Waar wil ik naar toe? Een 'derde weg'!

'einde mydiverhaal'?

~*~

HOE
komt het
dat mensen het niet kunnen laten
om van verbeelding
[nieuwe] standen van zaken
te maken?

DAAR
zit iets even
begrijpelijks als tragisch achter,
want het heeft met
'bestaan'
of
'niet bestaan'
te maken.

Sinterklaas
bestaat niet,
dus wat is dan een
Sint-Nicolaas-geloof?
Moet je het 'ongetwijfeld christelijk geloof'
OOK ZO
opvatten?

DAT wil er
bij geen 'gelovige' in:
een 'sinterklaasgeloof'
[behalve kleine kinderen]
wil niemand!

DAAROM
grijpen gelovige mensen
blijkbaar naar
'bestaan',
want op een andere manier - denken ze -
kunnen ze die valkuil niet meer
te boven komen?

MAAR DAT
is precies waar ik vanaf wil:
'voor waar houden' van verbeelding
loopt [vroeger of later]
spaak!

DE
vreselijk
onthutsende
primitieve voorbeelden
van de fundamentalistisch islam [o.a.]
zouden ons toch nu wel
de ogen kunnen
openen ...

WAT
is DAT
voor een geloof,
dat een mens zichzelf opblaast
om anderen in zijn dood mee te slepen:
en dat ogenschijnlijk aandurft
omdat hij denkt daarmee
'het paradijs te
bereiken'!?

DAT
kun je toch moeilijk ANDERS noemen
dan een zielig waandenkbeeld, en dat zelfs van een fataal
destructief & crimineel
kaliber?!

MAAR
wat is het verschil
- behalve godzijdank de destructiviteit -
met fundamentalistische 'christenen' die 'in de hemel denken te komen'
door 'versterving'!?

EN
is de idee dat de joden 'godsmoordenaars' zouden zijn
- {ze hebben 'immers' Jezus gedood} -
niet ook een waandenkbeeld
eerste klas?!

MAAR
voordat het 'christendom' als collectieve waan
te kijk komt te staan, zou ik er graag nog even
een andere kant mee
willen opgaan.

~!@!~

"BESTAAN"
of 'niet bestaan',
de oorlog die erover wordt gevoerd is vlagvertoon
op basis van een misverstand, als ik zo vrij mag zijn
om mij ZO uit te
drukken.

ZE
kan pas ontstaan
als je het erf van de verbeelding hebt verlaten,
en de religieuze mythe tot een verwijzing
[hoe metaforisch ook ingepakt]
naar reele standen van zaken
hebt gemaakt.

EENMAAL
die stap gemaakt,
kan een gelovig christen bijna niet meer zeggen:
'g d bestaat niet'!

"G D
is zo groot
{"ALLAHUAKBAR"}
dat hij/zij/het niet kan of hoeft te bestaan"
[Manenschijn] zou een voorlopige uitweg kunnen zijn:
de categorie 'bestaan' is NIET op g d van toepassing {"INSHALLAH"},
maar het nadeel is dat het beeld van een persoonlijke g d,
een figuur afkomstig uit
de religieuze mythe,
overeind
blijft?

DE
MYTHE
dus toch als
INFO?

ZO
blijft die tamelijk
oncomfortabele spagaat heersen:
begin je bij
'de bijbel als verbeelding'
dan kom je vaak tot je verdriet
uit op een soort van
'sinterklaasgeloof', en
'g d bestaat dus niet';
ga je daarentegen uit van
'g d bestaat'
dan is de fictieve
verbeelding
tot beschrijving geworden van
een "IETS"
of een "IEMAND",
en dan heb je weer de bijbel
[als religieuze mythe]
uit [eigen] handen
gegeven?

DE
diverse uitwegen
die worden bewandeld door 'dezen & genen', lopen 'dood' in het zand?
Ik noem er een paar
ter illustratie.

-

I
AAN
'het concept g d' trouw blijven,
maar via allerlei pogingen tot 'her-denken', 'her-formuleren', 'bijslijpen',
trachten om de traditionele voorstelling[en]
te boven te komen:
ze 'hebben allemaal wel iets',
maar kunnen zich niet
van 'bestaan'
losmaken!

II
EEN
tijd lang
is een zogenaamde tweede naiviteit uiterst populair geweest:
opzettelijke gewilde primitiviteit,
en DUS onecht?
EEN soort van 'doe toch niet zo moeilijk' oplossing:
we hanteren de beeldtaal van de mydibijbel alleen maar als aanduiding
van een 'echte' realiteit, maar 'eigenlijk'
weten we wel
'beter'?
DAT lijkt meer op
'met 't mes in de buik'
blijven zitten!

III
MAAR
verbeelding kan toch standen van zaken onder woorden brengen?
HEMEL?
Goed,
niet een 'echte' plaats, maar dan toch wel 'ergens'?!
"G D"?
Goed,
niet een echte 'persoon', maar dan toch wel 'n 'persoonachtig'
[mijn eigen term, waar ik dus nu afstand van neem]
eventueel in 'onszelf'!?!
HET ZIJN & BLIJVEN TOCH
allemaal overstapjes van de verbeelding naar het niveau van 'bestaan',
en DAT loopt meestal verkeerd af,
of liever,
het is een 'tamelijk zeker teken'
dat het al 'verkeerd is afgelopen'
ondertussen?!

~!@!~

TOT
SLOT voor nu:
"WAAR wil je eigenlijk naar toe?"
OP ZOEK NAAR
een eventuele begaanbare/mogelijke
'derde weg' ...

VAN
'bestaan' uitgaan kan niet [mythe is verbeelding],
maar evenmin van 'niet bestaan' [aan sinterklaasgeloof hebben we niet meer genoeg]!

ZIEDAAR:
de 'gordiaanse' knoop
waarin gelovige mensen terechtkomen,
voorzover ze althans de waarheidsvraag
niet opgelost willen zien
door zich volkomen terug te trekken
op eigen bevinding van ongetwijfeld hartstochtelijke overtuiging
van een [christelijk] geloof,
OF zich met 'huid en haar' uitleveren
aan EEN of Ander 'kerkelijk'
gezag?!

MAAR
er is hoop,
zoals de EO schijnt te zeggen,
zij het dan Anders dan zij het zich
voorstelt?

NIET
door mensen nog eens oppervlakkig op te monteren en op te jutten
om het geloof der vaderen [en moederen]
trouw te blijven!

Ik wil
dat geloof
helemaal niet kwijt,
ook niet de voorstellingen
waarmee het werkt[e],
maar wil evenmin blijven hangen & wurgen
in de merkwaardige idee
dat geloven
[op z'n christelijks dan]
hetzelfde is
als het voor waar houden
van allerlei nogal stoffige buitennissige
waanvoorstellingen
over g d,
mens
&
wereld!

DAT
maakt iemand misschien nog wel tot 'kerklid',
maar [nog] niet tot
christen.

~!@!~

ER IS
een andere weg,
een
derde weg:
een weg die de transcendentie niet uitbesteed
aan persoonlijk overtuigd zijn,
de vraag naar 'bestaan'/"niet bestaan" dan ook niet meer ontwijkt,
maar deslaniettemin geen stap terug vereist
in de mythische wereld van de menselijke [tijdelijke] verbeelding,
in de zin van:
haar als informatie over vaststaande standen van zaken opvatten,
waarover je ruzie
kunt maken.

~!@!~

MAAR
intussen
WEL volhoudt dat,
ook vandaag de dag in ons mydi,
religie mensenwerk is,
EN dat transcendentie 'als ervaring'
daarmee NIET strijdig
is ...

HOE DAT VERDER
allemaal samen kan gaan
is iets waar we het al wel veel vaker over hebben gehad
sinds het vorig jaar,
& waarmee we 'in het vervolg' dan ook
rustig doorgaan met het
[trachten]
'uiteen te zetten'.

verliefd