FL199/Kwaad, maar vooral onwetendheid? Dàt is dé oorzaak van alle kwaad: van misvattingen, onrecht, slechtheid & losbandig leven ~ alle gadingen die anderen, maar vooral ook jezelf schade berokkenen.
Door onwetendheid, kortom, scheppen de mensen hun eigen ongeluk:
"DAAROM IS DE CONCLUSIE ABSOLUUT ONONTKOOMBAAR, CALLICLES, DAT EEN BEHEERST IEMAND, DIE, ZOALS WE AL EERDER EN VAKER BESPRAKEN, RECHTVAARDIG, DAPPER EN GODVRUCHTIG IS, DE GOEDHEIDNIN PERSOON ZAL ZIJN? WIE GOED IS, ZAL ZICH ALTIJD GOED EN EDEL GEDRAGEN! DOORDAT HIJ ZICH GOED GEDRAAGT, ZAL HIJ GEZEGEND EN GELUKKIG ZIJN, TERWIJL DE SLECHTERIK DIE ZICH WLECHT GEDRAAGT, ONGELUKKIG IS"
(Georgias, 507b8-c7).
Socrates laat zich leiden door een onwrikbare overtuiging: door kennis van de ware aard van de dingen zal de mens zich van de ondeugd en het ongeluk bevrijden. Wie kennis van het ware, het rechtvaardige en het goede heeft verkregen, kan alleen maar een goed en deugdzaam mens worden. Overigens is hij in deze optiek overtuigd van de wezenlijke goedheid van de goden: omdat ze kennis bezitten zijn ze nood-zakelijkerwijs beter dan de beste mens, aangezien 'het goddelijke mooi, wijs, goed & al zulke dingen is'
(Phaedrus, 256d-e).
Iedereen wordt aldus opgeroepen om de universele waarheden die hij in z'n binnenste draagt,
'ter wereld te brengen', geholpen door een filo stoofde zelf ook deze bevrijding door kennis
(bevruchting, zwangerschap, geboorte, opvoeding, ontwikkeling) heeft bereikt;
deze waarheden zullen hem niet alleen vrij maken,
maar ook werkelijk
gelukkig
...