Voorspel, gospel & naspel voor 'bonobos' in myDiLJ


~*~

Leven
in Werkwoorden:
'christologie' tussen Germanismen
& Jodendom.


EM laat zien
HOE de verkondiging
van het NT
vanuit de TAAL
en het werkelijkheidsbegrip
van het OT
begrepen moet
worden.
Hij gebruikt daarbij
een term
die hij aan 'n ander
ontleent:
de nieuwtestamentische taal
draagt een
ISRAELITISCH IDIOOM.
Met Israelitisch idioom wordt bedoeld
dat de taal van het OT
een denk~ en levenswereld
sticht.
Bij Heidegger {SEIN & ZEIT}
had EM via RB geleerd,
dat TAAL de TOEGANG TOT DE WERKELIJKHEID
vormt.
De werkelijkheid nu
van de Hebreeuwse bijbel
EN van het NT
wordt gevormd door
het HEBREEUWSE taaleigen.
Voor EM heeft
het Hebreeuwse taaleigen
twee belangrijke
kenmerken.
De Germaanse talen
zijn sterk bepaald
door het hulpwerkwoord
ZIJN.
Dat toont een gebrek
aan beweging.
Wij moeten steeds verklaren
wat "IS",
wij zijn gevangenen
van de heidense
zijnsvraag {...}.
De onontbeerlijkheid
van hulpwerkwoorden in onze taal
legt ons een objectiviteit op,
die wij misschien helemaal niet
echt bedoelen {...}.
Maar de Duitse grammatica
vraagt om ALGEMENE constateringen
en dat levert meestal
een AGRESSIEVE toon op,
omdat er niet genoeg rekening
wordt gehouden met het
ER-ANDERS-AAN-TOE-ZIJN
van de naaste.

-

In het
HEBREEUWS daarentegen
ontbreekt dit hulpwerkwoord.
In GEN 1 {vers 4a}
staat letterlijk:
'En hij zag "G*D" het licht,
dat het goed!'
Dat is niet
een definiering van het LICHT,
maar kan ook slaan op
de WERKING VAN HET LICHT,
dat het goed
doet.

-

Een tweede
en belangrijkste kenmerk van het Hebreeuws is
dat het WERKWOORD centraal staat
in de zin.
Een Germaanse taal dwingt ons
er min of meer toe om in GEN 1 te vertalen met:
'En "G*D" zag, dat het goed was.'
Het subject 'g*d' gaat voorop.
Een Germaanse taal is subject-bewust.
Maar in het Hebreeuws gaat het WERKWOORD
voorop in de zin.

-

Het subject
blijft achter bij wat het DOET
of wat het MEEMAAKT.
DOEN en meemaken zijn het EERSTE.
De geschiedenis loopt vooruit
op het subject.
Het subject komt in de zin pas te voorschijn,
als men er eerst over zeggen kon, DAT - EN WAT -
het DOET of wat ermee gebeurt.
Als subject van deze zin
verschijnt ook "G*D" alleen maar,
voorzover er over 'hem' gezegd kan worden:
"HIJ ZAG".
"G*D" 'op zich',
zonder waarneming van zijn handelen,
vormt geen bijbelse zin.
Veeleer volgt zelfs 'g*d' daar
zijn eigen HANDELEN.

-

OF
naar een woord van KB:
G*ds 'zijn'
'IS'
'een zijn in de DAAD'.

-

Als EM
christologie operationaliseert
verwerpt hij een ontvouwing vanuit de
twee-naturen-leer.
Niet alleen omdat het menszijn van "Christus"
daarin het Jood-zijn verdringt,
maar ook omdat Yeshua dan uitgelegd wordt
in begrippen die uit het heidense denken
in termen van "ZIJN"
komen.

De persoon - wie hij is -
en het werk van Masjiach worden dan
van elkaar gescheiden.
Daarom moeten 'christologie' & 'soteriologie'
tezamen ontvouwd
worden.

-

Om dit
ZIJN-IN-DE-DAAD van de Masjiach
tot uitdrukking te laten komen
ontvouwt EM zijn christologie aan de hand
van drie WERKWOORDEN:
komen, gaan &
blijven.

Hij doet dat
in een rond 'Christus' gecentreerde tijdsleer,
aansluitend bij zijn leermeester Karl Barth.
Maar KB spreekt over een tijd van de verwachting VOOR Chr.
en een tijd van de HERINNERING na Chr.
Bij EM nu bepalen de WERKWOORDEN van de DADEN van Yeshu
de tijden van Masjiach/'messias'.
Want TIJD is niet iets neutraals, dat er nu eenmaal is,
of een gebeuren VOOR & NA,
maar wordt bepaald door wat erin
GESCHIEDT.
Het is een werkwoord,
het is YESHU-IN-ZIJN- DAAD
die de tijd bepaalt.

Yeshu KOMT.

Hij is de gene die KOMEN GAAT.

Hij GAAT.

Hij verlaat
zijn mensen ook weer,
blijft niet ons
bezit.

En hij BLIJFT,
doordat hij als opgewekte 'Heer'/"yhwh" steeds
"G*D" met ons wil zijn.
En de mensen REAGEREN daarop
met hun DADEN
in een ANTWOORDENDE
existentie.

Met andere woorden:
als het ware bij wijze van spreken
'IS' "G*D" niet, maar 'hij' KOMT pas 'KLAAR'
in ons {mannelijk/vrouwelijk} naar 'zijn beeld' & gelijkenis
via de TAAL die TOEGANG geeft
tot de ECHTE/onvervalsbare
werkelijkheid.


Het
gaat ons dus
om de OORSPRONG,
ons DOEN {en laten} en
de 'gevolgen' in elk
van ons EN 't
GEHEEL.

verliefd
engel
17 mrt 2005 - bewerkt op 26 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende