Vraagje + alles even kwijt..
goedemorgen allemaal!
ik heb een vraagje, als je onder de 18 bent, kan je dan in therapie of wat dan ook zonder dat je ouders er van af weten? zo ja, hoe kan ik dat dan doen?
de laatste tijd zit alles weer tegen, het is uitgegaan met mijn vriend op 1 januari en hij heeft sinds gister al weer een ander, ik weet echt niet hoe ik nu verder moet want hij was alles voor mij. ik ben niet alleen mijn vriendje kwijt geraakt maar hierdoor ook mijn beste vriend. Vanaf vandaag ook weer begonnen met afvalshakes, en ik weet zeker dat ik nog een hele moeilijke periode voor de boeg krijg metname ook doordat ik weer met de shakes begonnen ben. laatste tijd blow ik ook weer super veel maar dat komt ook doordat t al een tijdje kut ging met mn nja "ex." Afgelopen week ook weer voor het eerst goed en diep gesneden, terwijl ik daar al sinds mijn 13e van af ben, zelfs mn telefoon in honderd stukjes gegooigd, omdat het echt even teveel werd. ik had zoveel opgebouwd, en in 1 maand is gewoon mn hele leven ingestord.
"jullie gingen maar een maand" ja dat klopt ja, maar in die maand heb ik zoveel hoop gekregen, ik had echt het gevoel dat ik niet meer waardeloos was, iedereen kon me alles uitmaken, ik geloofde het toch niet want ik had mn vriend aan mn zij. het enige positieve wat ik in mn leven had was hij, vandaar dat ik alles rooskleurig ging zien, omdat ik hem had..
tuurlijk weet ik dat ik met mijn ouders kan praten, maar ik wil niet dat ze weten dat ik mijn geluk forceer. Ik weet zeker dat ze dan teleurgesteld in me worden op 1 of ander manier aangezien mijn zus nooit zulke dingen heeft gehad. Ik weet ook dat ik bij mijn vrienden terecht kan, maar ik wil niet al te depressief bij hun over komen, tuurlijk vertel ik het als iets me dwars zit, maar ik vertel niet alles, want de laatste tijd ben ik ook gewoon echt klaar met alles en ik ben nog maar 16, heb dus nog een heel leven voor me. Daarom zoek ik ook onder andere professionele hulp om mijn leven weer op de rails te krijgen en alles weer positief te gaan zien.
xx
ik heb een vraagje, als je onder de 18 bent, kan je dan in therapie of wat dan ook zonder dat je ouders er van af weten? zo ja, hoe kan ik dat dan doen?
de laatste tijd zit alles weer tegen, het is uitgegaan met mijn vriend op 1 januari en hij heeft sinds gister al weer een ander, ik weet echt niet hoe ik nu verder moet want hij was alles voor mij. ik ben niet alleen mijn vriendje kwijt geraakt maar hierdoor ook mijn beste vriend. Vanaf vandaag ook weer begonnen met afvalshakes, en ik weet zeker dat ik nog een hele moeilijke periode voor de boeg krijg metname ook doordat ik weer met de shakes begonnen ben. laatste tijd blow ik ook weer super veel maar dat komt ook doordat t al een tijdje kut ging met mn nja "ex." Afgelopen week ook weer voor het eerst goed en diep gesneden, terwijl ik daar al sinds mijn 13e van af ben, zelfs mn telefoon in honderd stukjes gegooigd, omdat het echt even teveel werd. ik had zoveel opgebouwd, en in 1 maand is gewoon mn hele leven ingestord.
"jullie gingen maar een maand" ja dat klopt ja, maar in die maand heb ik zoveel hoop gekregen, ik had echt het gevoel dat ik niet meer waardeloos was, iedereen kon me alles uitmaken, ik geloofde het toch niet want ik had mn vriend aan mn zij. het enige positieve wat ik in mn leven had was hij, vandaar dat ik alles rooskleurig ging zien, omdat ik hem had..
tuurlijk weet ik dat ik met mijn ouders kan praten, maar ik wil niet dat ze weten dat ik mijn geluk forceer. Ik weet zeker dat ze dan teleurgesteld in me worden op 1 of ander manier aangezien mijn zus nooit zulke dingen heeft gehad. Ik weet ook dat ik bij mijn vrienden terecht kan, maar ik wil niet al te depressief bij hun over komen, tuurlijk vertel ik het als iets me dwars zit, maar ik vertel niet alles, want de laatste tijd ben ik ook gewoon echt klaar met alles en ik ben nog maar 16, heb dus nog een heel leven voor me. Daarom zoek ik ook onder andere professionele hulp om mijn leven weer op de rails te krijgen en alles weer positief te gaan zien.
xx
05 jan 2016 - bewerkt op 05 jan 2016
- meld ongepast verhaal
-
LilAngel
dinsdag 05 januari 2016 12:02
Op je vraag heb ik geen antwoord.
Volgens mij is het wel zo dat je vanaf bepaalde leeftijd (volgens mij 16) zelfstandig naar de huisarts kunt zonder dat je ouders daar weet van hoeven te hebben. Je kunt beginnen met daar een afspraak maken, en je verhaal doen, dan zit je in iedr geval op het pad van hulpverlening, wat je wilt. Of je ouders er niet alsnog van af weten te komen kan ik niet vertellen, dat hangt voor een groot deel van jezelf af.
Zie jezelf in ieder geval niet als een teleurstelling, je bewandeld een ander pad dan je zus, dat maakt je nog niet slecht. Ze zullen verdrietig zijn omdat je een masker hebt voorgehouden en dat blijkt dat er veel pijn achter het masker zit. Maar ouders zijn er niet alleen voor positieve dingen, ook voor pijn. Echt waar.
Wat een maand je kan geven aan hoop en wat voor gat je dan later in kunt vallen klinkt erg heftig, iets wat ik zelf niet op die manier ken, maar wel kan voorstellen. Doe voorzichtig en lief met jezelf als je beste vriendin, er is er maar één zoals jij en het is zonde om dat niet serieus te nemen.
-
iCake (opgeheven op 2-1-2017)
dinsdag 05 januari 2016 13:19
Je kan makkelijker naar een maatschappelijk werker, kost geen geld en je ouders hoeven het niet te weten.
Als je naar psycholoog gaat moet je de rekeningen betalen en aangezien je ouders die betalen, krijgen ze dat dus te zien.
Ik bedoel dit niet lullig maar je problemen klinken ook 'normaal'voor een 16 jarige en daar past een maatschappelijk werker perfect bij.
Succes
-
Pelientje
dinsdag 05 januari 2016 16:19
Een aanmelding voor een zorginstelling wordt onder de 18e altijd ook besproken met je ouders. Echter, vanaf 16 wordt niet alle informatie die je bij therapie bespreekt ook naar je ouders doorverteld.
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 05 jan 2016 Vraagje + alles even kwijt.. ( 3 )
- O 02 dec 2015 Snijden. ( 2 )
- O 01 dec 2015 verleden/toekomst met een Loverboy.. ( 3 )
- O 01 dec 2015 ben weer terug! ( 3 )