Vervolg HN Elie Wiesel, Gregor, rebbe zie hiervoor

Dit pastorale bezoek is veelzeggend. Elie Wiesel geeft Gregor heel wat autobiografische trekjes & brengt in deze dialoog zijn Hope op 'n nieuwe toekomst tot uitdrukking. Boven tranen uit is er sprake van gezang, boven droefheid uit is er feest, boven strijd de ladder die een engel ons uit dankbaarheid geeft. De rabbijn is de levende herinnering aan 'n trouwe (verdiepende) G d. Wanneer Gregor in hetzelfde gesprek vraagt: 'Hoe kunt u nog in G d geloven, na alles wat er met ons is gebeurd?' antwoordt de rabbijn: 'Hoe kun je níet in G d geloven na alles war er is gebeurd?'

De 'G d die met ons worstelt', geeft ons ook 'n ladder naar 'n nieuwe toekomst. Wiesel, die wil dat we 't verleden niet vergeten, wil ook iet dat we ons geloof i/d toekomst vergeten. Harry James Cargas zegt 't volgende over EW: 'Hij weet dat ieder van ons 'n erfgenaam is v/h hele verleden & tegelijkertijd 't beginpunt v/d hele toekomst.' En
ZO
wordt Elie Wiesel, de grote herinneraar, 'n hoopvolle gids.

't Lijdt bijna geen twijfel dat Wiesel dankzij de chassidische traditie met haar diepe geloof in G d in staat was om te spreken van Hope
NA
de holocaust. In z'n eerste levensjaren was 't chassidisme doorgedrongen in EWs hart, ziel & verstand, & had hem 'n herinnering ge-geven die onuitwisbaar was, zelfs
TIJDENS
de holocaust. Die bleek zijn reddende gids te zijn i/d jaren van verdriet & rouw.

Pastores zijn, als levende herinneringen aan Yesjoea 'de gezalfde', niet alleen genezers & ondersteuners, maar ook gidsen. De herinnering die de wonden van ons verleden kan genezen & ons steun geeft in 't heden, leidt ons ook naar de toekomst & maakt ons leven nieuw: & dat wel voortdurend! 'n Levende herinnering zijn betekent dat we profeten zijn die hun volk, door hun herinnering levend te houden, ook 'n nieuwe richting wijzen & hen binnenleiden in 'onbekende streken'!

DAAROM
wil ik nu dan ook (weer) ingaan op de pastor als 'n 'poten-tieel richting-gevende' herinnering. Opnieuw vragen 3 dingen onze aandacht: de richting, 't richting-geven & degene die ons richting geeft zelf, 'de gids' (profeet, ziener, herder/pastor, 'gezalfde' genezer, redder, verlosser, 'zaligmaker', vader/moeder/kind) 'in ons', rondom ons.

Wat mensen mens maakt is de herinnering. Zonder geheugen 'zijn we nergens'. 't Ontkennen/negeren van 'geweten' is pas echt dodelijk.