warboel verstand & gevoel: wie zit op welke stoel?



~*~

Het project
'ontmythologisering'
is mislukt.


Niet
de bijzetting
van het wereldbeeld van de bijbelschrijvers
bij het verleden,
daar kan geen mens bezwaar
tegen maken.


Maar
wat blijft er, na aftrek daarvan,
van de bijbel over?


Een probleem, ja,
dat is nog het beste woord:
de bijbel een probleem waarvan niemand precies weet
wat zij ermee
aan moet.


De behoefte
aan ontmythologiseren - hoe voor de hand liggend ook -
gaat van dezelfde vooronderstelling uit als de behoefte
om dat juist niet te doen:
de bijbel is een boek
met informatie over standen van zaken
en gebeurtenissen.


Wie ontmythologiseert,
zegt:
de informatie die je in de bijbel tegenkomt
is achterhaald,
is pure mythologie,
een ondraaglijke belasting voor het verstand
als je mensen zou dwingen
om dat alles
voor waar aan te nemen.


En wie
op ontmythologiseren tegen is
zegt:
niet achterhaald,
de bijbel informeert,
mits je maar in rekening brengt
dat in beeldspraak over g d,
mens & wereld
wordt gesproken.


ZO
blijven beide partijen
schatplichtig aan een vraagstelling
die er niet had hoeven zijn,
en die vrucht is van
de Verlichting.



~!@!~



De onoplosbaarheid
van de controverse hangt ermee samen
dat de kerkleer op het spel komt te staan.
Is de wereld van de bijbel achterhaald, wat informatie betreft,
dan is ook de kerkleer achterhaald, en welke kerk kan zich de luxe
permitteren om haar leer overboord te zetten,
althans door een beter alternatief
te vervangen?



~!@!~



B. komt nog het verste.
Als je de kerkleer niet meer in de bijbel hoeft terug te vinden,
is het historisch & literair onderzoek,
en alles wat daarmee samenhangt, vrij!
Waar B. zijn sporem zet,
daar wordt de exegese gered?
Het tragische is dat de kerken weinig of niets
van de resultaten van al dat werk oppakken,
ze gedogen de uitkomsten, maar gebruiken ze meestal niet
voor herorientatie.
ZO gaat sinds jaar en dag elk
haar eigen weg,
de kerken volharden - zoals de apostel aanbeveelt -
in de christelijke leer,
en de uitleggers lezen de teksten,
waarop alles terug zou moeten gaan.
And never the twain shall
meet.



~!@!~



[Tussen haakjes:
hetzelfde is natuurlijk ook
in principe van toepassing
op ALLE beeldvorming, verwoording,
verwerking & vervorming van ELK mens
in alle tijden & plaatsen,
als puntje bij paaltje
komt?!]



~!@!~



Maar goed:
HOE nu VERDER?
IS er wel een 'verder'?
Iemand als P., een scherpzinnig
[en behoudend] theoloog,
komt een heel eind.
Hij aanvaardt
de beeldende taal van de religieuze mythe,
en durft van daaruit kritiek te leveren,
niet op het christelijke dogma,
maar op de idee dat de christelijke leer
in de bijbel zou moeten
staan.



-



NEEM
- zijn voorbeeld -
de incarnatie als dogma opgevat:
een misvatting van de kerkvaders,
die uit het mythische spreken werkelijkheid afleiden en zo het 'plaatje'
tot realiteit verheffen.



-



Wat ze zeggen is:
de 'Zoon' van 'G d' kwam op aarde,
DAT is wat er in de verschijning van Yehoshua [haMashiach]
aan de hand is.



-



Terwijl ze
hadden moeten zeggen:
Yeshua's verschijning was religieus gesproken ZO belangrijk voor de hele bewoonde wereld, dat ze het niet anders konden uitdrukken dan
met behulp van mythische taal over "G D" die zijn 'Zoon'
zendt.



-



P. blijft,
met andere woorden,
de christelijke leer wel verdedigen,
tot en met kerkelijke christologie en de leer van de drie-enigheid g ds,
maar de waarheid ervan wil hij niet meer vaststellen
door te bewijzen dat ze in de bijbel
staat.



-



DAT is winst,
maar er hangt WEL een prijskaartje aan,
het metafysische kader waarin P. de plausibiliteit van het christelijk geloof
onderbrengt:
we moeten WEL [nog steeds] standen van zaken
'voor waar houden'
om voor een christelijke gelovige
te mogen doorgaan.



~!@!~



Ik zou de koe
[het gouden kalf?!]
liever iets anders bij de horens willen vatten!
Wat B. deed was, bij al zijn goede bedoelingen,
en met bewondering voor de durf en de intuitie die hem leidden,
de christelijke religieuze mythe een onpassende behandeling
te laten ondergaan.



-



De
dokter
was een goede dokter,
maar zijn operatie paste niet bij DEZE patient.
Ontmythologiseren is de bijbel als mythe opvatten
in de zin waarin de Verlichting dat deed,
mythe in de negatieve zin van het woord:
weergave van realiteiten die niet echt klopt,
en DUS 'moet' je
ervan
af?



-



MAAR
daarmee misga je
je aan het genre van deze erfenis van vroeger!
Een mythe, ook de christelijke mythe in termen van de bijbel,
IS een narratieve eenheid [geworden],
zeg: een verhaal, uit het verleden, zoals de Ebuma Elisj dat is,
of de scheppingsmythe van de
Azteken e.d.



-



ZOALS
wij DIE lezen,
ZO moet je ook de bijbel lezen:
NIET als info over g d/mens & wereld, HEUSE info over REALITEITEN,
en al helemaal niet als informatie die 'geautoriseerd' is door g d "ZELF",
zoals de klassieke inspiratieleer
'het wil'!



~!@!~



WAT DAN?
Een mydiverhaal dat tot ons komt als verbeelding,
dat we niet lezen om ons te laten informeren over standen van zaken
maar als fantasie, zo'n 'mydi'verhaal noemen we
literatuur ...



-



DAT
lijkt mij
de manier waarop
ook de christenheid
de bijbel zou moeten lezen.
Daarmee zou zij niet alleen veel meer
tot haar recht komen,
maar belangrijker nog,
zij zou niet langer verkracht worden,
gewelddadig omgebogen tot iets wat zij helemaal niet is
en niet KAN zijn:
een bronnenboek voor leerstellige 'waarheden'
over
g d, mens &
wereld.



-



Als
LITERATUUR dus,
als een geschrift uit het verleden:
is de bijbel daarmee van haar waarde beroofd of zelfs 'waardeloos'
geworden?



Ja,
maar dan alleen voor mensen die er perse bepaalde standen van zaken
in willen aantreffen.

~verliefd~
~engel~
~#~
engel
21 sep 2005 - bewerkt op 25 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende