vluchteling in a strange land coming home ...
~@~
TERUGKIJKEND
ben ik m'n hele leven al bezig
met het spelen in de geestelijke zandbak.
Koekjes bakkend uit klei
en wind in de zon.
Dus om de haverklap
doemen allerlei teksten op via overgevoelige zintuigen.
Sprookjes, legenden, mydiverhalen en toevalligheden die gaan over alles waarmee ik te maken krijg.
Zoveel hitte en koude, regen en wind en wat daaruit
telkens opnieuw blijkt te ontstaan.
Vanzelfsprekend
komt daarbij ter sprake al wat maar menselijk is.
Het 'gekste' is het opwellen van woorden die moeten worden uitgesproken en opgeschreven.
Midden in de nacht wakker worden en opstaan om 'het' vast te leggen.
En ZO vloeide het EEN uit het Ander voort:
mensen, tijden, plaatsen en allerlei
'gebeurtenissen' ...
Het maakt niet uit
dat 'ik' er straks niet meer 'ben' ~
alles en iedereen waarmee ik 'te maken heb gehad' maakt deel uit van dezelfde 'levensstroom'
die in ontelbare gevoelens, gedachten, woorden en daden zich blijft ontwikkelen en uiten.
Het enige dat 'telt' is de 'richting' van al wat is ontstaan en vergaan
en blijft bestaan ...
En met
horten en stoten leggen we daar
getuigenis van af in al ons doen
en laten.
~@~
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende