Waarom & vanwaar al die euangelies voor 2000 jaar?

(SH) De rest van z'n bewind werd gekenmerkt door "vrede" in 't land, want 't gros van z'n tegenstanders vluchtte in doodsangst 't land uit & bleef tot z'n dood de voorkeur geven aan ballingschap. Buiten Judea gingen de oorlogen in 't gebied echter voort zoals altijd.

Alex J.J. buitte de onmacht v/h zieltogend Seleucidisch Rijk uit door diverse veldtochten te ondernemen tegen de Nabateeën & gebieden ten oosten v/d Rivier de Yardeen. Uiteindelijk stierf hij tijdens één van z'n veldtochten in 76 VC aan de gevolgen van 'n ziekte. Tegen 't eind van z'n bewind had Judea z'n maximale omvang bereikt: 't strekte zich v/h Hoeleh/Merommeer in 't noorden uit tot Idumea in 't zuiden.

I/d loop van al deze veroveringen over & weer waren veel Helleense steden a/d kust & ten oosten v/d Yardeen door AJJ onderworpen ...

De bevolking werd gewoonlijk onder dwang bekeerd tot 't jodendom, steden die weigerden om mee te werken, werden verwoest, in 'n ironische ommekeer v/d politiek van hellenisering die Antiochus IV zo'n 100 jaar eerder had gevoerd! Na de dood van Alexander Jannaeus aka Jannaï nam Alexandra Salome ~ die twee keer weduwe was geworden ~ de regering op zich & benoemde zij haar oudste zoon Hyr-canus, tot hogepriester. Anders dan wijlen haar despotische echtgenoot, die de aristocratische Sadduceeën had gesteund, was Alexandra op de hand v/d Farizeeën, die zij bij 't landsbestuur betrok. Om die reden wordt in farizeïsche verslagen haar bewind als 'n soort van zg. "Gouden Eeuw" omschreven? Vlg. Flavius Josephus waren ZÍJ de FACTO de heersers over 't land & begonnen ze al gauw om oude reke-nijgen met hun vijanden te vereffenen! Over 't algemeen werd 't bewind van Alexandra niettemin gekenmerkt door vrede binnen & buiten Judea & schijnt 't 'n periode van voorspoed te zijn geweest? Ná de dood van Alexandra Salome, in 67 VC, begon 't de Hasmoneeën meer tegen te zitten, waardoor zij 't hele land meesleepten in hun neergang. Zij had gewild dat haar oudste zoon, Johannes Hyrcanus, die al hogepriester was, de regering van haar zou overnemen, maar typerend voor de Hasmoneeën was dat z'n jongere broer, Judas Aristobu-lus, EIGEN ambities had! Hij werd in zijn intriges gesteund door de ontevreden leden v/d factie der Sadduceeën. Aristobulus versloeg Joh. Hyrcanus i/d strijd, nadat veel onbetrouwbare soldaten van hem naar de tegenpartij waren overgelopen. Hyrcanus gaf zich over & schijnt moeiteloos afstand te hebbengedaan van z'n titels, zonder dat hij de revenuen waarop hij recht had hoefde af te staan. Flavius Josephus werkt de indruk dat Hyrcanus 'n zwakke, luie man was, zodat de voorwaarden v/d overeenkomst hem goed moeten zijn uitgekomen ...