vervolg o/d blik van Yan Yunxiang/Chinese droom/sc
Wat is het verschil met individualisme in het Westen?
"Individualisering is een globale ontwikkeling naar meer zelf-ontplooiing, van je goed gedragen naar je goed voelen.
In 't Westen heeft dat proces heel lang geduurd, en kent 't vele varianten, meningen & waarden. In China is het razendsnel gegaan, en met één dominante stem, één pad dat iedereen moet volgen, 'n volkomen gestructureerd proces. Economisch determinisme staat voorop, je ziet niet méér individualiteit. Er is 'n 'consumerende burger' ontstaan. Mijn grootste zorg is dat 't westerse concept van individualis me nooit als zodanig in China is geïntroduceerd. Gelijkheid van mensen voor de wet, vrijheid van geloof, de nadruk op vrijheid & privacy, dit soort van kèrnwaarden zijn onbelangrijk. 't Spirituele element is volkomen vergeten!"
China was millennia lang een cultuur waarin het begrip 'wij' centraal stond: is er inmiddels een omslag gemaakt naar het 'ik'?
"In het privéleven, met name het materiële leven luidt het antwoord absoluut 'ja'! Vroeger werkte een individu voor de familie, nú zet een individu zijn familie in om verder te komen?
Maar een politiek bewustzijn, een volwaardig burgerschap, dàt móet nog ontwikkeld worden. Een belangrijke voorwaarde voor een goed functionerende markt-economie is sociaal vertrouwen: dàt ontbreekt in China eveneens.
Bij moderniteit hóórt dat je vreemden gaat vertrouwen, maar dat lukt in China nog steeds niet.
Denk aan alle voedselschandalen! De regering heeft op papier alles geregeld. Maar zelfdiscipline, je aan de regels houden, staan voor morele normen, dàt kent véle lagen. Het sociaal vertrouwen is zeker níet toegenomen! De constante veranderingen zijn voor westerlingen moeilijk te bevatten. 't Alledaags leven is uiterst instabiel in China.
Tegelijkertijd is er een enorme drùk om modèrn, méér zoals in het Westen te zijn? Chinezen beleven een gecomprimeerde moderniteit. De markt is méér ópen geworden, en biedt een ongekende welvarendheid. Maar ìn die chaos van onzekerheden vallen burgers terug op traditionele veiligheden: GUANXI (je netwerk) & familie zijn in 't moderne China belangrijker dan óóit tevoren! Weet je wat ook het verschil is? De westerse elite heeft àltíjd al dènkers gehad die kritisch zijn over moderniteit, Marx, Weber, Durkheim. Er zijn àmper Chinese intellectuelen die kritiek op dit proces hebben. Bij ons loopt pre-modern, modern, en post-modern DÓÓR èlkáár!"
Zíjn Chinezen gelukkig?
"'n Ingewikkelde vraag. Volgens enquêtes wèl! Maar Vélen Klágen Èlke DÀG! Àltíjd maar naar 'n hóger dóel streven & je de héle tijd òntoereikend voelen. Dàt geldt vooral voor jongeren. Bij de grote aardbeving in Sichuan in 2008 gebeurde iets héél bijzonders: voor 't éérst namen bùrgers als individu hùn verantwóórdelijkheid! 'n Kwart miljoen Chinezen reisde op éigen kosten naar het rampgebied om te helpen. Soms TÉGEN uitdrukkelijk advies van de over-heid ìn! Vrijwìllig!! U moet weten dat sinds 1949 vrijwilligerswerk slechts onder leiding van Dé Pàrtij gebeurde, met als dóel 'de socialistische staat bouwen'! Nú ontdekten zij: ÀNDEREN hèlpen doet GÓED. Dàt idee is vooral voor jongeren aantrekkelijk. Veel ouderen maken zich nog steeds zorgen over gevaren, vinden dat je vóóràl je éigen mensen moet helpen!"
Hóe zit het met het sterke patriottisme in China? Europeanen weten liever niet dat de Communistische Pàrtij nu nog steeds bijzonder véél steun geniet onder de bevolking ...
"In China is er geen heldere scheiding tussen natie en staat, zoals in Nederland of Amerika. Ná die aanval van 9/11 was in de VS 't patriottisme nèt zo sterk als dat in China bij de Olympische Spelen. Hèt verschìl ìs dat je je in Amerika níet hóeft te identificeren met Bush of Obama! 't Individualisme zàl zich doorzetten, óók in China! Maar wèl met specifieke karaktertrekken. Wèlke kànt het opgaat?
Ònmógelijk om dáár iets zìnnigs over te zeggen."
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende