voor 't slapen gaan: hoe vertel ik 't

Testament als erfenis: 't NOT is geen nieuw boek, dat op eigen spillebenen kan staan, nee, 't is deel twee & slot tussen begin & einde ...

Voor nogal wat mensen is de bijbel e.d. 'n gesloten boek geworden. Althans, 'n boek (bomvol verschillende verhalen over vele eeuwen) dat je nou niet zo snel zult gaan lezen, gesteld dan dat je al 'n exemplaar in huis hebt. 't Is op z'n best zo'n boek waarvan men zich af & toe vagelijk voorneemt dat je 't toch 's 'n keer moet gaan lezen. Onbekend maakt onbemind: vooroordelen heersen weer overal alom.

't Is natuurlijk ook best wel 'n beetje afschrikwekkend voor 'n onnozele leek van omvang & inhoud: 't heeft iets van 'n verzameld werk ~ dat is niet voor nu, maar louter 'voor later'. Tot op zekere hoogte ben ik (NM) zelf ook zo iemand geworden. Maar zo ben ik niet be-gonnen. Als je ouders christenen zijn, dan is 't gewoonlijk de bedoeling dat jij 'r ook eentje van zult gaan worden als de tijd dan rijp is.

Wanneer je daarmee niet akkoord gaat, op 'n dag, dan zit je met 't probleem: hoe vertel ik 't m'n ouders (indien nog alive & kicking) ...

Maar over dat probleem heb ik 't in 'n ander boek ~ 'Gesloten huis' (1994) ~ al eens gehad. 'n Christelijke jeugd, metballes erop & eran, zadelt je ook op met 'n erfenis. Eerst ben je daar aanvankelijk helemaal niet zo vreselijk blij mee, maar op de duur ben ik die erfenis op prijs gaan stellen. Ik bedoel eenvoudigweg dat ik veel v/h christendom snap: dat je mij niet hoeft uit te leggen waar ik nu eigenlijk naar kijk of luister als ik met christelijke kunst (geproduceerd voor al bijna meer dan 2000 jaar) te maken heb of als ik 'n kerk binnenstap ...

Dat is allemaal mooi meegenomen voor wie 'n christelijke opvoeding heeft gehad ('genoten' en/of 'gehaat'. Maar vervolgens kun je, juist als de kerkganger allang uit jou verdwenen is, weer heel erg nieuwsgierig worden & de bijbel nu eindelijk 's met EIGEN ogen willen gaan lezen - doodgewoon als 'n belangrijk boek dat al met al de grootste invloed heeft gehad op de mensheid voor zo'n tweeduizend jaar ......