verstikkend/versterkend {verschil moet 'r zijn}...

Volgens sommigen
was dat scheppen van 'g d'
meer 'n vorm van [onder~]scheiden omdat 't Hebreeuwse
'bara' niet zozeer 'vormen' betekende, maar 'scheiden', in tegenstelling tot 'asa' dat
WEL 'scheppend vormen' betekent. "Terug naar 't begin" & wat daar nog verder allemaal op volgde aan 'exegese'/uitleg van 't zogenaamde "OT" & bronteksten v/h Jodendom!
Waarom is dat zo belangrijk & wat wil men aantonen met min
of meer overtuigende voor- & tegenbeelden van 't een
& ander? 't Al lezende op- & herschrijven is nu
eenmaal veel leuker dan alleen maar lezen
of duimzuigen, opsabbelen, [be-]proeven,
doorslikken &
uitspugen
...

Er staat
zeven keer 'asa',
scheppen, & zeven keer 'bara',
scheiden, in GEN I, & dat is kennelijk niet helemaal voor niets:
we gaan ervan uit dat die tekst geschreven is door allerlei anonieme priester-
schrijvers die erg van de sjabbat, de 'zevende dag' hielden,
& eraan verknocht waren
in die verre tijden.

Die tekst
is er dus vooral op gericht
om telkens weer 'de zevende dag'
apart te zetten van
de andere
...

Wat
was DE
priestertaak in die
Hebreeuwse Bijbel van die tijd?
Zij zorgden voor de 'heiliging'
v/d sjabbat!

Ze wilden ervoor zorgen
dat reinheidswetten [leefregels] onderhouden konden worden
& de tempel rein kon blijven: daardoor zorgden ze er ook voor
dat Israel apart bleef van al die
andere vreemde
volkeren.

In hun opvatting
was die scheiding heel belangrijk
om de heiligheid van de eigen groep en de eigen "G d"
te waarborgen: dus maakten ze een tekst waarin die weekindeling verbonden kon worden
met het allereerste 'begin', waarin die scheiding & schepping voortaan
onlosmakelijk met elkaar verbonden raken. Er werd iets
'gemaakt' ~ & meteen werd 't ook nader geordend
& werden de dingen van elkaar
gescheiden/ingedeeld.

DAT
alles was
schijnbaar/blijkbaar wezenlijk
voor hun beeld van wat
"schepping" & 'leven
op aarde'
was ...

Maakt dat die tekst{en}
minder en/of meer waardevol voor ons
na al die talloze eeuwen als we over 't algemeen vinden
dat huidige volkeren juist niet apart & gescheiden
van elkaar moeten [blijven]
voortbestaan?

"Apartheid" - 'n volk
dat apart wil staan {& de rest is 'irrelevant'} -
staat ons over 't algemeen tegen, maar je kunt ook zeggen -
& dat staat ook in verscheidene bijbelteksten: erken het onderscheid.
Er zijn nu eenmaal verschillen; probeer dan niet om alles
helemaal hetzelfde te maken &
'n 'eenheid' af
te dwingen
...

Neem
bijvoorbeeld 't verschil
tussen GEN I & Yochanan I, zo'n typisch 'christelijke' tekst:
'IN HET BEGIN WAS HET WOORD & HET WOORD WAS BIJ G D!'
Die "Yochanan" is in alles gericht op het scheppen van eenheid, want met "Yehosjoea"
is voortaan alles EEN geworden; nu is er vervolgens uiteindelijk die ENE [hoofd~]
waarheid, dat ENE gezamenlijke menselijke leven
tot aan de einden
der aarde
...

Vroeger
vond men dat
dan ook een van de allerheiligste teksten,
maar nu merken steeds meer mensen mede onder invloed
van jaren Hebreeuwse bijbelstudie & GEN I dat we die ['afgedwongen'] eenwording nu
niet meer zo'n 'allerhoogst' ideaal vinden. We zijn mede
met onze studies & levenservaringen veranderd:
misschien ook door allerlei recenter
maatschappelijke ontwikkelingen
van Wrede Big
Brothers &
Soft Little
Sisters?!

Bij dat ideaal van eenheid nastreven
blijkt meestal toch maar al te vaak dat de ene of andere dominante
groep aan alle andere groepen wil opleggen wat het enige echte
'ware' beeld is & dan volgt
'oude ellende'!

We beginnen nu weer
meer en meer in te zien dat al die
'oeroude beelden & gelijkenissen', culturen & die wijzen van denken,
voelen, doen & laten allemaal min of meer een zekere geldigheid hebben,
zolang ze elkaar respecteren: DAT is nu 'absolute norm' aan 't worden;
dat we elkaar in onze waarde
kunnen laten?

In die zin
kunnen we nu dan ook vervolgens
die differentiatie ietwat positiever gaan zien: laten we dingen
maar onderscheiden, gescheiden zijn;
van daaruit zien we dan wel
weer verder wat we
samen kunnen
delen
...