Waarom zijn onze toekomstbeelden vervat in de min

of meer bewuste verhoudingen tegenover onze voorgeschiedenis waarin datgene wat relevant is voor verleden/toekomst van bepaalde culturen tot bewustzijnsverruimende droombeelden samengevoegd kan worden? Zijn onze mogelijkheden nu niet nog veel uitgebreider!

Is daarom ook traditie enerzijds de herinnering aan 'n cultuur (of mengsel van culturen) en anderzijds de verbeelding van die cultuur of culturen? Was vroeger een wereldreis grote uitzondering: nú kan bijna iedereen zich onderweg begeven op reis naar 's werelds einde ...

Door dit samengaan van herinnering & verbeelding heeft onze werkelijke levende traditie dit dynamisch myDikarakter! Elke dag weer ...

Als ingeboren & aangeleerde herinnering v/d talloze verworvenheden van ons verleden ontwerpen we de mogelijkheden van die typisch bepaalde natuur/cultuur/culturen met 'n eigen externe & interne ontwikkelingsgang! Vorm & inhoud blijven om & om elkaar afwisselen!!

Of, samengevat in 'n simpele formulering: ons verleden, dat in herinnering bewust aan 't "worden" is, vormt zo onze traditie(s), die het toekomstige in onze verbeelding openlegt, onderzoekt, nader formuleert, blijft exploreren; wij zij slecht als 'n 'ei'! Ieder ei 'iets anders'?

Als strangers in strange lands: tovenaars van Cyprus & Kreta; 't kind i/d kribbe, tochten naar & uit 't oude AeGYPTe, Assyrië, Baylonië, Chaldea, Europa & Fenicische, Griekse, Helleense, Israëlische, Joodse & Kanaänese landen, die ontdekkend op reis bleven gaan overal!!

Joden, christenen & moslims die uiteindelijk toch ook noch steeds dapper & creatief fantastisch blijven bijdragen aan een gezamenlijke onthullende toekomstvisies, & niet meer alleen maar blijven steken in de rol van conservatieve waarschuwers & eeuwige vertragers ....
(mda jgbj '60)
12 jan 2015 - bewerkt op 13 jan 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende