voorspel climax naspel drijfzand rotssteen vrucht

*

HET
is heel goed
voorstelbaar
dat de 'lieve mydilezer[es]'
van DEZE mydiverhaaltjes
op heel veel verschillende mydimomenten
de verzuchting heeft
geslaakt:

WAAROM
is het allemaal zo vreemd en ingewikkeld
in die vroeg-christelijke
mydigeschriften?

~*~

~*~


WAAROM
laat het christelijk geloof zich niet
in een paar zinnen samenvatten
['love your enemy'?]?


Op DIE vraag
kan dus een even simpel
als doeltreffend antwoord gegeven worden:
DAT KAN!


VEEL
moeite kost het
niet.


Ik hoef slechts
uit mijn eigen allervroegste mydiherinneringen
te putten.


In mijn [jonge]
jeugdjaren maakte ik,
dankzij talloze preken die ik beluisterde
en de catechese die ik jarenlang volgde,
kennis met het systeem
- nader omschreven als het
'protestantse'
systeem.


Het eerste hoofdstuk
van GENESIS vertelde dat G D de aarde had geschapen
en dat die schepping
in EEN woord 'goed'
["TOF"]
was ...


Aan die
paradijselijke situatie
[sabbelen, spelen, slapen]
kwam een einde
toen 'de mens' ongehoorzaam werd
en ['bewustzijnsverruimende']
zich tegen g ds 'geboden' verzette ...
['ikke ikke ikke & de rest
kan stikke?'] ...


DAT
voor de geschiedenis
van mens & wereld dramatische gebeuren
leerde ik samen te vatten onder
de noemer
'zondeval'.


Een verschrikkelijk drama,
want het effect - veroordeeld tot de dood -
bleef niet beperkt tot
dat 'eerste zich "bewustwordendende"
mensenpaar',
ADAM & CHAVA,
maar het had via hun 'zaad'
[GENEN],
hun 'nakomelingen',
consequenties voor 'het gehele
menselijke geslacht' ...


Wie na de 'vaderstoot'
de 'moederschoot' verlaat,
begint NIET met een schone lei
waarop nog geen 'zonden'
staan genoteerd?


Aan ELK
mensenkind wordt bij zijn of haar geboorte
via de ouders de 'zonde' ['erfelijke belasting'],
als betreft het een erfenis,
doorgegeven?


Ook al heeft
de pasgeboren baby in feite
'nog' geen enkel kwaad
gesticht,


TOCH
moet het arme kind
als een 'erfelijk belaste zondaar'
worden beschouwd EN
is het ten dode
['kennende immers goed
& kwaad']
opgeschreven ...


-


Heeft
wie in DIT inktzwarte tranendal
via de geboorte terechtgekomen is,
nog REDEN om op
IETS te hopen of zelfs aan verlossing
& redding te
'denken'?


GLOORT er
TOCH NOG enig
LICHT in de
toekomst?


Ik begreep
dat ik ondanks alles
inderdaad TOCH NOG van geluk
mocht spreken:
ik WAS dan wel een 'zondig mensenkind',
maar ik genoot het voorrecht te zijn geboren
uit 'gelovige' ouders:
kort na mijn geboorte
werd ik gedoopt en werd ik opgenomen
in het verbond van
g d ...


ZO
leerde ik dat mijn redding
- en die van alle mensen - NIET van mijzelf afhankelijk was,
maar louter en alleen
van g ds genade
& liefde.


En BINNEN DIE CONTEXT
werd het Oude Testament een verrassend
hoopgevend mydiboek:
het leert de lezer[es]
vol verlangen uit te kijken
naar de komst van
de Mashiach.


Wie GOED LEEST,
ontdekt dat DIE VERWACHTING
als een rode draad door al die verschillende geschriften
heen loopt.


Het is
niet voor niets
dat het z.g. 'kerkelijk jaar' inzet met
vier 'adventszondagen':
de spanning is groot
EN voert naar een
CLIMAX!


De geboorte van het kind
in 'de stal van Beth Lechem [het broodhuis]'
brengt aan het licht dat 'het wachten'
NIET 'tevergeefs' is
geweest.


Maar als
de euforie van KERST gaandeweg is verdwenen:
beginnen de vragen ...


ANDERS
dan profeten als Yeshayahu & Micha
lang geleden aankondigden,
betekende de geboorte
van Yehoshua haMashiach,
NIET de introductie van een periode waarin
vrede en gerechtigheid het leven op aarde tot een
vrolijk en fleurig bestaan
kleuren?


De opwinding en vreugde
van Kerst maken al snel plaats voor
heel wat ANDERE gevoelens ...


De messiaanse DROOM
[het visioen van gerechtigheid & rechtvaardigheid]
wordt al snel verdreven door de realiteit
van het LIJDEN van
christos!


'Het kerkelijk jaar'
krijgt een ANDERE kleur:
op 'goede vrijdag' herdenkt de christelijke gemeente
de DOOD van Yehoshua
aan 'zijn' kruis?


WAAROM
stierf hij [en
sterven wij als wij doen als hij]
die afschuwelijke, pijnlijke verachtelijke en
vernederende
dood?


En WAAROM
kan DIE vrijdag
TOCH NOG goed genoemd
worden?


Dankzij
mijn christelijke opvoeding
wist ik al vroeg dat dit nu eenmaal
moest gebeuren ...


NIEUWE vragen
waren het gevolg:
van wie moest dat
dan?


Ik leerde
dat op die vraag
slechts EEN antwoord mogelijk was:
'het moest van
g d
' ...


Maar
WAAROM
wilde g d dat Yehoshua
- we geloofden toch dat hij de zoon van g d was! -
op ZO'n mensonterende verschrikkelijke wijze
ter dood gebracht
werd?


OOK
op DIE vraag
bleek een antwoord
mogelijk:
de kruisdood van Yeshua moest,
omdat het anti-goddelijke kwaad van de mensheid
gestraft diende te worden en HOE
kon dat ANDERS geschieden
dan door zijn lijden
en sterven?


HIJ,
de zoon van g d,
was 'zonder zonden en DAAROM
was zijn dood geen straf
op de zonde:
hij ALLEEN - en niemand anders -
was in staat om voor
anderen te
sterven.


Pas naderhand
ging ik begrijpen dat dit 'lijden en sterven
voor anderen'
als 'plaatsvervanging'
omschreven kon worden:
YESHU stierf in
ONZE plaats.


DAAROM
kon dat afschuwelijke drama
TOCH herdacht worden op een dag
die de naam 'goede vrijdag'
had gekregen.


Het was voor mensen
die DIT GELOOFDEN
een 'goede dag'.


ZIJ waren
verzoend met G D
en bevrijd van de schuld
van de zonde.


Enkele dagen
NA 'goede vrijdag'
viert de christelijke gemeente
de opstanding
van YESH.


Het feest van PESACH
['pasen'] bevestigt de overwinning
die Yeshua op de dood
heeft behaald ...


Natuurlijk,
er IS een probleem,
want nog altijd sterven mensen,
OOK mensen die behoren tot de kerk
en dus 'gelovig' zijn,
maar de OPWEKKING [opstanding/opstand]
van Yeshu uit het graf door G D
vormt de 'garantie'
dat ons OOK
OOIT hetzelfde
'te wachten staat' ...


-


In belijdenisgeschriften
- vooral de 'heidelbergse catechismus' heeft in ONS land
tallozen geleerd
om ZO te denken en
te geloven -
en dogma's,
maar niet minder
in liederen, psalmen & gezangen en preken,
in meditaties en overdenkingen en rituelen is DIT SYSTEEM
met zoveel overtuigingskracht onder woorden gebracht,
dat voor VELEN 'dit en niets anders'
de kern is van het christelijk geloof in
'leven en in
sterven' ...


ZO is het mij
op mijn twaalfde aanvankelijk OOK vergaan?
[DAARNA wilde ik niet meer
naar de kerk!]


Het SCHEEN allemaal
ZO vanzelfsprekend dat er weinig reden leek
voor 'enige' twijfel!?


Bovendien
werd mij ingeprent
dat DIT ALLES in de bijbel
terug te vinden
was?


DIE vooronderstelling
verbaasde mij niet, want ik was voldoende thuis
in de geschiedenis van de Reformatie om te weten
dat het sola scriptura
[ALLEEN de Schrift] van essentiele betekenis is
voor 'protestanten'.


NIET 'de kerkelijke traditie'
maar de BIJBEL behoort het allerlaatste en beslissende woord
te hebben.


MAAR ...
staat de hierboven omschreven mydisamenvatting van de christelijke leer IN DIE VORM in de
mydibijbel?


EN ...
als dat NIET
het geval
was,


WAT
betekent dat dan
voor ZOWEL de bijbel als het
dogma?

liefdesverdrietverliefdgemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijkverliefdliefdesverdrietvrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeenliefdesverdrietverliefd ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
engel
02 aug 2005 - bewerkt op 15 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende