Waarom is verliefd zijn zo verdomd lastig?

De titel van mijn verhaal, is de vraag die ik regelmatig stel.

Na een verhaal over mijn weekend, moest ik dit ook nog posten. Dit is namelijk een gedachten wat het hele weekend al door mijn hoofd spookt..


Ik ben zo blij met mijn vriend !
Ik ben ook ontzettend verliefd op hem..
Maar soms vind ik dat hij te weinig initiatief neemt om een gesprek met mij te beginnen of om met een leuk voorstel te komen. Het lijkt soms allemaal van alleen mijn kant af te komen.
Ik weet dat hij enorm nuchter kan denken en dat hij zich vaak van geen kwaad bewust is, maar ik vind het toch vervelend. Ook als ik hem erop wijs, dan zegt hij wel oke, maar hij snapt het blijkbaar niet.
Er is een klik, want we kunnen niet meer dan drie dagen zonder elkaar, maar soms geeft hij me wel onzekerheid.
Maak ik me nou zorgen om iets kleins en is dit gewoon onzinnigheid of is het wel iets waar aan gewerkt moet worden. Door zijn gebrek aan bellangstelling voor mij ( zoals ik dat soms zie), krijg ik het idee dat hij me misschien niet meer leuk vind. En ik word al gek bij het idee dat hij er een punt achter zou zetten...


Heeft dit te maken met de algemene gedachtengang van de heren en de vrouwen.
Gezien mannen ergens minder waarde hechten aan een bepaald punt in een relatie, dan vrouwen doen.
Of ben ik alleen maar bezig met het creeëren van onnodige kopzorgen?
Ligt dit aan mijn vriend of...?

What should i do with all this?


Pffff: Waarom is verliefd zijn zo verdomd lastig??