'relatieverslaving'
ALS
we ons
van binnen leeg
voelen, gaan we meestal
op zoek naar iets buiten onszelf
dat die leegte dan zou moeten opvullen?
Soms bestaat die stimulans van buitenaf uit alcohol of drugs.
Soms is het televisie, werk, godsdienst, seks, verliefdheid of myDi!
Je kunt die leegte op allerlei manieren vullen, maar ze zijn geen van alle blijvend ...
Uiteindelijk wordt de innerlijke leegte alleen maar
groter en erger.
Achter die leegte
schuilt de overtuiging dat we niet voldoen,
dat we geen respect of liefde waard zijn zoals we zijn:
die overtuiging moeten we in twijfel trekken
als we ons de waarheid over onszelf
willen realiseren.
Je gaat die overtuiging te lijf
door jezelf te accepteren terwijl je de leegte laat bestaan.
Als je angsten en twijfels de kop opsteken, erken je ze en zeg je:
"Er is niets aan de hand. Ik merk dat ik twijfels en angsten heb. Ik hoef niet perfect te zijn.
Ik kan ermee leven."
Dan leer je om mild te zijn tegenover jezelf.
Je geeft liefde aan wat er duister en eng in je is en terwijl je dat doet, verandert er iets.
De angsten verdwijnen geleidelijk aan of je kunt de met ZOVEEL mededogen bezien dat ze je leven
niet meer bepalen.
Je leert
een liefdevolle relatie
met jezelf te onderhouden.
Als dat gebeurt, kom je in je ware, eigen kracht.
Je hoeft geen liefde of verlossing meer buiten jezelf te zoeken.
JIJ wordt degene die liefde brengt.
Je haalt het Zelf terug dat je ooit bij jouw streven naar acceptatie en goedkeuring van buitenaf
in de steek hebt gelaten: en DAT is een krachtige daad van zelfverlossing ~
je zonden zijn je vergeven ~ je mijn last die licht is op je ~
zondig niet meer en ga weg
op pad ...
Als je dat
niet geleerd hebt,
dan kun je nog geen volwassen, vervullende relatie onderhouden?
DAN gebruik jij jouw partner zoals je ook een genotsmiddel gebruikt:
om je tijdelijk op te vrolijken of in een andere stemming te brengen!
DAN zie je de innerlijke leegte, de twijfels en angsten niet meer onder ogen ...
DAN gooi je er wat medicijnen tegenaan, of je moffelt de narigheid op een andere wijze weg.
Daar stel je de 'donkere nacht van de ziel', de spirituele crisis
die je door moet maken om de bron van de liefde
in jouw binnenste te kunnen vinden,
alleen maar slechts uit.
Zelfs als je naar jouw mening
het pad van de relatie bewandelt,
moet je goed alleen kunnen leven
voordat je een verbintenis met een ander aangaat.
JIJ moet jouw angsten onder ogen zien en jezelf moed kunnen inspreken.
JIJ moet leren om jezelf voortdurend te accepteren en lief te hebben.
En als je myDi virtueel cyberspeciaal 'doorbladert' dan kom je in deze ruimte op alle tijden
de diverse stadia tegen waarin mensen van alle leeftijden zich op dat moment en op die plaats
lijken/schijnen te bevinden, of althans aanwezig achten in hun eigen woorden en beeldvormingen?
Als jij jouw huiswerk niet doet, dan ben je nog niet klaar voor die test: en een relatie is nu eenmaal
DE ultieme test voor jouw vermogen om jezelf [en de anderen]
lief te hebben!
Als je
het water induikt
voordat je kunt zwemmen,
zul je hoogstwaarschijnlijk verdrinken?
Als je iets met iemand anders begint voordat jij van jezelf kunt houden,
dan komen al die verborgen demonen van jou en jouw partner bovendrijven en maken ze het vertrouwen
tussen jullie kapot: doe dus liever maar even eerst je huiswerk en treed die demonen in je eigen
bewustzijn tegemoet ...
LEER jouw twijfels en angsten
vooral ook met mededogen te bezien:
en doe DAN PAS de test van
de relatie!
Uiteraard
is alles wat je doet prima ...
OOK als je onvoorbereid aan een relatie begint, dan is het ergste wat er kan gebeuren
dat je erachter komt dat je alleen nog maar eigenlijk onvoorbereid was?
Dan moet je weer even naar huis om je wat serieuzer te gaan voorbereiden!
Het is nu eenmaal niet zo dat je niet NOG eens de kans zult krijgen om de test
tot een goed einde te brengen.
Je krijgt kansen genoeg.
Misschien juist wel veel teveel!
Maar je kunt jezelf een hoop ellende besparen door je nu al in alle ernst voor te bereiden?
Onthoud dat een relatie hebben
in de grond van de zaak
een keuze is ...