Voorhuiden & geestelijke sluiers?


Exodus
betekent dus eigenlijk zoiets als:
'uittocht',
'bevrijding',
'verlossing',
'onthechting'?

Feitelijk en imaginair,
letterlijk en figuurlijk:
'naar buiten treden' en 'loslaten' als in
'uittredingen' ...

Bevrijding van banden,
muren,
boeien en prikkeldraad als van 'concentratie-kampen' ...
Verlossing van verslaving, alcohol, drugs en geld & overmatige
'geldingsdrang' ...

Onthechting van sleur,
mode, dominantie,
onzekerheid en/of
minder- & meerderwaardigheidgevoelens!


Mensen
spreken als
het ware door
de 'Mond'
van de Heer: bij geen van zijn/haar beloften aan de mensheid
als geheel
en aan Israel in het bijzonder tot nu toe
heeft de 'Heer' ooit beloofd om zijn/haar hand
uit te strekken en Egypte of welk ander land dan ook
te slaan na "Schepping"
& "Zondvloed"?

Dit is des te opvallender
aangezien het NIET zo is
dat het 'uitverkoren volk van de Heer'
nooit eerder
ten strijde moest trekken!

In Genesis 14 voert Avram,
zoals eerder aangegeven, oorlog tegen een verbond
van vier koningen, maar de Heer wordt niet aangeroepen
voor de strijd of bedankt ervoor
na afloop .............

In DIE FASE van ons myDi Verhaal
is de Heer eenvoudig nog geen
Krijger:
Avram verwacht dit niet van hem;
alleen de Heer schijnt dit ironisch genoeg
van zichzelf te
verwachten?

De Heer verwoest
in Gen 19 SDOM,
maar de Verwoesting vindt niet plaats
als een Tussenkomst van God
in een of andere Mensenoorlog,
maar wegens een directe, seksuele belediging door de inwoners
van de stad aan de Heer zelf,
die vermomd als 'twee mannen'
Sdom bezoekt .......

De dreiging
van goddelijk geweld
komt als een Verrassing,
zo ook de Belofte van Egyptische Schenkingen?
God wil blijkbaar voor zijn volk iets
dat verder gaat dan ALLEEN de bevrijding uit slavernij;
hij wil nu ook een grote materiele schatting van de Egyptenaren!
Niets wat de Heer G*D ooit voor zichzelf opgeeist of
aan Israel beloofd heeft, had DIE vorm -
juwelen, zilver, goud etcetera -
of werd zo verworven als
overwinningsbuit ...

Moshe is bang
dat de mensen hem niet zullen geloven;
God geeft hem de macht om wonderen te verrichten
om hen te overtuigen!?
Moshe is bang dat hij niet de nodige spreekvaardigheid zal hebben;
God, boos geworden, belooft hem zijn broer Aharon
als zijn Spreekbuis?!

Moshe en
zijn vrouw Tsipporah {'vogeltje'!},
gaan dan met hun zonen op weg naar Egypte ...
Onderweg openbaart G*D zich echter aan hen in 'n
Paradoxale Vermomming
die haar weerga
niet kent:

"En de Heer zei tot Moshe:
"Wanneer u terugkeert naar Egypte,
zie toe dat u voor Farao al de wonderen verricht
die ik in uw macht gegeven heb!
Maar ik zal zijn hart verharden, zodat hij het volk niet zal laten gaan ...
Dan zult u tot Farao zeggen:
"Zo zegt de Heer:
"Israel is mijn eerstgeboren zoon.
IK zei tot u: "Laat mijn zoon gaan, opdat hij mij vereert",
maar u weigert hem te laten gaan.
NU zal ik uw eerstgeboren zoon doden!"
In een nachtverblijf onderweg ontmoette de Heer hem
en probeerde hem te doden.
Toen nam Tsipporah een stenen mes,
sneed de voorhuid van haar zoon af,
en raakte daarmee Moshe's benen {eufemisme voor genitalien} aan
en zei:
"U bent waarlijk een bloedbruidegom,
vanwege de besnijdenis."
{Ex 4:21-26}

De Heer, die zich in Avrahams geval
en ook daarna nog inliet met
Selectieve Schepping,
laat zich nu in met Selectieve Vernietiging.
De buit die de Israelieten uit Egypte zullen meenemen,
is niet genoeg voor de Heer.
Hij wil ook dat de Egyptenaren zullen zien
dat de overwinning van Israel Gods overwinning is,
en daarvoor is een eenvoudige overeenkomst niet voldoende:
er moet een zege zijn en
het moet levens kosten.

