Want mensen zijn precies als dieren

Met dezelfde dierenklieren: dat staat allemaal in de krant van mydiertjesland ~~~ KA 128/129

DE ZEVENDE STAP:
Besef van onze beperkte kennis.
Al heel vroeg in mijn carrière werd ik (Karen Armstrong) getroffen door 'n voetnoot in 'n boek verwijzend naar de 'wetenschap van compassie', die richtinggevend zou moeten zijn voor 't werk van 'n religiehistorica. Hierbij ging 't niet om wetenschap i/d zin van natuur- of scheikunde, maar om 'n method van kennisvergaring (Latijn: SCIENTIA) waarbij je via een empathische benadering onderzoek doet naar 'n bepaalde periode in 't verleden.

Sommige religieuze praktijken van vroeger kunnen voor moderne oren bizar klinken, maar de histo-ricus moet zich 'leegmaken' v/d eigen vooronderstellingen die sinds 't tijdperk v/d verlichting gangbaar zijn, zichzelf als 21ste-eeuwer vergeten, en geheel & al opgaan in 't perspectief van 'n wereld die volkomen anders is. 'n Religiehistorica moet niet 'de conventies van zichzelf of van de lezer in plaats stellen v/d oorspronkelijke', stelde de auteur, maar moet juist 'z'n/d'r gezichtspunt verbreden, zodat 't ruimte voor de ander biedt'! Je zult je materiaal moeten bevragen, totdat 'men z'n begripsvermogen tot 't niveau heeft gebracht dat men in staat is tot 'n rechtstreeks menselijk inzicht
in wat 'n bepaald standpunt betekent', & met dit empathisch begrip v/d context "'t gevoel kan hebben dat we zelf ook zo kunnen handelen' ~~~~

Ik was meteen onder de indruk v/d woorden 'ruimte voor de ander'. Toen ik probeerde om deze richtlijn bij mijn studie in praktijk te brengen, be-merkte ik dat mijn concept van religie er volkomen door veranderde. Tot dan toe was ik geneigd om m'n 20ste-eeuwse aannames te projecteren op de spiritualiteit v/h verleden, & daardoor had veel daarvan 'n absurde indruk gemaakt. Maar wanneer ik probeerde om m'n perspectief te 'ver-breden' vanuit deze gedisciplineerde & empathische invalshoek, kwam die spiritualiteit me geleidelijk wel zinnig voor.

Naarmate deze houding 'n vaste gewoonte werd ~ ik oefende me er elke dag wel 'n paar uur in als ik aan de schrijftafel zat ~ merkte ik hoe weinig 'ruimte voor de ander' we bieden in onze sociale omgang & hoe vaak men bekenden & gebeurtenissen benadert vanuit de eigen ervaring & overtuiging. Vaak worden 'r zo luk-raak allerlei kwetsende, onjuiste of neerbuigende oordelen uitgesproken over personen & ook over hele culturen.

Wanneer iemand wordt ge-vraagd om meer uitleg te geven, blijkt meestal dat zijn/haar feitelijke kennis v/h besproken onderwerp ongeveer van postzegel-formaat is ~~~~~

Voor Mordechai bejaardenbedtijd! Straks, later of whenever sneaky zien we wel weer verder: slaap zacht, droom zoet & please do tell us all about it if you really want to ~ mijn oeroude oogjes sluiten zich meestal vanzelf totdat de blaas tekenen geeft ~~~~~~<<>>~~~~~~~ cool!
30 jun 2012 - bewerkt op 01 jul 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende