verstijving, verdwazing, mallotigheid, kommercia~
lisme & echte menselijke{r} flexibiliteit ...
Je
merkt dus
vanzelf wel op
den duur hoe we ons voelen:
aanvankelijk gaat 't allemaal grotendeels nog wat onbewust ~
ons lichaam vertaalt onze gevoelens, gedachten & daden
in gelaatsuitdrukking &
'n eigen lichaams~
taal!
Naarmate je groeit leer je dat alles eventueel ook onder woorden brengen en beinvloeden?
In sommige landen
raak je van jongsaf aan gewend aan kleinere ruimtes & je aanpassen aan gewoonten,
terwijl wij in 't westen alsmaar meer ruimte lijken nodig te hebben
om te kunnen overleven!
In de Japanse cultuur
is van 't begin af aan wat meer aandacht geweest voor contemplatie:
je naar binnen keren om je zo beter te
kunnen afsluiten van
invloeden van
buiten?
Terwijl 'wij',
'westerlingen' [ooit zeer blank & 'christelijk'],
al door de ontkerkelijking sinds 't midden v/d vorige eeuw,
onze tradities van 't denken
in innerlijke ruimte
vaak meer zijn
kwijtgeraakt.
Nu,
na zo'n vijftig jaar
komt die interesse in 't spirituele weer iets meer terug,
er is 'n onderstroom die er nog veel belang aan hecht.
Maar nu is 't veel meer dan voorheen
individueel, en dus geen echte
gemeenschappelijke stroming
meer.
Zo'n
vijftig jaar
geleden zag je in Nederland
en de omringende landen nog hele families gezamenlijk naar hun eigen kerkjes lopen:
men bewoog zich vooral in groepen & was 'doodgewoon' rooms-katholiek,
protestants van deze of gene richting, ging ter communie/mis na te zijn
gedoopt, volgde catechisaties, deed zelfs nog vaak 'belijdenis des
geloofs' & zat dan ook nog eens in verenigingen die behoorden
tot dezelfde zuil of was al overgegaan naar socialistische,
communistische & allerlei
andere stromingen?
Voor
die gezamenlijke
beleving van geloof/religie,
politiek/filosofie zijn nu andere invloeden in de plaats gekomen:
moderne toppopmuziek, modekleding van top tot teen, rock-'n-roll, disco & allerhande konserten, demonstraties & uitingen van wat meer individuele [en groepsmatige] aard,
maar nu zonder enige echte verplichting van buiten af ~ je kunt nu
makkelijker van de ene op de andere stroom overstappen &
't is je eigen vrije keus om je wel
of niet te conformeren
aan 'zoiets' of
'iets anders'.
Chaos dus
in de praktijk van de mydialledag:
wat moet je kiezen, met wie wil je wel of niet meedoen
en kan dat ook echt of blijf je een buitenstaander, een eenling,
los zand dat waait in de sociale winden & de verschillende waterstromen
die lang voor ons zijn ontstaan, maar die nu naar 't schijnt eigen wegen gaan
en beddingen zoeken om 'anders' te vloeien, dood te lopen,
samen te gaan of verwoest te
worden door krachten
buiten ons
om.
Ik draaf waarschijnlijk weer eens helemaal door?
Het is maar net hoe je het bekijkt!
Ook
nu zijn
er noch traditioneler
gezinnen die de oude[re] wegen
volgen naast al die
losgeslagenen & zoekenden
naar iets
nieuws
...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende