{*}
En
alles wat
je verder ook
nog maar interessant voorkomt
aan diverse overjarige wetenswaardigheden
over voelen/denken
& doen?
{*}
WANNEER
wijkt het gevoel
een penopauze te beleven voor het besef
een einde mee te maken?
{*}
Het
boek JOB
was het hoogtepunt van TeNaCH
en het climactische moment in de levensbeschrijving
van G*D & mens:
de boeken die daarna komen -
Hooglied, Ruth, Klaagliederen en Prediker -
zijn eigenlijk een
ontknoping?
{*}
In de
toneelkunst blijft er,
nadat het door de dramaturg geschapen conflict
in wezen is opgelost,
altijd nog het een en ander te ontrafelen,
definitief te ordenen,
voordat het stuk bevredigend
kan eindigen?
{*}
Er moet op z'n minst
enige tijd voorbijgaan,
waarin het schokeffect van de climax
verwerkt kan
worden!
{*}
In die zin
functioneren deze vier boeken
die we in de voorgaande myDidagen
hebben behandeld als een
ontknoping?!{*}
Zeker,
hier en daar
hebben ze raakpunten met het boek JOB:
de smartelijke toon van Klaagliederen,
de berusting van Prediker,
en nog enkele andere ...
Maar daarmee is de ruzie tussen Job & G*D nog niet definitief
bijgelegd!?
Dat deze myDi-boeken als een ontknoping functioneren,
komt in de eerste plaats
doordat ze een pauze inlassen
tussen het boek JOB en de boeken waarmee
TeNaCH eindigt
.............
Ze gaan over op
een ander onderwerp
........
Ze maken pas op de plaats ...
Ze sussen in slaap?!
En dan
maakt die gedachte aan een pauze
plaats voor iets anders,
een ongrijpbare
maar uiteindelijk alomtegenwoordige
gewaarwording van beweging
en culminatie!
Zoals we
al eerder in myDi zagen
in de afgelopen maanden,
hebben levensbeschrijvingen
verschillende beginpunten?
G*D,
'elohiem',
schept de wereld op de ene manier;
de Heer,
'jahweh',
op een andere
...
Maar
was er geen
myDischeppingsverhaal geweest,
dan had TeNaCH met No'ach kunnen beginnen;
had het verhaal van de zondvloed niet bestaan,
dan had hij kunnen beginnen met Avraham;
en zonder aartsvaderlijk/moederlijk verbond
met Moshe?!{*}
In de myDiboeken
die nu nog gaan komen,
vinden we in TeNaCH,
die
MEER DAN
EEN BEGIN KENT,
OOK MEER DAN EEN
EINDE!
In
elk daarvan
loopt het leven van G*D af,
maar in geen enkel
sterft hij
...{*}
ALS
we onze blik
op hem scherpstellen,
kunnen we zeggen dat hij
{Old Misty}
vervaagt,
maar als we die blik enigszins verruimen
{d.m.v. 'psychedelicatessen'},
kunnen we stellen dat hij geincorporeerd is in het joodse volk
{b.v. Yeshu}
.............
{*}
In de christelijke theologie
wordt de menswording van G*D
in Yeshu
{haMasjiach/deChristos/deGezalfde and so on}
aangeduid
als de 'incarnatie' -
van het Latijnse caro,
'vlees':de geest van
G*D
wordt vlees in de persoon
van Yeshu.{*}
INCORPORATIE -
van het Latijnse 'corpus', 'lichaam' - is
een gelijksoortig begrip, maar is theologisch
niet zo beladen:
het jodendom maakt,
zelfs voor het joodse volk als geheel,
geen aanspraak op een soortgelijke verhouding tot G*D
als die welke het christendom
opeist voor
Yeshu?{*}
Anyway,
theologische
speculaasjes daargelaten,
lijkt er desalniettemin in de boeken Esther,
Dani'el, Ezra, Nechemyah & Kronieken sprake te zijn
van een pragmatische overdracht van functies
en verwachtingen
...?!
{*}
DADEN
die G*D vroeger
in naam van de joden verricht zou hebben,
verklaringen die hij hun zou hebben gegeven,
verrichten en geven zij nu
ZELF!
G*D is
nog altijd
G*D
en de
ENIGE G*D?!
ZIJ
zijn nog steeds
niet meer dan menselijke
wezens:
en toch keren zij,
op een wonderlijke manier,
de rollen om
........
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~























ZO
komen we
ook aan de
andere kant van de
rivier des levens
...
al
is het
nog maar voor
even en gaat het
nog wat stroef?
HEEL
onze voorgeschiedenis is als het ware
'voorbestemd' geweest om ons samen
naar dit punt te brengen:
~~
vereenzelviging,
~~~~~~~~~~
eenwording
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
met elk
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ander?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
@$@
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
*...*
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
+++
~~~~~~~~~~~~~~~~~
^^^
~~~~~~~~~~~~~