Om dit te bereiken,
zal de Heer het hart van Farao verharden.
Wat zijn houding tegenover Moshe betreft:
als Tsipporah haar duidelijk niet besneden echtgenoot aanraakt met
de voorhuid van haar zoon,
besnijdt zij Moshe symbolisch
en redt zij hem zo
van de dood
door Gods hand.

Haar handeling
herinnert ons eraan dat het verbond,
waarvan de besnijdenis een teken is,
een alternatief was voor een herhaling van de vernietiging
die de generatie
van Noach trof.

De bloedende voorhuid van Gersjon,
waarmee Moshe's genitalien worden aangeraakt,
is niet zozeer een teken van toegezegd leven,
als wel van de dood
die afgewend wordt door ONDERWERPING;
namelijk door de OVERGAVE
van geslachtsautonomie!

Israel is weliswaar
'de eerstgeboren zoon van de Heer',
maar de uitdrukking wordt alleen maar gebruikt tegenover Farao.
De Heer heeft nog nooit tegen Israel of een Israeliet gezegd:
"Jij bent mijn zoon",
en het zal eeuwen duren voor hij zichzelf
voor het eerst
aarzelend
karakteriseert
als Israels vader!

Veeleer verklaart hij
dat alles wat Israels voortplantingskracht voortbrengt,
van hem is ...

Als hij, zoals voorspeld,
de eerstgeborenen van Egypte doodt,
wordt deze daad gekoppeld aan de Israelitische gewoonte
om alle eerstgeborenen,
van mens en van dier,
te behandelen alsof zij verbeurd zijn aan de Heer.
De rituelen die bij verbeuring horen,
zoals besnijdenis,
zijn bezwerend;
dat wil zeggen dat zij goddelijke toorn afwenden
door deze tot bedaren te brengen.

Omdat juist op dit moment
de Heer op het punt staat om
een god van de dood te worden zoals hij niet meer is geweest
sinds de zondvloed,
en omdat iedereen die niet zichtbaar VOOR hem is,
beschouwd wordt als tegen hem,
is deze hoogstmerkwaardige en vreemde episode over vaders en zonen
en over moord die afgewend wordt door besnijdenis
niet de onduidbare en irrelevante inbreuk
die zij eerst leek te zijn.

Besnijdenis heeft al vanaf het begin
alles te maken met het afweren van de goddelijke moordenaar.
En Israels vrouwen lopen evenveel risico als de mannen.
De vrouwen zijn bloedbruiden
- bruiden die het gevaar lopen dood te gaan door Gods hand -
net zoals hun echtgenoten bloedbruidegommen zijn.
De eerste poging van Moshe en Aharon om Farao aan te sporen
tot BEVRIJDING van de Israelieten is de list van
een driedaagse tocht in de woestijn ...
De heerser laat zich niet om de tuin leiden
en gaat de Israelieten alleen maar
meer onderdrukken!
Zij klagen bij Moshe,
die klaagt bij de Heer en
DIT antwoord krijgt
in Gen 6:6-9:

"ZEG derhalve tot de Israelieten:
"IK ben de Heer!
Ik zal u van de dwangarbeid van de Egyptenaren bevrijden
en u verlossen van hun slavernij!
Ik u bevrijden met een uitgestrekte arm
en u verlossen door buitengewone kastijdingen.
Ik zal u tot mijn volk aannemen en
ik zal uw G*D zijn.
En u zult weten dat ik, de Heer, uw G*D ben,
die u van dwangarbeid van de Egyptenaren bevrijdde.
Ik zal u brengen naar het land,
dat ik gezworen heb aan Avraham, Yitschak en Ya'akov
te zullen geven,
en ik zal het u geven als een bezitting, IK, de Heer!"

Toen Moshe dit aan de Israelieten vertelde,
wilden zij niet naar Moshe luisteren,
hun geest gebroken door
wrede slavernij.

Nooit eerder sprak de Heer
als hij iets wilde zeggen
via een tussenpersoon
zoals Moshe ...

Nooit bood hij/zij zijn/haar daden aan
als een reactie
op de scepsis van
de mensen ...

En datzelfde verhaal gaat,
vanaf den beginne, door tot op de huidige
dag in ieder mens en in iedere myDi-dagboekanier die ontdekt dat
hij/zij als het ware twee stemmen in zijn/haar binnenste hoort:
de dialoog van het tijdelijke
met het 'eeuwige' ........

Het is een proces ooit begonnen
in oeroude tijden van en met en door onze voorouders:
wij allen zijn de erfgenamen van die menselijke ontwikkeling
die doorgaat zolang wij leven en willen
deel nemen ...

gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijkverliefdliefdesverdrietverliefdvrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietigbah!gaap!verwardgemeen
29 mrt 2004 - bewerkt op 03 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende