Wanneer er een gedachte is die je nooit zèlf ~~~~~

HÀD KÙNNEN VERZÌNNEN, WÉÉS ER DÀN VERZÉKERD VÀN DÀT HET EEN BÓÓDSCHAP VAN DE GÓDEN ÌS:
de ìngeving is hùn GÌFT èn hùn bevèl; de mèns is als 'n hòl vàt wáárìn de góden hùn HÓNÌNG òf azíjn òpsláán, àl naar gelàng 't hùn belíeft?! Dé vráág wàs wèlke GÒD míj als zíjn vàt gebrúikte! LÀNG heb ik gedacht dat 't mijn naamgenoot Thermutis was, de naam van Isis wanneer zij verschijnt als de godin van de vruchtbaarheid? Ìk dàcht dat zij mij vruchtbaar wilde maken nog voor ik een màn gekènd had, maar LÁTER begréép ik dat het de ontzagwekkende god van de Hebreeën was die een maagd verkoos om de verlòsser van Israël ter wéreld te brengen!

Denk niet dat het een vreugdevol moment was: de àngst gierde door mijn lijf! Ik wìst dat mijn kind een Hebreeuws jongetje was èn dàt ìk hèm àlléén behóuden kòn wanneer ik zijn àfkomst voor de mènsen wist te VERBÈRGEN? Ik zag meteenwàt mij dáárbíj behùlpzaam kòn zijn: het wàs een úitzònderlijk MÓÓI kind! Aangezien AeGYPTenaren gelóven dat àlléén zíj móói zijn èn móóie kinderen hebben, besèfte ik onmiddellijk dat ik van dàt bijgeloof profíjt kòn trekken.

Ik zei lúid èn dúidelijk, zodat àl mijn slavinnen het kònden hóren:
"DÌT IS EEN EGYPTISCH KIND, ÌK MÓET HÈM RÈDDEN!"

't Jòngetje was al besneden, maar dàt verráádde hèm natuurlijk níet, want àlle jongetjes in Egypte WÒRDEN besnéden. Ik bekéék de gezichten van mijn slavinnen, maar dááròp viel niets te lezen? Ik zei dááròm òpníeuw:
"DÌT ÌS 'N AEGYPTISCH KÌND!",
waarop de slavìnnen míj vrolijk bíjvielen:
"DÀT ZÍE JE ZÓ!"
Ze BÓGEN zich één voor één óver de mand en maakten kìrrende geluidjes! Nubia, die háár eigen kind op de rug droeg, nam het jongetje úit de mand en legde het aan haar bòrst, maar tot onze verbazing wéigerde het stúúrs haar tepel en begon te huilen! 't Wàs duidelijk dat 't weigerde te drinken terwijl 't dòrst hàd?! Nubia was de enige onder de slavinnen mèt Mèlk in haar borsten en dùs begreep ik dat we snel ergens anders een mìn gevonden moest worden die wèl door míjn kind geaccepteerd werd! Ik nam 't in m'n armen en zei:
"WE GAAN NAAR HET DORP EN VORDEREN DAAR EEN MIN!"

We gingen op weg.

18 jan 2015 - bewerkt op 19 jan 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende