Wèl werd er, tegen 'n Verbod in, danig gehamsterd!

JE
KÒN IMMERS
NIET WETEN?!

Sommigen hadden zelfs
al champagne in huis gehaald: NSB'ers
e.d. deden het om straks wat (mee) te vieren!?

Naderhand bleek dat AH al op 23 mei '39 had besloten om NL
& BEL binnen te vallen, met name, zei hij, om het Roergebied, het HÀRT v/d Moffenindustrie,
beter te kunnen beschermen tegen Engelse & Franse aanvallen: pure zelfverdediging dus? Maar Nederland & België
waren natuurlijk ook van zeer groot strate gisch belang om just Frankrijk ÈN Engeland beter te kunnen aanvallen/invallen!

Voor veel mensen was het alleen daarom al een hele gerust-stelling dat toenmalige premier, jonkheer De Geer,
nog diezelfde zomer van 1939 vrolijk met vakantie ging naar nazi~Deutschland. Wìsten ze niet beter?

Of was het een website van je ogen sluiten? Want De Geer was pro-Duits: hij vluchtte nu dan wel
na die verraderlijke inval met 't kabinet en de hele koninklijke familie mee naar England, maar
werd daar al snel afgezet, omdat hij de zin er niet van inzag tegen Duitsland te vechten &
op z'n eigen houtje keerde hij verbitterd terug naar 't nu bezette NL ~ vanzelfsprekend
tot grote vreugde v/d Nsb, want mooier pro paganda was er niet ~ & hij blééf zijn
standpunt verdedigen dat oorlog tegen Duitsland een heilloze zaak was. Toen die
was gewonnen, werd hij er alsnog om veroordeeld wegens 'pro~Duitsche sympathieën'?

HÍJ WÈL! Maar zoals gezegd: veel anderen die die 5 jaar dezelfde mening waren toegedaan &
niet eens waren gevlucht maar (volop) met de bezetter hadden meegewerkt, dus níet. Nog jaren later
schrikken mensen op van laag overkomende vliegtuigen! Je kon kon ze ook aten schrikken als je stampend
door de gang liep & dan op de deur v/d woonkamer bonkte met: "SOFORT AUFMACHEN!" Men had het pas in die
vroege meiochtend van '40 pas goed begrepen: & even later zag je al bij het al-lereerste schemerige daglicht dat dat eskaders Duitse transport~ & jachtgevechtsvliegtugen waren ~ míet zo moeilijk met die hakenkruisen op hun staart, hoewel ze net als zoveel anderen,
onder wie ook militairen, aanvankelijk nog in de veronderstelling verkeerden dat al die for-maties vliegtuigen onderweg waren naar
England want ze vlogen allemaal in westelijke richting & Engeland was immers in oorlog met Duits-land, en opnieuw waren wij
toch immers neutraal net als de vorige keer?! Ze hadden er geen idee van dat nog maar enkele uren eerder onze militaire
attaché @Berlin zijn allerlaatste definitieve waarschuwing voor de aanval naar 't Haegje had gestuurd & dat ons militair
opperbevel die vorige avond een telegram naar de diverse legeronderdelen 'te land, ter zee & in de lucht' had
gestuurd: "VAN DE GRENS KOMEN ZEER VERONTRUSTENDE BERICHTEN BINNEN: WEEST DUS ZEER
OP UW HOEDE!" Die Duitse eskaders pretendeerden ook onderweg te zijn naar 't Engeland van WC,
maar eenmaal boven de Noordzee draaiden ze 180 graden & vlogen láág terug, waarna, zoals
verbijsterde Haegse oogge-tuigen in pyjama & ochtendjas in paniek zagen, de hel boven
Loosduinen & Kijkduin losbarstte: de opzet was immers juist om de NL lucht-macht op
de drie Haegse militaire vliegvelden Valkenburg, Ypenburg & Ockenburg in één klap
meteen uit te schakelen terwijl andere bommen werpers & jagers het Rotjeknorrig
vliegveld Waalhaven aanvielen! Daarmee zou het met oude fortificaties versterkte
hart van de zogenoemde Vesting Holland - ruwweg de uitgebreide Randstad van

Tegenwoordig - waarop de Nederlandse militaire hope was gevestigd, totaal nutteloos zijn geworden.
Koningin Wilhelmina had dat overigens verstandiger ingeschat & allang aangedrongen op modernisering en uitbreiding
van het leger, maar ondanks haar macht tevergeefs! Ongetwijfeld juist weer vanwege de angst dat onze heilige neutraliteit
daarmee in gevaar zou ko men, mar ook omdat er na de eerste WO een (soms zeer) groot optimisme heerste dat dat 'ÉÉNS EN NÓÓIT WÉÉR' was wat dus bij allerhan-de vredesboodschappers & zg. Pacifisten veel weerklank vond. Bij Wilhelmina's enige dochter Juliana,
bijvoorbeeld, die ook toen al gevoelig bleek voor oosterse mystiek & bijbelse verzoening {overigens na de IIde WO
ook bij Wilhelmina?}, maar paradoxaal genoeg ook wel bij aller-lei anderen die in die vooroorlogse jaren nog
heilig geloofden in "het gebroken geweertje", een nog tamelijk relatief grote groep mensen die algehele
ontwapening wilden & dat demonstreerden door met
HÈT vredelievende embleem van 'n
'gebroken geweertje' op jurk
of revers rond
te blijven
lopen.

Het
doet mij
denken aan de
jaren zestig van de vorige eeuw
ten tijde van Vietnam e.d. toen ik lid was van de PSP
& vastbe-sloten militaire krijgsdienst weigerde om voor 24 maanden naar Kamp Vledder @Drente
te worden gestuurd waar een marinesportleraar de scepter zwaaide samen met 'n kogelronde roodkoppige dikke ex~zeeman
die getrouwd was met 'n pikzwarte vrouw uit Calcutta & nog een man met een houten been die bibliotheekboeken
min of meer Behandelde & Repareerde voor de Kampen van Bijzondere Jeugdzorg in de oude houten
barakken nog uit de oorlogstijd: een allegaartje van tien of twintig jongelui rond de twintig ~
anarchisten, pacifisten, 'n jehovagetuige, een roomskatholiek, wat pinksterachtige
euangelisten die ook soms wel tewerk werden gesteld in de Rijks Psychiatrische
Inrichting @Eindhoven,bHaagse ambtenarenburelen,
de Staatdrukkerij, jeugdzorgkampen
her en der in den lande
& zomeer?

Ik
weigerde die
vervangende krijgs-dienst &
werd dezelfde dag nog verder doorgetransporteerd
naar het politiebureautje van Diever met boeventronies aan de muur
& 'n mooie spiksplinternieuwe betonnen politiecel, aardappels met groente & vlees op een bord
aan het bureau alleen & met de buitendeur wagenwijd open zodat ik als ik dat gewild had subiet de benen had kunnen nemen,
het kwam niet in me op, na een celnacht aldaar door naar het Huis van Bewaring @Assen tussen de 'echte criminelen'
in die oude cellen met dikke deuren met kijkgaatjes & rinkelende sleutelbossen & 's ochtend met de witemaille pispot
de stenen trap af om die leeg te gooien. Achteraf besefte ik dat mijn vader in '41/'42 iets dergelijks moet hebben
meege-maakt in straf- & sterfkamp Erika bij Ommen waar hij meer dood dan levend uitkwam & in de
daaropvolgende jaren had ik ook nog volop de gelegenheid om kennis te maken met Palestijnse
cellen aan beide zijden van de Yardeen voor,
tijdens & na de Zesdaagse in voorjaar
& zomer van '67.

Ik
was daar
zo woest om
dat ik herhaaldelijk uitbarstte
in luid gezang achter de tralies met scanderende
liederen van 'vrienden en vijanden': onder dergelijke omstandigheden
werkt het geheugen als een zeer fijne langzame/snelle/diepe
& vele jarendurende zeef die kleuren, geluiden,
vormen & situaties haarfijn
opslaat voor later tijden?

Net
zoals het
"herinneren van je jongste jaren" als je ouder
aan het worden bent met gevoel & schok/realisaties
van ogenschijnlijk langvergeten winters, zomers, lentes & herfstgetijden tussen
Salem @Irminloo, dwangarbeid, gevangen schap, bos, hei, wei & alles wat je kon tegenkomen rond '50 & 2000
via Zaventem, France, Schweiz, Deutschland, Österreich, Italia, Balkan & die hele daaropvolgende
reeksen loop- & liftroutes van Brindisi, Patras, Pireus, Famagusta, Limassol,
Chaifa, Tel Aviv/Yafo, Yeroesjalayiem in mei/juni '67 Petra, Ma'an, Dera'a,
Avdat, Adana, Mersin, Konia, Ankara, Istanbul, Dogübayazit,
Ararat, Tabriz, Tehran, Herat, Kandahar, Ka-bul, Quetta,
Lahore, Amritsar, Kashmir, Varanasi, Delhi,
Madras, Kerala, Calcutta, Rangoon,
Decima, Toyosato, Birobeidzjan,
Moscow & Odessa
~~~~~