Verlossingen van Slaven!

Wat is dit voor een vreemd dagboek?
Waarschijnlijk het bekendste onderdeel van mijzelf,
en het minst begrepen deel of het minst nageleefde & verwardste ...

Van alles wat ik ooit gezegd en geschreven heb, komt dit het dichtst in de buurt van een soort manifestatie van verbale zelfbevrediging!
Mijn eigen beschrijving van wat ik zouden willen zijn & kunnen doen.

De bedoeling ervan en de uitdaging die erin ligt kan in een paar woorden
uitgedrukt worden: bevrijding uit de gevangenis!
Ooit was ik ogenschijnlijk een idealist na de nachtmerrie van de geboorte.

Opvoeding was de grote ramp die mij trof ...
Daarom ook zes jaar lang naar de lagere school om het tedere kleine kinderleven af te breken en het verleden grondig te vernietigen!

Nu was het zaak om een nieuwe mens op te bouwen gefundeerd op samenwerking en overgave aan de Norm ...
Maar de keerzijde van idealisme was wanhoop!

Wanhoop over hen die hetzelfde ideaal niet deelden.
Of erger nog: die het bestreden.
Of nog erger: die het verraden ...

En de wanhoop over dat wat is geeft steeds weer nieuw voedsel aan het idealisme van dat wat zou kunnen zijn!
Het lijkt erop dat ik al enkele tientallen jaren van wanhoop achter de rug heb: elke opgroeiende gevangen slaaf is ontevreden over de wereld die we hebben meegekregen ...

Soms reageer ik erg naief, hoewel niet noodzakelijkerwijs oneerlijk!
De verschrikkingen van de z.g. Wereldoorlogen werden nu niet bepaald
vergeten en tenietgedaan door pacifistjes die bloemen uitdeelden en overal de leus 'make love not war' opkalkten ...

Toch ging mijn protest niet onopgemerkt voorbij.
In de huidige tijd verwerp ik nog steeds de hebzuchtige overvloed van het z.g. Vrije Westen, die steeds groter lijkt te worden en die gepaard gaat met: of de Vervuiling van de Natuurlijke Omgeving, of de Uitbuiting van de meeste Ontwikkelingslanden, of allebei tegelijkertijd!

Als een rondzwervende 'beatnik', een hippe provo en protesterende "gek"
wilde ik 'eenvoudig leven' en me nonchalant kleden, blootsvoets lopen en verspilling vermijden ...
In plaats van de ouderwetse opgelegde gezelligheid van het 'klootjesvolk'
hunkerde ik naar echte liefdesrelaties.

Ik verachtte de oppervlakkigheid van zowel het heidense materialisme als het godsdienstige conformisme, want ik voelde aan dat er een ontzag-wekkende werkelijkheid is, die ver uitstijgt boven deze alledaagsheden,
en ik was op zoek naar deze ongrijpbare 'transcendentale' dimensie via
meditatie, 'drugs' & sex ...

Ik verafschuwde de meedogenloze concurrentiestrijd en zag het als veel eervoller om 'niet meer mee te tellen' dan om 'eraan mee te doen'!
Dat alles was een duidelijk teken, leek het mij, dat wij jongeren niet meer in staat zijn om ons te vereenzelvigen met de 'status quo' of onszelf 'aan te passen' aan de heersende cultuur.

Kortom: ik voelde me er niet in 'thuis', ik was 'vervreemd' ...

In onze zoektocht naar alternatieven gebruikten we het woord 'tegen-cultuur': een breed scala van idealen, experimenten en doelstellingen ...
En nog steeds zie ik dit zoeken van ons naar culturele alternatieven
tot op zekere hoogte als een van de meest hoopgevende, zelfs
meest opwindende tekenen van deze tijd!

Ik kan er de activiteiten van die geest in herkennen die voordat zij troost
schenkt eerst verwarring sticht. En ik weet diep in mijn hart ongeveer ook waarheen onze zoektocht ons zal leiden, als die tenminste de kans krijgt om afgerond te worden ...

Als we naar woorden zoeken om die werkelijkheid te beschrijven waarnaar we op zoek zijn, vervreemd als we zijn doordat 'wetenschappers' voort-durend de nadruk leggen op 'objectiviteit', voelen we ons gedwongen onze toevlucht te zoeken bij de woorden van Yeshu: "Want wat zou het mij baten als ik de hele wereld won, maar mijn eigen ziel verloor?"

En is er naast de hoop die deze sfeer van protest en zoeken opwekt bij vele jonge (en oudere) mensen, ook een gevoel van 'schaamte' ...
Want als de huidige jongeren op zoek zijn naar de ware zaken van het leven (betekenis, vrede, liefde, werkelijkheid, geborgenheid & rust), dan zoeken we die vaak toch nog op de verkeerde plaatsen!

Waarheen zouden we ons kunnen keren? Gezin, school, kerk, partij of 'n sekte? Want wat we daarin zien, is veel tevaak geen echte bevrediging, maar vormen van banaal conformisme.

Geen nieuwe maatschappij die onze idealen gestalte geeft, maar eerder de een of andere versie van de oude samenleving die we eigenlijk vaarwel gezegd hadden toen we op pad gingen om ons eigen avontuur te volgen!

Of zoals Yeshu 't tweeduizend jaar geleden ook ongeveer onder woorden bracht: "Ik ken jullie business, dat je de naam hebt, dat je leeft, maar je bent dood!"

Het is dus dringend noodzakelijk dat ik de omvang van deze zoveelste tragedie niet alleen zie, maar ook voel!
Want in zoverre 'ik' me heb aangepast aan 'de boze wereld', en in zoverre
die 'twee' voor een 'outsider' twee versies van een en dezelfde zaak lijken,
weerspreek ik mijn ware identiteit ...
Geen opmerking is pijnlijker voor een 'mens van goede wil' dan: "Maar jij bent helemaal niet anders dan 'de anderen'!"

Want vanaf 't begin af aan is het kernthema van mijn hele Diary: dat het de diepere bedoeling heeft om een visie te kiezen van mijzelf. Een eigen mening, af-gescheiden van de 'wrede wereld' om aan de Eeuwige toe te behoren en
die 'middelen' te hanteren die in overeenstemming zijn met het nog 'on-bekende' doel ...

Onze roeping is het om trouw te zijn aan eigen 'vernieuwde' identiteit, en dat betekent 'anders' of 'heel' te zijn & worden wat betreft onze levens-opvatting en ons gedrag!

Dat heette ooit in de woorden uit reeds lang vervlogen tijden
kort na de 'bevrijding uit slavernij' en
de 'verlossing van de kookpottenverslaving':

"ANI ADONAI ELOHEICHA" oftewel
"IK BEN DIE
WIJ ZULLEN ZIJN" daarom

'doe niet als de heidenen verknocht aan alle vormen van slavernij
en bedrog'
maar 'mijn weg moet je bereiden in de woestijn van de wereld'
door 'mijn inzicht & uitleg te volgen'

& 'daarnaar te handelen'
want "IK BEN JIJ" (mannelijk & vrouwelijk: ISJ(A)ME'EL)

oftewel 'tat tvam asi'
= dat ben jij ook!

anders dan anderen ...

me niet laten 'leiden' door conformisme, maar door zelf te 'lijden'
'verlost' worden van verslavingen & 'bevrijding' uit je eigen gevangenis

in de wereld maar niet van de wereld
weliswaar AL(L)EEN maar toch SAMEN!

"Zij vroegen een koning om hen te regeren als bij alle volken" ...
maar ondertussen IS er maar EEN de ECHTE om te VOLGEN en te DIENEN
nog erger dan monarchie was & is: afgoderij van hout, steen & goud ...
of slavernij onder welke vlag dan ook: verslaving aan wat dan ook!