vervolg van gewoon synchroon mydibekkentrekken ...
'synchroon bekkentrekken vervolgd'
Een paar jaar geleden onderzochten Amerikaanse psychologen hoe zulke verstotenen het verloren terrein trachten terug te winnen.
Sommigen vervallen in lethargie, maar anderen zetten hun beste beentje voor en stellen zich na sociale uitsluiting juist overdreven cooperatief op.
En daarbij: ze gaan imiteren, geheel buiten hun bewuste besef om!
Jessica Lakin & Tanya Chartrand bedienden zich van een computervariant van het balspel Cyberball, & lieten proefpersonen daarbij in de kou staan: gefrustreerd moesten die daarna meedoen aan 'n tweede opdracht, waarbij ze foto's moesten beschrijven aan een nieuwe gespreksgenoot.
Dat was weer een handlanger van de onderzoekers, en die secondant wiebelde tijdens de fotobespreking wat met zijn voet of streek over z'n wang. En jawel hoor: in een poging om weer sociale aansluiting te krijgen begonnen de proefpersonen zelf ook te wiebelen en te strijken!
Niemand merkte z'n eigen imitatiegedrag op.
Was de proefpersoon een vrouw die door andere vrouwen was buitengesloten: dan aapte ze alleen maar de bewegingen na van een vrouwelijke partner, maar niet van een mannelijke. Bij mannen gold dat andersom: we bootsen blijkbaar vooral gedrag na van bondgenoten die ons hebben laten vallen en bij wie we wat in te halen hebben?
En nogmaals: die neiging blijft volkomen buiten het zicht van ons eigen brein. Het is helemaal geen bewuste strategie, het dringt zich gewoon op van binnenuit naar buitenaf & vice versa?!
We voelen ons blijkbaar erg wanhopig, daarbuiten in die sociale kou ...
Anyway, don't worry or hurry want alles sal reg kom, ga nu maar weer lekker slapen & erover dromen: later on you can tell us all about it if you want to!