vooruitkijkende myditerugblik nu & hier: op naar

'de wc'

Wat
blijft er
van een mens
nog over?

Meestal
niet zo bar veel!
Wat as, stof, botjes,
herinneringen, foto's, daden &
wat we ongedaan lieten.
Het is al een wonder als je die eerste jaren
helemaal heelhuids doorstaat net als de tijd daarna.
Terugkijkend [om me heen & 'vooruit' ziende]
was het de moeite dubbel en dwars waard.
Met alle vormen van vallen en opstaan:
afwisselend, boeiend, pijnlijk,
hoogstmerkwaardig &
nog veel
meer.

Maar zoals ik vroeger
niet kon nalaten om op pad te gaan
naar verre landen [stapje voor stapje],
zo kom ik tegenwoordig de deur haast niet meer uit,
behalve als het noodzakelijk is
of voor de broodnodige
afwisseling
...

Vreemd ook
die neiging om te verzamelen:
oude boeken, stenen, schelpen, tekeningen, woorden e.d.
Van jongsaf aan was plaatjes kijken en lezen, spelen, tekenen,
zingen en 'rondzwerven'
't meest boeiend.

Me afvragen:
wat betekent het,
wat gebeurt er, iets uitproberen,
op papier en met mond
en handen
...

Al met al
was [en blijft] het toch
'n vorm van 'ontdekkingsreizen':
veel nieuwsgierigheid
& blijven uittesten!
Zoveel mensen ontmoet in tientallen landen:
tussen de Zuyderzee &
de Stille Oceaan.

Al die herinneringen
lijken vlakbij & kortgeleden: leren ademhalen & verderleven,
zitten. kruipen, staan, lopen, rennen,
klimmen, zwemmen &
rondkijken.

Ik blijf
me dus blijkbaar
nog steeds verwonderen over alles wat ik tegenkom:
ergens moet dat tevoorschijnkomen uit die eerste
negen maanden &
alle daaropvolgende
jaren?

Een
bonte opeenstapeling
van gebeurtenissen van
binnenuit &
buitenaf!

Wat
is een
mens eigenlijk: een
vat vol tegenstrijdigheden
en verrassingen, ontdekking &
verwerking: op naar de wc
dus, 'n bad nemen
& 'gewoon' verdergaan
tot 't
'einde'
...
17 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende