Vernedering = erger dan lichamelijke pijn


Verneder jezelf
niet moedwillig en doe het anderen nog minder aan
voor zover het van jou afhangt:
ook al zijn er overal verkiezingen op komst en
wordt er van je verwacht dat je
ja en amen zegt op voorstellen van 'hoger-hand',
weet dat de ware bron
binnenin jezelf ligt
en nooit en te nimmer bij de opgeblazen schreeuwers
die doldraaien in de mallemolen
van Macht &
Geweld ............
(laat je niet kisten:
leef zelf geweldloos
weerbaar!) ...


Waar het visioen ontbreekt zal de 'mens' waarschijnlijk verwilderen ...
Het ware 'heersen' is dienen en
het 'regeren' van het 'rijk' is als het roosteren van een klein visje.
Daarom is de beste 'leider' slechts als een schaduw aanwezig
voor 'onderdanen'.
Daarna komt de 'leider' die zij liefhebben en prijzen.
Dan wie zij vrezen en tenslotte degene met wie zij een loopje nemen ...

De reden dat de rivier en de zee in staat zijn te heersen over
honderden dalen is dat juist zij de lagere posities kunnen innemen ...
Daarom, om te willen 'heersen' over 'anderen',
moet je nederig voor hen worden en
om mensen te leiden, moet je hen volgen ...

Gras groeit niet harder door er aan te trekken!

Wanneer je afscheid neemt van je vriend, treur dan niet:
want wat je in het diepst in hem bemint,
kan klaarder voor je zijn
bij zijn afwezigheid,
zoals een bergbeklimmer de berg duidelijker ziet
vanuit de vlakte .......

Omhels je lijden,
glimlach het toe,
en ontdek
de bron van het geluk die erin aanwezig is.

Zieners, profeten, boodschappers en helderzienden lijden ook.
Het verschil tussen hen en ons is
dat zij weten hoe zij hun lijden
in vreugde en mededogen kunnen omzetten.

De pijlen die verwonden en pijn doen,
komen niet van buiten ...
maar uit de hinderlaag,
uit ons eigen onbewuste.
Door hen ontstaat het weerloze lijden
en niet door datgene, wat van buiten op ons toekomt ...

Lijden is niet beneden de menselijke waardigheid.
Je kunt menswaardig lijden en onmenswaardig.

De meeste 'westerlingen' verstaan de kunst van het lijden niet
en ze krijgen er duizend angsten voor in de plaats.
Dit is geen leven meer, wat de meesten doen:
angst, resignatie, verbittering, haat, wanhoop ...

Bij het leven hoort: een plaats geven aan het lijden ...
Het komt erop aan, hoe je het draagt
en of je het weet te rangschikken in je leven
en toch het leven blijft aanvaarden.

De werkelijkheid is dus iets,
wat je op je moet nemen, al het lijden dat er bij komt,
alle moeilijkheden:
je moet ze op je nemen en dragen,
al dragende vergroot zich de draagkracht .......

Maar de voorstelling over het lijden (wat niet echt 'lijden' is)
moet je afbreken.
Lijden op zichzelf is immers vruchtbaar
en kan het leven tot iets kostbaars maken.
En breek je de voorstellingen af
waarin het leven als tussen tralies gevangen zit,
dan kun je het werkelijke leven in jezelf bevrijden
met al je krachten in jezelf
en dan zal je ook de krachten hebben om het werkelijke lijden,
in je eigen leven en in dat van de mensheid,
te dragen.

De 'arme mens' in de oude boeken is iemand die zowel getroffen wordt
door rampen als niet in staat is om zichzelf te redden,
en zich daarom tot 'de ander' wendt om
verlossing.

Maar je kunt die verlossing niet afdwingen.

Yeshayahu speciaal prijst deze geestelijke armoede.
Het zijn 'de ellendigen en armen' die 'zoeken naar water,
maar het is er niet, hun tong verdroogt van dorst',
aan wie de Eeuwige belooft:
"IK zal op heuvels rivieren doen ontspringen en bronnen
midden in valleien' en
"IK zal de woestijn tot een paradijs maken en het dorre land
voorzien van waterbronnen'.

Die 'arme' wordt ook beschreven als
'de verbrijzelde en nederige van geest' ...
G*D heeft oog voor hen en vindt het aangenaam om
bij hen te wonen ...

Aan dergelijke mensen brengt 'de gezalfde' van de Eeuwige
het goede nieuws van verlossing:
"G*D's eeuwige geest is op mij om aan armen de blijde boodschap
te brengen (hoe dan ook) ...

De rijken hadden de neiging om het op een akkoordje te gooien
met de heidenen om hen heen (collaboratie/verraad) .......

Het waren telkens weer 'de armen' die trouw bleven aan zichzelf en
elk ander.

Op die manier hangen enerzijds overdreven weelde en verslaving aan
alle wereldse waanzin,
en anderzijds 'armoede' en gerichtheid op het 'eeuwige'
met elkaar samen ...

Bijna zeven uur. Bedtijd voor bejaarde kinderen. Hazeslaapjes zijn mij voldoende op deze overrijpe leeftijd. Omkering van alle waarden?
Janosch de Kat heeft een Vis uit de Vijver gehaald en verorbert .......
Zometeen beginnen de vogels weer te zingen?
Papa Gajus niet meer in de Bajes, leeft z'n miserabele laatste dagen in
de hoop op Verandering! Niet alleen nog meer Vulkaanuitbarstingen, Over-stromingen, Aardbevingen & Virusaanvallen, maar bovenal Hoop op meer Schoon Water, Gezond Voedsel, Wederzijds Hulpbetoon en vooral veel minder Voldemortitus (ABC-wapens, uitbuiting en slavernij, drugs en You
Know What!)?
Dat is dat, allemaal de beste wensen (mensen, dieren & planten),
bye van chai taai (soort bonsai)@
10 feb 2004 - bewerkt op 14 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende