verleidelijk
Het
doet er
niet meer toe
waar het vandaan komt
het enige dat telt is
dat het is: niemand heeft meer
het monopolie op de waarheid en alles
is vergankelijk, een tijdje hier, en dan weer niks
voordat ik opstond lag ik in m'n bed te slapen
en droomde van ik weet niet meer van wat
en nu ik wakker ben geworden
moet ik met de tandarts bellen:
een vulling viel eruit en da's niet mis?!
O zo verleidelijk, dat spel van 1001 woorden,
het draaien van machines en het slikken van 't medicijn.
De rechte lijnen die ons doen beslissen wat hoort en moet,
herkenbaar is en onvermijdelijk terecht.
De kat die ligt te slapen na een nachtje buiten
rond te zijn gedoold.
De wisselvalligheden van al die momenten
die vervliegen en de woorden die oplichten & vervlammen,
flikkerend van brein tot brein om te verdwijnen
alsof ze er nooit zijn geweest.
Dat alles welt telkens weer op
uit ongekende diepten van wat was.
En als ik weer op weg ben naar iets anders,
dan sta ik stil
zo nu en dan
zonder te weten
wat ik aan 't doen was:
zou ik gaan eten. drinken, medicijnen slikken,
is de verwarming aan,
wat staat er
op het
gas?
Een
afspraak maken,
dat is zeker,
maar in de tussentijd
nog even eerst iets anders
doen als ik me kon
herin'ren wat 't was: dus op
naar de wc, de basis
immers van wat was
& komt en
van wat
is.
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende