vriendin=depressief | what todo?!
hoi,
Ik begin ff helemaal bij het begin, zodat jullie snappen wat ik brabbel:
Een lange tijd geleden (denk aan 9 maanden ofz) was ik op een website opzoek naar een penvriendin. Een meisje aan wie ik alles kon vertellen. Daar kwam ik op de website:
http://melbourne.startpagina.nl/prikbord/4435865/16931817/re-penvriendin-gezocht-(1114-jaar)Ik vond een meisje genaamd ria (prive naam). Ze was 13 jaar en was erg creatief. Dat sprak me aan en ik stuurde een mailtje naar haar e-mailadres. Al gauw kwam er mail terug en zo stuurde we elkaar mailtjes over van alles en nog wat om elkaar beter te leren kennen. het klikte.
Een paar maanden later speurde ik alle mailtjes nog eens door. Ik kwam erachter dat we eerlijker tegen elkaar werden. Ik had eerlijk gezegd dat ik haar eerst niet vertrouwde, zij had gezegt dat ze gelogen had over de namen. Maar we bleven vriendinnen.
Nu, ruim 7 maanden later, stuurde ze mij een mailtje. Ik was er licht van op de hoogte dat ze het moeilijk had met haar ouders omdat ze ruzieden. Maar dit had ik niet verwacht:
Lieve …,
Ja, eindelijk weer een mailtje! De laatste tijd ben ik snel moe. Ik denk dat het komt omdat mijn ouders telkens kleine ruzietjes hebben. Op school zet ik iedere dag een masker op maar als ik dan weer naar huis moet ben ik slap. Korfbal doe ik met plezier. Even vergeet ik dan de ellende. Misschien denk je kleine ruzietjes? Dat hebben alle ouders! Maar niet alle ouders hebben elkaar in de zomervakantie genegeerd. Geen een vrouw spreek haar man aan zonder een gevoel van liefde. Geen een man zeikt over zijn vrouw achter haar rug om.
Mijn moeder wilde eerder terug van vakantie omdat zij alles nu moest toen mijn vader met longontstekening doodziek in bed lag. Daarna heeft ze hem de rest van de vakantie genegeerd. Alsof het mijn vaders schuld was.
Op dit moment ben ik depri. Thuis ben ik ongelukkig, op school ertussen in, op dindoa ben ik in de hemel.
Ik hou van mijn ouders, maar houden ze nog wel van elkaar?
Met make-up probeer ik de wallen onder mijn ogen te verbergen. Niemand heeft iets door. Ik leef ik een zeepbel. Ik leef achter een muur. Hopelijk houden er mensen genoeg van me om die muur over te klimmen. Maar mijn muur is dik, hoog en stevig. Niemand zal ooit mijn gedachten weten. Ik ben eenzaam. Ik ben depressief (denk ik)
Het spijt me dat ik me zo ongelukkig voel en dat jij de enige bent die dit aan moet horen. Jij bent echt een lichtpuntje!
Ik wou dat er iemand liet zien dat hij/zij van me houdt. Misschien wil ik daarom wel overal de beste in zijn. Zodat iedereen van me houdt . Niemand ziet dat ik een masker draag. Niemand ziet mij, niemand voelt de echte ria. Ik leef in een zeepbel.
…, i love you.
Heel veel knuffels, depri riaik weet niet wat ik moet doen. Ik wil haar zo graag helpen, maar ik heb geen idee hoe. iemand tips??
xxx koekiemonster



koekiemonster, vrouw, 24 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende