waarschijnlijk onvermijdelijk



Ik moet eerlijk toegeven
dat ik me nooit echt zorgen heb gemaakt over iets
al die 65 jaar lang, behalve dan de kleine dingetjes als eten,
drinken, kleren, school, studie, werk, pijn, militaire dienst, kampleven &
meer van dat soort dagelijkse, wekelijkse, maandelijkse
en jaarlijkse kleinigheden
van lichaam
en geest.

Het ging
eigenlijk allemaal als vanzelf,
inclusief het 'spijbelen, ongehoorzaam zijn & dienst weigeren' met kamp,
cel & gevangenis als gevolg, allerlei uiteenlopende werkkringen
in diverse landen & 't
rondzwerven?

Ik maak me wel boos
over onrecht, armoede, misdaad, te lage lonen & te hoge bonusgraaiers
her & der!!

Daarom
werd ik begin jaren zestig
ook lid van de PSP: nu "GroenLinks" samen met PPR/EVP/CPN 'van ooit'
en weigerde die toenmalige militaire dienstplicht in de jaren
van de Vietnamoorlogen e.d.

Ik werkte overal
waar het zo uitkwam in de revalidatie,
psychiatrie, kantoren, fabrieken, kibboetsiem &
al heen en weer liftend tussen de Lage Landen a/d Noordzee via Iran,
Afghanistan, Pakistan & India, Nippon & de USSR van lang geleden:
"mooi" om het zelf aan den lijve te ervaren &
de veranderingen te zien in al die
eeuwenlange struggles
for survival!

Maar
bezorgd zijn
om m'n eigen welzijn
& 't conformeren aan de meerderheid, daar
had ik gewoon geen tijd voor
[blijkbaar?]!

't Kostte me
al met al wel
heel veel huil- & lachbuien,
eenzaamheid & pijn in hitte & kou in
woestijnen & wereldsteden: 't was doodgewoon 'n vervolg op alle mythen,
sprookjes- & bijbelverhalen ~ je komt die gebeurtenissen ook al tegen
in de oudste tijden waar ook
op aarde?

Naief ventje dus,
die Mordechai, vaderloze, eigenwijze, recalcitrante spijbelaar,
dienstweigeraar & 'rondzwerver'?!

Terugkijkend
heb ik er toch geen spijt van.
M'n leven verliep wel heel anders dan dat v/d meeste neefjes
& nichtjes die wel vader/moeder, broers/zussen & 'n "normaal bestaan" hadden:
dat hoort er allemaal nu eenmaal bij: armeren/rijkeren, gezonden/zieken
net als dik & dun, lang & kort
of slimmer &
dommer
...

Geen wonder
dat ik nog steeds bezig ben
met 't "geestelijk spijsverteren": al zou ik ook zelfs 120 worden
[je weet maar nooit?], nieuwsgierigheid, 'n zwerversbestaan, kluizenaarschap &
eigenwijsheid zitten erin & 'komen eruit' & ik zou die volgende zestig jaar
dus ook 'rustig' doorgaan met
dagelijkse mydiverhaaltjes.

Hoogstwaarschijnlijk
...
engel
06 jul 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende