waarom nog doorgaan met bestaan?

Dwars
door de
zogenaamde normale huis-,
tuin- & keukenrealiteit lopen dus
ook andere werkelijkheden.

En diep
van binnenuit klinkt
de stem van ons
geweten die het bekende en
het onbekende wil
verkennen.

Soms hoor je
middenin de nacht
jouw naam roepen zoals
Sjmoe'el in I SAM III,
die ook eerst langzamerhand gaat begrijpen
dat "G D" {de grote onbekende 'yhwh' die 'was en wordende is'}
hem roept net als ons
zo nu en dan bij tijd en wijle
wanneer onze ogen en oren zich openen
voor een innerlijke werkelijkheid die
de ware verbanden kan blootleggen tussen wat zich schijnbaar voordoet rondom ons
en de betekenisssen die daarin
kunnen schuilen.

wehana'ar sjmoe'el mesjared et-yhwh lifnei eli
oedvar-yhwh hayah yakar bayamim hahem
ein chazon nifrats
wayehi bayom hahoe we'eli sjogev bimekomo we'einav hecheloe chehot lo yoechal lirot
wener elohim terem yichbeh oesjmoe'el sjochev beheichal yhwh asjer-sjam aron elohim
weyikra yhwh el-sjmoe'el wayomer hineni!

[oftewel]
De jonge Sjmoe'el diende dus de HEER {yhwh} onder de hoede van Eli.
Er klonken in die tijd zelden woorden van de Heer en er braken geen visioenen [meer] door.
Op zekere nacht lag Eli op zijn slaapplaats. Zijn ogen waren dof geworden, hij kon bijna niet meer zien. Sjmoe'el lag te slapen in het heiligdom van de Heer, bij de ark van G d.
De g dslamp was bijna uitgedoofd.
Toen riep de Heer Sjmoe'el.
"Ja," antwoordde Sjmoe'el.
Hij denkt dat Eli hem roept en dit herhaalt zich drie keer
totdat S. begrijpt [via E.]
dat het G d is die hem roept en hij zegt dan:
Spreek, uw dienaar luistert!
Toen zei de Heer tot Sjmoe'el:
"LET OP!
IK GA in Israel iets doen waarvan ieder zo zal ophoren dat hun beide oren tuiten!"
Het is het zoveelste spannende mydibijbelverhaal,
maar daar gaat het nu even niet om.
Wat ik bedoel is,
dat mensen [ook als ze niet noodzakerwijs {min of meer zwaar} geestelijk gestoord zijn],
stemmen kunnen horen, dromen kunnen dromen en visioenen kunnen aanschouwen die de diepere betekenis kunnen blootleggen van wat er eigenlijk met ons aan de hand is.
Onder 't oppervlak van ons dagelijkse mydileven
spelen zich ook zaken af die uitgaan boven het tandenpoetsen,
wassen, aankleden, eten en drinken en naar school of werk gaan en dergelijke.
DIE innerlijke werkelijkheid die pas echt zin kan geven aan ons bestaan als mens
is vaak ondergesneeuwd door saaie vervelende muizenissen van eentonig automatisch gedrag
tussen ons 'babydom' en de 'jaren der grijze haren'?
Het meest opmerkelijke aan de bijbelboeken en andere 'heilige schriften',
beeldende kunst, proza en poezie enzovoorts
is daarom dan ook dat ze een beroep doen om ons innerlijke heelal van tijd en ruimte
waar ons ECHTE BESTAAN zich pas goed kan ontplooien.
ANDERS dan de meeste andere planten en dieren is de mens begiftigd met 'godddelijke genen'
zou je kunnen zeggen?
We hebben als mens antennes
die via onze zintuigen een eeuwigheid blootleggen aan tijdreizen tussen oertijden en het einde der tijden of hoe je 'het' ook maar wilt benoemen.
En DAAR gaat het eigenlijk om in het leven op aarde:
dat er onder de alledaagse 'werkelijkheid' van eten, drinken, slapen, wonen en werken,
ook ANDERE werkelijkheden kunnen schuilgaan die vele malen ECHTER en interessanter zijn dan de zogenaamde grauwe realiteit.
Omdat ze de wortels van ons bestaan kunnen blootleggen en ons inzicht verschaffen in de betekenis
van onze tijdelijke aanwezigheid hier op aarde.
In feite betekent het ook dat praktisch al mijn mydiverhaaltjes eigenlijk gaan
over die 'verborgen werkelijkheden' en de betekenissen die mensen {OOK} kunnen geven aan de zogenaamde 'normale' mydidagelijkse realiteit die vaak vol is van eentonigheid en zich herhalende patronen a la hondenleven, kat- & muisspelen, ratachtige rottigheid, huilen met de wolven in het woud, schapen- en geitengemekker, koeiengeloei
& varkensgeknor?
Kortom:
er is meer!