waar ik voor kies
Gevangen gezet achter ijzeren tralies
Zonder licht, water en brood
Alleen met mijn eigen voelen en denken
Opgesloten zonder zin, schuld of uitzicht
Mijn leven is totaal voorbij binnenkort
Niets is overgebleven van wat ooit was
Wat had ik anders kunnen doen
Om dit te voorkomen
Ik weet het niet
Als mezelf zijn verboden is
Wat heeft mijn leven dan voor zin
Ieder moment is verspilling van tijd
Alles was volkomen tevergeefs
Nooit meer komt de cipier
De sleutels heeft hij weggegooid
Toch heb ik de hoop niet opgegeven
Blijf ik verlangen naar jouw ogen en armen
Hoor ik je stem al weet ik niet waar je
Bent heengegaan of waarom
Ooit was dat alles anders en had ik
Geen idee wat er zou kunnen gebeuren:
Zonder zorgen was ik vrij als een vogel
In de lucht die kon vliegen
Waarheen hij maar wou
In gedachten voel ik me als toen
En bestaan deze muren niet meer om me heen
Misschien is dit ook een droom zonder einde
Of sta ik op het punt om wakker te worden
Zonder herinnering aan deze cel!
Wie zal me zeggen wat werkelijk is
Als ik de enige ben die dit beleef
En wie kan me ooit aandoen
Wat ik niet wil?
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende