plato's APOLOGIE niet dat de dood 'iets goeds' is, dat 't gaat om 'n 'bepaalde verandering, & verhuizing v/d ziel van deze naar 'n andere plaats'? Daarna, toen hij zich richt-te tot de rechters die zojuist z'n doodvonnis hadden uitgevaardigd,
voegde Soc op 'n bijzonder kalme,
ja zelfs vrolijke toon toe:
"IK ZIE DUIDELIJK (IN)
DAT HET VOOR MIJ BETER IS ON DOOD TE ZIJN
EN VAN ALLE ZORGEN TE ZIJN BEVRIJD'.
30 nov 2012 - bewerkt op 30 nov 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende