waar jij ook bent ...


'grijze hemel
maar van binnen schijnt
de zon'

Je
kunt
'het woordje g d'
eigenlijk amper nog gebruiken
omdat het zo vaak vreselijk
misbruikt
is!

Als
je het
'over deze dingen hebt',
dan moet je alle woorden eigenlijk
mijden?

Ik
geloof
dat er 'meer' is
tussen hemel en
aarde.

Volgens
de Advaita Vedanta
is alles bewustzijn,
absoluut bewustzijn.

"JIJ bent het bewustzijn,
het gewaar-zijn
waarin alle dingen geboren worden,
onderhouden worden en weer
verdwijnen!"

Wij
mensen zijn
als druppels in de
oceaan.

We
voelen ons een druppel,
maar we zijn eigenlijk
de oceaan.

Kabir
zegt het ZO:

"Iedereen WEET
dat de druppel opgaat in de oceaan,
maar slecht weinigen weten dat de oceaan opgaat
in de druppel!"

ALLES
is bewustzijn ...
wij zwemmen in de oceaan van bewustzijn,
van het oneindige, het
onnoembare.
Als we met z'n allen
die oceaan zijn,
dan zijn er geen verschillen meer
tussen jou en mij,
dan zijn we als
EEN!

Als jij
je afvraagt
of Etty Hillesum wel eens 'g d's-ervaringen had',
dan moet je eerst weten
'wat "G D"
is'?

Ik zou het
liever religieuze ervaringen
willen noemen ...

WAT
[of 'wie']
voor haar "G D"
was?

"Dat
allerdiepste en allerrijkste in me
waarin ik rust, 'dat
noem ik
g d'!"

En ze
'sprak tegen g d'
en ze
zei:

"JOUW
wereld, G D!".

Dus
'alles wat zij zag was
'g d'?

Zij
zei ook:

"Ik
heb soms moeite
om in het gezicht van mijn vijand
ook jou te zien,
mijn g d ...
dat vind ik soms moeilijk ...
Ik wil jou blijven zien
in de gezichten van de mensen om mij heen,
maar ook in de gezichten
van mijn vijanden,
en van mijn onderdrukkers en van
de GESTAPO, mijn g d",
zegt ze.

Als je
ervan uitgaat
dat g d 'in je zit' en dat g d alles is wat er is,
als jij je DAT bewust bent, DAN heb je
continu 'g d's-ervaringen.'

Bij
Etty was dat denk ik zo,
want ze leefde
'zo'.

Zij
zegt ook steeds:

"Die ruimte van binnen,
waar jij huist, mijn g d, DIE zal ik
beschermen",

en
ze zegt op een gegeven moment,
dat vind ik ook zo
mooi:

"Men moet
zichzelf tot vaderland
zijn!"

DAT
is ZO
WAAR?

En DAN
kan niemand jou meer vertellen
'wat je moet geloven' en 'wat g d is'
en 'wat Yehosjoea is' en wat 'Boeddha was
of Mohammed',
of
'wat er
in de bijbel
staat'.

DAT
maakt allemaal niet meer uit
als jij jezelf tot vader- en moederland bent,
want dan heb jij jouw
eigen kennis.

DAN
ben je alleen nog maar
'eigen-wijs'
...

Hoe
was dat gisteravond
in mijn kleine slaapkamer?
Ik was vroeg naar bed gegaan
en lag vanuit mijn bed door mijn grote open venster
naar buiten te kijken en het was weer net of
het leven met al z'n geheimen
heel dicht bij me
was.

Of
ik er aan raken kon.
Ik had een gevoel alsof ik rustte tegen de naakte borst van het leven
en haar zachte en regelmatige hartenklop
hoorde ...

Ik lag
in de naakte arm van het leven
en het was er zo veilig en zo beschut en ik dacht:
wat is dit toch merkwaardig.
Het is oorlog, er zijn concentratiekampen,
ik weet van de opgejaagdheid van mensen,
ik weet van het vele menselijke leed dat zich stapelt en stapelt,
ik weet van de onderdrukking, van de willekeur,
van de machteloze haat, van het sadisme,
ik weet het allemaal.

En
TOCH
...
in een onbewaakt
en aan mezelf overgelaten moment
lig ik aan de naakte borst van het leven
en haar armen zijn zo veilig
en beschuttend
om mij heen.

HOE
de klop van haar hart was
kon ik niet eens
beschrijven.

Zo langzaam,
zo regelmatig en zo zacht, bijna gedempt en ook zo trouw
'als nooit meer zullende ophouden'
...
en ook zo goed en barmhartig
...
Ja,
dat is nu eenmaal mijn levensgevoel
en ik denkt dat geen oorlog of welke zinloze menselijke wreedheden ook
DAAR verandering in aan
kunnen brengen.

DAT is,
denk ik,
een religieuze ervaring,
of misschien niet een een ervaring maar dat is zoals zij zich voelt
...
vaak.

Niet altijd
...
soms zijn er ook momenten dat ze het helemaal niet meer ziet zitten,
maar vaak voelt zij zich
zo.

DAT
noem ik een 'religieus leven'.
Met DAT gevoel dat je jouw eigen fundament bent,
dat je fundament ZO stevig is,
er kan eigenlijk niets meer
gebeuren.

NIEMAND
kan je nog raken,
niemand kan je iets afpakken, want je hebt alles.
Je hoeft niet meer zo nodig 'te worden',
omdat je 'al
bent'.

Je
bent al
genoeg en je hoeft je ook niet meer 'waar te maken, je bent al waar,
want je rust tegen de naakte borst
van het leven
...
waar
je ook
bent.

26 apr 2006 - bewerkt op 17 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende