Vruchtbaarheid tegen de klippen op?


Op
m'n
eenentwintigste
(net uit het 'kamp'knipoog
werd ik voor 't eerst 'n
stomtoevallig
onwaarschijnlijk
onbewuste &
ongehuwde vader en
ik weet nog steeds niet goed
of ik daar blij mee ben
of dat het mij
spijt
...

Op
m'n eenendertigste
(na jaren
'liften & lopen'
tot en met India)
werd ik voor 't eerst 'n trotse
bewust getrouwde
vader van een
tweede zoon en ik weet heel zeker
dat ik daar
(nog steeds)
heel erg
blij mee
ben
...
Toen ik werd geboren op zondag
(moederdag & een week na de 'bevrijding'knipoog
13 mei 1945 was mijn vader al een half jaar daarvoor
doodgeschoten en ik begon me dat pas
echt goed te beseffen toen ik
zelf vader werd ...
Al die overgevoelige zaken en veel te lang
onbewuste dingen zijn al
herhaalde malen min of meer aan bod gekomen en
beschreven in
voorgaande myDi verhaaltjes ...
Zo snel gaat 'n mensenleven ogenschijnlijk en
blijkbaar voorbij:
vijf oorlogsjaren gingen eraan vooraf hoorde ik later
en realiseer ik me
nu pas goed de laatste
tientallen jaren ...
En, omdat van het ene meestal
het andere komt:
eenmaal op weg naar het verleden was en is het
moeilijk om
op een bepaalde stil te
blijven staan?
Toen ik jong was scheen het
alsof de tijd stilstond
want alles ging langzaam leek het: zou ik ooit nog
volwassen worden?
Nee dus,
niet echt (en nog steeds niet?)!
Bij ooms en tantes en neven en nichten leek
alles heel 'normaal'
te verlopen: ik kan me niet herinneren
dat ik ooit
dat gevoel heb gehad?
Dagelijks ga ik dus maar weer op mijn eigen
ontdekkingstocht waarin alle wegen samenkomen
waarmee ik ooit
in aanraking ben geweest:
het smalle pad tussen Irminloo en Calcutta
heen en weer
en via Japan en Trans Siberiaal over het Kremlin
naar Odessa.
Al die tussenstations zijn ondertussen
als het ware een eigen leven
gaan leiden
in mijn individueel collectief onbewuste
dromenland: Italia, Hellas, Ararat en diverse
'heilige' landen vol met
messiassen, buddha's,
goeroes
en 'gewone' mensen ...
Nah jah, dat is ondertussen
ook in myDi
'allemaal al beschreven'?
In ethisch opzicht is er schijnt het
een wereld van verschil
tussen ouderschap en moord;
moord is een misdaad,
ouderschap eenvoudig
een biologisch feit
dat op het eerste gezicht
niets met kwesties van ethiek
te maken heeft?
Maar in psychologisch opzicht zijn die twee
onverbrekelijk
met elkaar verbonden
zoals leven en dood verbonden zijn?
Vruchtbaarheid is voor steriliteit
wat leven voor dood is ...
In beide gevallen impliceert
beheersing
van de positieve term,
beheersing
van de negatieve term.
Dus als "G*D" de mensheid vruchtbaarheid
geeft
en als de mensheid daarna
- in de woorden van Gen(esis) 1 -
heerschappij heeft
over haar eigen vruchtbaarheid,
dan heeft de mens ook heerschappij
over zijn/haar
steriliteit?
Die macht,
de macht te beslissen
wie geboren zal worden,
is van dezelfde orde
als de macht
te beslissen wie zal sterven ...
Zoals we al eerder
op verschillende manieren zagen,
wist de Heer pas
toen de eerste moord
werd gepleegd
dat hij de mensheid beslissingsmacht
wilde ontzeggen over
wie zou sterven ........
Ook wist hij pas dat hij de menselijke heerschappij
over het leven
wilde inperken,
toen hij merkte dat de mens
zich vermenigvuldigde.
Hoewel de opgegeven reden
voor de zondvloed de verloedering
van de mensheid is,
suggereert de korte episode
die er direct aan voorafgaat
{Gen 6:1-4}
- een soort voorspel tot het zondvloedverhaal -
dat de ongecontroleerde vermenigvuldiging
van de mens
ook een rol speelde .............
In Gen 12 en de overige hoofdstukken
van "beReSJieT" {in 't begin}
kunnen we de 'wording' zien van de
godheid
- als de Heer EN als G*D -
in een aanhoudende strijd met de mens
om de controle
over de menselijke vruchtbaarheid.
Dit schijnt de subtiel-agressieve
betekenis te zijn
van de uiteenzetting van de Heer
tegen Abram
{aka Avraham/Ibrahim}
in Gen 12:1-3,
waarmee de lange verhaalcyclus
begint:
"GA WEG UIT UW GEBOORTELAND
EN UIT HET HUIS
VAN UW VADER
NAAR HET LAND
DAT IK U WIJZEN ZAL!
En Zie:
'Ik zal u tot een groot volk maken,
en ik zal u zegenen;
ik zal uw naam groot maken,
en u zult tot een zegen zijn.
Ik zal zegenen
wie u zegenen,
en ik zal vervloeken
wie u vervloekt,
en alle geslachten van de aardbodem
zullen zichzelf zegen toewensen
onder het noemen van u.'"
De belofte van de Heer aan Avram
om hem
tot een groot volk te maken,
dat wil zeggen hem vruchtbaar te maken,
is een ontkrachting van een vermogen
dat eerder aan de mens gegeven
scheen te zijn
zonder de noodzaak van verdere goddelijke
inmenging ...
Deze ontkrachting van het vermogen
om leven te geven,
is vergelijkbaar met G*D's eerdere
ontkrachting
van het vermogen om het leven
te benemen.
Er zou geen belofte van vruchtbaarheid aan Avram
nodig hoeven zijn,
aangezien G*D de hele mensheid
al opgedragen heeft
vruchtbaar te zijn en talrijk te worden.
Maar als Avram enerzijds
een speciale belofte van de Heer
nodig heeft
om een groot volk te worden;
en als de Heer dit anderzijds niet
aan elk volk beloofd heeft,
dan is de absolute autonomie van de mens
wat de vermenigvuldiging betreft
ingeperkt!
De premisse van het verhaal is
met andere woorden
dat bij menselijke vruchtbaarheid,
net als in een dodelijk gevecht,
alles wat jou leven geeft,
leven van mij neemt
en vice versa.
Gods schijnbare verbod op moord in Gen 9:6 is niet meer dan
een verandering van de wet over bloedwraak
in een goddelijke daad bij volmacht:
iedere moordenaar zal weliswaar op zijn beurt vermoord worden,
en mensen zullen de moorden uitvoeren,
maar G*D maakt aanspraak op hun daad als was die van hem
en vormden zij het instrument .............
Wat zij kunnen beschouwen als wraak is in feite
de uitoefening van zijn exclusieve voorrecht
leven te nemen .......
Gen 12:1-3 heeft dezelfde volstrekt ongemotiveerde kracht
als beide scheppingsverhalen.
En zoals de bijbel op twee voorafgaande momenten
allang had kunnen eindigen,
zo had hij hier kunnen beginnen.
Het verhaal vormt een nieuw begin
en Avram laat nergens merken
dat hij ooit heeft gehoord van Adam of Noach
of vroegere woorden dan wel
daden van G*D!
Avram kent G*D alleen maar op grond van wat G*D zegt
en doet
tegenover Avram zelf!
Maar de lieve lezertjes kunnen,
anders dan Avram,
de vergelijking wel maken
en zij zullen {als ze dat willen}
een opvallend verschil kunnen ontdekken
tussen dit begin en de
eerdere ...
De Heer zegt niet tegen Avram:
"GA naar het land dat ik u wijzen zal en
WEES DAAR VRUCHTBAAR
EN WORD TALRIJK!"
Nee, het is de Heer die de vruchtbaarheid zal geven;
hij is het die de vermenigvuldiging zal regelen.
Avrams vruchtbaarheid zal zo spreekwoordelijk worden
dat anderen elkaar het beste zullen wensen
door elkaar gelijkenis met hem
toe te wensen
{DIT is de betekenis van 'u zult tot een zegen zijn'}.
Maar de conclusie is dat niemand Avram in vruchtbaarheid kan evenaren,
bij gebrek aan vergelijkbare goddelijke hulp.
Ruimer bezien neemt de Heer
een groot deel van het geschenk van het leven terug van de mens.
Beseft hij dit van zichzelf?
Of is er een menselijke daad nodig
om hem een besef
van zijn eigen jalouzie
bij te brengen?

The story continues & is still continuing
tot op de dag van vandaag
en ik ga een bad nemen
want ik stink als
een otter!

Heb boomtakken afgezaagd en gegraven in de tuin van Eden
als het ware, gezweet en gezwoegd op natuur en {sub}cultuur en NU
is het welletjes voor het moment!

Ik blijf u allen groeten en het allerbeste toewensen!
Zou het helpen?
We zullen zien!

Ch@i
Alsvanouds
Uw nederige Dienaar en
Duimzuiger die Doorgaat
Tot op het Gaatje ...*

gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
17 mrt 2004 - bewerkt op 01 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende