Meer
dan vierhonderd
jaar geleden bleek
dat in die periode v/d reformatie
de predestinatie nog niet zo'n centrale plaats innam
als ze ietwat later ten tijde van Arminius zou krijgen.
Binnen 't calvinisme waren 'r ook [vele] meningsverschillen,
waarbij voornamelijk de vraag a/d orde was of zo'n "besluit G ds" was VOOR of NA de "zondeval".
Als "G d" al VOORDAT de mens 'gevallen' was, 'beschikt heeft over z'n zaligheid' dan is dat nog maar moeilijk in verbinding te brengen met z'n liefde & wordt hij meer 'n soort van 'noodlots-macht'?
Ook ontneemt deze leer, zeiden de tegenstanders, a/d mens elke verantwoordelijkheid voor z'n eigen leven!
DE grote vraag was dus, hoe die soevereiniteit G ds te verbinden met menselijke verantwoordelijkheid.
SP had i/d Filippenzenbrief deze verbinding paradoxaal uitgedrukt i/d woorden:
"Zo werkt aan jullie behoudenis met vrezen & beven want 't is G d die om z'n welbehagen ZOWEL 't willen als 't werken in jullie werkt!"
Arminius had blijkbaar nogal met DIE vraag geworsteld: hij kon niet aanvaarden dat 'de zonde i/d wereld gekomen was' buiten de verantwoordelijkheid v/d mens, & dat 'dus' G d zelf de 'auteur v/d zonde' zou zijn?
Nou zouden z'n tegenstanders dat ook niet ZO, maar hun leer droeg deze consequentie wel al in zich!
Arminius zocht zo dan ook nijver naar 'n andere oplossing voor die ingewikkelde 'uit allerlei duimen gezogen' modieuze dwangredenaties!!
Hij ging uit v/d soevereiniteit G ds: de genade is 't begin, de voortgang & de voleinding van 'alle dingen', maar nu gaat 't om de WIJZE waarop G d deze genade a/d mens 'toebedeelt'.
Arminius zegt dat de mens ZO is 'geschapen', dat we in staat zijn gesteld om de genade te aanvaarden of te weerstaan. Hij zegt: als 'n bedelaar 'n aalmoes krijgt, dan moet hij toch ook z'n hand ophouden?
"DUS"
is G ds genade almachtig, maar a/d mens is toch 'n zeker vermogen gegeven om te aanvaarden [of af te wijzen]:
er zijn mensen die zich openstellen voor 't geschenk v/h geloof, EN er zijn er ook die zich ervan afsluiten.
NU 'verkiest g d' diegenen die zich voor 't geloof hebben opengesteld, "WANT" dit eu-angelium van Yochanan [3:16] zegt:
"G d heeft z'n zoon gegeven opdat ieder DIE IN HEM GELOOFT niet meer verloren zou gaan, maar 't EEUWIG LEVEN zal verkrijgen!"
M.a.w.
"Christos" is voor ALLEN 'klaargekomen' & DAARAAN gestorven, maar NIET ALLEN hebben hem 'aanvaard'.
Voorlopige [voorzichtige] conclusie:
mensen stapelen allerhande zelfverzonnen verklaringen op elkaar i/d loop van vele eeuwen met alle gevolgen vandien tot a/d mydidag van vandaag & nu heeft de wetenschap zogenaamd
't heft in handen gekregen?
De VORM verschilt,
maar de inhoud is nog steeds als vanouds:
waarom slaagt de ene mens erin 'go{e}d' te leven
& mislukt 'de ander' [naar 't schijnt]
'volkomen'?