Vervolgingswaanzin: wordt vervolgd {day & night!}?


~*~
Vervolg
van LiveJournal
in myDiary &
1001 variations
on the same
Theme
~*~
Moses Mendelssohn,
Moses Hess & Sam de Wolff:
zij hebben geloofd
in een universeel project
dat voor de Joden plaats zou maken,
ja MEER nog,
dat de hoop op de OLAM~HA~BA,
de komende wereld,
waarin voor ALLEN plaats was,
in vervulling
zou doen gaan.
~*~
ZIJ hebben
erin geloofd
omdat zij geloofden
in de Rede {Mendelssohn},
in de evolutie
van het menselijk geslacht {Hess} &
in de wetmatigheid
van de geschiedenis {De Wolff}.
~*~
Maar DAT
zij het waagden daarin te geloven
had alles te maken
met hun hardnekkig Joods vertrouwen:
uiteindelijk KAN het niet anders
of de Rede blijkt
heilzaam,
de evolutie
ten goede,
de wetmatigheid van de geschiedenis
gericht op het Rijk
van de Vrijheid?
DEZE verwachting
van universeel heil
is niet minder particulier Joods
dan het geloof
in de terugkeer naar 'het' land,
het is er ook niet mee
in strijd!
~*~
Niet alleen omdat dit universele heil
- HEEL de ERETS is van YHWH! -
in de lijn ligt van het particuliere - IK BEN YHWH, jouw g*d,
die jou heeft uitgeleid uit het huis der knechtschap -
maar ook omdat het particuliere -
SJALOM voor Israel - onbestaanbaar is zonder:
SJALOM alom ...
~*~
De LEBENSVERBINDLICHKEIT
die Marquardt
aanwijst:

de armen, de mensheid,
zijn niet enkel te verstaan als de implicaties
van die eerste Lebensverbindlichkeit:
de Joden -
het universele heil is UIT de Joden.
Het heil van de Joden
is evenzeer de implicatie van projecten,
die het heil van ALLE armen,
van de HELE mensheid
op het oog hebben.
~*~
DIT geloof
in de uiteindelijke heilzame werking
en samenhang
tussen het particuliere
en het universele
is GEEN kwestie van een luxe,
die men zich OOK nog kan veroorloven -
als de noodzaak van de strijd om het overleven niet meer
bestaat.
~*~
MET dit geloof
staat of valt het overleven van het Joodse volk:
het bestaat voort bij de gratie
van haar vertrouwen dat het in de wereld op haar plaats is
- uiteindelijk en
ondanks alles.
Het is een uitermate realistisch geloof:
de Jood weet dat hij zonder tegemoetkomendheid
van de kant van de gojim
verloren is.
Zo goed als hij ook weet verloren te zijn als hij zich niet ook
ZELF handhaaft.
Het is DIT geloof en DIT realisme,
waarvan Mendelssohn, Hess en De Wolff
getuigen.
~*~
En ZO
heeft ook de Jood Sha'ulPaul geloofd
in het project van de ecclesia,
het samengaan in EEN gemeente/communie van Joden & gojim.
Een universeel project dat Israel redden zou {had kunnen redden?}:
"ZO [op de wijze van DIT universele project]
ZAL heel Israel gered worden"
{ROM 11:26}
En OOK het geloof van Paul was realistisch:
HIJ zag in de context van een oppermachtig Romeins imperium
geen Andere Uitweg voor het 'experiment Israel'
DAN het universele project
ECCLESIA.
~*~
Het is een teleurstellend geloof.
Er bleek voor de Joden in deze universele projecten geen plaats te zijn.
Maar, moeten win er nu aan toevoegen,
zelfs de hoop dat deze projecten ZO kunnen worden gewend
dat zij WEL ruimte maken voor de Joden,
lijkt de bodem ingeslagen
[En niet alleen voor HEN!]
Want zij zijn ondertussen ZELF 'utopisch' geworden:
er is geen plaats meer voor ze.
De Verlichting heeft zich opgelost in een 'postmoderne',
die ALLES voor mogelijk houdt
maar het geloof in een Rede als de heilzame samenvatting van het ware,
goede en schone verloren heeft:
het perspectief van het Rijk van de Vrijheid is verworden
tot de neoliberale ideologie van
de totaal vrije markt.
Het socialisme is door de economische en ideologische macht
van DIE markt EN aan zijn eigen tegenstrijdigheden
ten onder gegaan.
En al eerder is de NAHerwartung van Paul grondig gefrustreerd
door het uitblijven van een gemeente die Joden en gojim
BIJEEN zou brengen -
de komst van de kerk en het komen {en gaan} van de Messias
bleken elkaar uit te
sluiten ...
~*~
DEZE teleurstelling
is een bij uitstek Joodse ervaring.
Want wat het Joodse volk als de grond van haar bestaan GEHOORD heeft:
de nabijheid van de Aanwezigheid van de bevrijder~g*d,
die het heeft uitgeleid uit de slavernij,
geleid DOOR de woestenij van de wereldgeschiedenis,
gebracht in het land van belofte,
is {voor IEDER van ons!} in de loop van haar geschiedenis
steeds weer uit het zicht geraakt.
"G*D" is transcendent geworden, veraf,
utopisch:
"Het verlies van de tempel,
van het land en van ELKE vorm van politieke zelfstandigheid veroorzaakte
een radicale verandering in Israels zelfverstaan {EN in het ONZE!}.
Het kon "G*D" niet meer kennen {net als wij} zoals HIJ/ZIJ door de bijbel
betuigd wordt:
een "G*D" die zijn volk leidt en door zijn GEBOD/verbod
leiding geeft.
Dus niet meer als een WAARNEEMBAAR historisch subject"
[van 'hersenactiviteit'] ...
~*~
Het is
een ervaring opgedaan
met de geschiedenis,
opgedaan met ONZE {eigen} geschiedenis.
G*D is transcendent geworden,
niet overal en in het algemeen maar vooral in het gekerstende Europa.
Dat wil zeggen:
JUIST DAAR waar de g*d van Israel en zijn Gebod onder de gojim gehoor gevonden heeft ...
JUIST DAAR waar je verwachten zou
dat de Joden hun plaats zouden vinden,
waar Joden als Mendelssohn, Hess en De Wolff -
en niet te vergeten paul -
ook DAADWERKELIJK verwacht hebben dat de utopie zou plaatsgrijpen,
lijkt de u~topie, het 'niet plaats' hebben,
TOTAAL geworden.
~*~
OF het moest zijn
dat de ecclesia zich
van haar medeplichtigheid aan deze verschrikkelijke 'transcendentie-ervaring' bewust wordt
en haar verantwoordelijkheid voor de utopie op zich neemt:
BIJ TE DRAGEN aan een universum
dat voor de Joden en hun project
plaatsmaakt.
~*~
En zij zou zich daarin
gesterkt kunnen weten door de wijze
waarop de Joden ZELF hun ERVARING van g*ds transcendentie
hebben 'verwerkt'.
~*~

Zoals
Marquardt
schrijft:

"In plaats
[van het teloorgaan van g*d als historisch waarneembaar subject] ervoeren joden g*d
door zelf de volle en uitsluitende verantwoordelijkheid voor het geschieden van zijn Wil & het getuigenis van "HEM" onder de mensen
over te nemen".

~*~

Zou ook HIER {& NU} niet,
om ons te bemoedigen, kunnen gelden:
eerst de Jood en dan de Griek,
wij dus?

Namelijk
van de Joden te leren
om de mogelijkheid aan te grijpen,
die ons gegeven blijft ook waar g*ds nabijheid ons is komen te ontvallen:
te doen wat "HIJ"/"ZIJ"
geboden heeft?

Het KLINKT titanisch:
wij de volle verantwoordelijkheid voor het geschieden van
"DE" wil.

Maar
je kunt het ook horen
als de afwijzing van wat ons mensen als te hoog gegrepen
niet toekomt:
g*ds transcendentie TE na te komen
door over "zijn/haar/het" 'wezen' te
speculeren,
de afwezigheid van de 'aanwezigheid' om te dichten in
een eeuwige
presentie.

Het hogere,
de hemel, is aan g*d,
'de aarde heeft zij de mensenkinderen gegeven',
wil zeggen:
wij worden bepaald bij wat ONS te doen staat,
'etsi Deus non daretur',
ook als g*d er niet
zijn zou'
{Bonhoeffer}.

~#~
engel
30 jan 2005 - bewerkt op 18 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende