vlak voor 't eten koken {even iets anders}




De bedoeling
van 't leven op aarde
is 't deel uitmaken van 'n groter geheel:
'n deel van g d.

Alles wat is ontstaan
komt voort uit die oerbron
en keert erheen terug
vroeger of later.

Zo is 't ook
met planten & dieren,
mensen & 'goden': alles wat geworden is
heeft 'n plaats van betekenis, 'n eigen waarde binnenin
de kosmos, net zoals 't heelal in eeuwigheid bestaat uit zonnen,
manen, planeten, kometen, meteoren & al wat invloed
uitoefent op elkaar
ten goede en
ten kwade.

Vanuit dat perspectief
kan ook elk menselijker worden,
komen & gaan 'n betekenis hebben
die 't deel ver te boven gaat
omdat we ergens
bij behoren
...

Met kunst,
cultuur, creativiteit & literatuur,
onze ontdekkingsdrang & saamhorigheidsgevoelens speelt zich
een dergelijk proces af waaraan we meer of minder bewust aan deel kunnen nemen
om zin en plezier te vinden van ons korte bestaan
net als alle andere planten & dieren: hopelijk
op 'n ietwat 'hoger',
ander/echter
niveau
...

Waar
moet je staan
om 't perspectief van 'n bijbel
[e.d.] te kunnen zien? Op je eigen plaats vanwaar 'g d'
als 'n orientatiepunt is van binnenuit om al je vragen of smeekbeden
op te kunnen richten:
de rotsgrond!

Vandaar
ervaar je de waarde
en betekenis van leven & sterven:
je weet natuurlijk dat al die teksten & ver-
gezichten geschreven zijn in andere tijden & culturen
met voor ons nu & hier meestal totaal achterhaalde
mens- & wereldbeelden. Vanuit andere
perspectieven, orientatiepunten,
vooroordelen & gewaar~
wordingen.

Maar desondanks
kunnen we de diepte, breedte,
lengte, hoogte & kleurschakeringen ervaren & erin mee-
delen vol verwondering, fantasie, eerbied, respect, ontdekkingsdrang
& eigen originale scheppingsdrang.

Door alle moeilijkheden, ziekten,
onderdrukkingen & verzoekingen/bekoringen kunnen we dan ook leren
de waardevolle dingen in ons leven beter te gaan zien & ervaren:
de mensen van wie we houden & waarvan we mede
afhankelijk zijn.

't Is waarschijnlijk
maar 'n enkeling onder ons
gegeven die in staat is om die reis zo
alleen af te leggen als die z.g. 'grote profeten & kunstenaars' van weleer.

Grote vragen kunnen ons zowel leiden naar hoop als wanhoop:
hersenen zijn ook a.h.w. productie-apparaten vol illusies
& waandenkbeelden & 'g d' is in die zin als geestelijke
zwaartekracht, electro~magnetische stroom voor
onze activiteiten ~ ons denken & doorvoelen
van die vragen & antwoorden is
de weg van zingeving
op ons eigen
levens~
pad?!

't Helpt
als we onszelf
kunnen leren kennen
samen met de wereld om ons heen
en binnen ons tegen de klippen op dwars
over bergruggen & door
diepe dalen.

Onszelf kunnen
'ontledigen' is 'n essentieel
onderdeel van uitdrukken wat ons beweegt:
die taal van lichaam & geest motiveert ons tot uitdrukken, spreken
& beschrijven, proza & dichtkunst zijn evenzovele wegen in de
woestijnen des levens die ons
ondersteunen in samenleven
met onszelf en
de anderen.

Op
'je eigen plaats staan'
maakt dat we zelf kunnen
leren zien & horen waarom het gaat
in ons korte bestaan: gegrepen worden door
visie tussen verstand & leegte vol van verwondering & bewondering.

Door te zien wat we zijn worden we onszelf zonder heersend ego:
ik ben alleen maar wat ik aan 't worden ben & op die momenten
dat ik echt zie kom ik los van mezelf om ook te worden
opgenomen in het geheel van waaruit we
allen zijn voortgekomen en
op den duur weer
heen terug-
keren
...

engel








14 jan 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende